als je keel dicht zit
en alles voelt
van top tot teen
gedreven in het nauw
en je loert al om je heen
naar een geschikt stukje touw
stop dan even
en luister naar dit lied
want als je dat doet
OK <<< link
dan doe je het niet
troost
je haar
raar achterover
onzeker
vallend
je nek je oorlel
alles biedt soelaas
zolang het maar
aangeraakt kan worden
raar achterover
onzeker
vallend
je nek je oorlel
alles biedt soelaas
zolang het maar
aangeraakt kan worden
zwaartemacht
we bekijken ons zelf
als de rivier
die aan ons voorbij stroomt
door de zwaartekracht
daar begint het
denken we
en dat we dan iets weten
van die rivier
en dus van ons zelf
maar die bestaat alleen
door ons vergeten
als de rivier
die aan ons voorbij stroomt
door de zwaartekracht
daar begint het
denken we
en dat we dan iets weten
van die rivier
en dus van ons zelf
maar die bestaat alleen
door ons vergeten
hoe gaat het, maak je nog wel eens een flauwe woordspeling?
het gaat goed met Nederland
want
door de vergrijzing
dus
loopt alles
op rollatortjes
want
door de vergrijzing
dus
loopt alles
op rollatortjes
Eigenliefde Eerst
eigenliefde
op de eerste plaats
naastenliefde
op de tweede
dat is gevoel met rede
daardoor is ware liefde
ten eerste weggelegd
voor mijn liefste
eeuwige tweede
op de eerste plaats
naastenliefde
op de tweede
dat is gevoel met rede
daardoor is ware liefde
ten eerste weggelegd
voor mijn liefste
eeuwige tweede
heminisme
ik wou
dat ik mijzelf
had kunnen krijgen
uitgelaten
van mij zelf verlost
mijzelf
weer inlijven
dat ik mijzelf
had kunnen krijgen
uitgelaten
van mij zelf verlost
mijzelf
weer inlijven
Bonoboos
zoiets als opnieuw beginnen
kan alleen in een wereld
waar het binnenste buiten is
en het buitenste binnen
die omgekeerd is
als ware het de ware
die je ooit vergeten bent
waarlijk te beminnen
kan alleen in een wereld
waar het binnenste buiten is
en het buitenste binnen
die omgekeerd is
als ware het de ware
die je ooit vergeten bent
waarlijk te beminnen
Het loopt gesmeerd
Op weg naar Groningen, met Rob, Rob, ik en mijn obsessief liefdesverdriet.
Lust For Life genoeg, al hadden we geen idee wat we er mee moesten.
Misschien konden ze er in Appingedam wat mee.
Maar neen, waren ze daar een jaar eerder nog leuk, stil zwijgzaam, stoer afstandelijk, onafhankelijk en de vriendin van de tweelingbroer van Rob, Peter, een heel mooie Groningse, nu werd de hele straat bewoond door heroïne-verslaafden.
Dat hadden ze snel gedaan.
Peter, en zeker zijn heel mooie Groningse, waren niet aan de crack overigens, maar het drukte toch enigszins de stemming.
We zagen het Nederlands elftal het WK verliezen van Argentinië.
Meer viel er niet te beleven.
De op visite zijnde vrienden van Peter konden we geen geld lenen want dat hadden we nodig voor de terugreis.
De door ons opgelapte Fiat gaf halverwege definitief de geest.
Maar gelukkig reden de treinen en bussen toen nog op de goeie ouwe tijd.
Lust For Life genoeg, al hadden we geen idee wat we er mee moesten.
Misschien konden ze er in Appingedam wat mee.
Maar neen, waren ze daar een jaar eerder nog leuk, stil zwijgzaam, stoer afstandelijk, onafhankelijk en de vriendin van de tweelingbroer van Rob, Peter, een heel mooie Groningse, nu werd de hele straat bewoond door heroïne-verslaafden.
Dat hadden ze snel gedaan.
Peter, en zeker zijn heel mooie Groningse, waren niet aan de crack overigens, maar het drukte toch enigszins de stemming.
We zagen het Nederlands elftal het WK verliezen van Argentinië.
Meer viel er niet te beleven.
De op visite zijnde vrienden van Peter konden we geen geld lenen want dat hadden we nodig voor de terugreis.
De door ons opgelapte Fiat gaf halverwege definitief de geest.
Maar gelukkig reden de treinen en bussen toen nog op de goeie ouwe tijd.
overdrijven
kan het zijn
dat de overgebleven stilte
uit jouw verdwenen leven
het mijne is binnen gedreven
dat deze nu aan mij is gelinkt
en zou het kunnen
dat het daardoor is
dat alles nu zo eenzaam klinkt
dat de overgebleven stilte
uit jouw verdwenen leven
het mijne is binnen gedreven
dat deze nu aan mij is gelinkt
en zou het kunnen
dat het daardoor is
dat alles nu zo eenzaam klinkt
hij kon het niet laten
iets neerleggen
en het loslaten
en je er dan bij neerleggen
en nooit meer opstaan
dat is
moeilijk gezegd
zoals het leven was
als het is gedaan
en het loslaten
en je er dan bij neerleggen
en nooit meer opstaan
dat is
moeilijk gezegd
zoals het leven was
als het is gedaan
Derfenis
op de laatste ademtocht
strijkt eenieder
met gekromde klauwen
neer op het vinkentouw
van het gemis
maar gelukkig is ie daar
de Notaris
die desondanks
zijn drankprobleem
brilletje en buik
brilletje en buik
toch precies weet
voor wie
wat is geweest
nu is
voor wie
wat is geweest
nu is
de zestiende
leg ik mijn moeder
op haar linkerzij
ze is rustig zo
even later overlijdt ze
ik zit achter mijn laptop
en klik mijn ogen uit
op haar linkerzij
ze is rustig zo
even later overlijdt ze
ik zit achter mijn laptop
en klik mijn ogen uit
vlijbaan
donder toch op met je gedichten
ik maak er zelf wel een
zoals
vanaf de heuvels
de rivieren lopen
als water naar de zee
zo gaat het met deze woorden
die naar ik slechts kan hopen
door mij verloren
in jou worden herboren
tot een gedicht voor twee
vergif mij
pas als het met vergiftiging
van het gekrenkte ik
van het gekrenkte ik
door alles overheersende verblinding
is gedaan
is gedaan
dan pas
kunnen we
elkaar
weer zien
elkaar
weer zien
en wie weet misschien
neen dat weet ik zeker
neen dat weet ik zeker
kan alleen zo
nu
en
dan
nu
en
dan
vergiffenis ontstaan
Onderwijs
alleen als ik terugga
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
denk ik
omdat slechts daar de strijd
tegen het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
denk ik
omdat slechts daar de strijd
tegen het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
Jarmusch
Louis Hartlooper, 11-2-2017 13:15 uur
Voor mij een oud hippie stel aan de kassa.
Zij:'Zal ik vast wat te drinken halen?'
Hij: 'Ja, een vieux.'
Zij: 'Nu al?'
Even later hoor ik haar aan de bar twee vieux bestellen.
De film is goed en ik kom naar buiten met dit gedichtje:
Met water is het begonnen
Door zonlicht ontwaakt
Is het gaan stromen
Tot aan de zee geraakt
Met water is het begonnen
Maar van sneeuw is het gemaakt
Ok, rijmelarij 1e klas,
maar van die vieux is mooi waar
Voor mij een oud hippie stel aan de kassa.
Zij:'Zal ik vast wat te drinken halen?'
Hij: 'Ja, een vieux.'
Zij: 'Nu al?'
Even later hoor ik haar aan de bar twee vieux bestellen.
De film is goed en ik kom naar buiten met dit gedichtje:
Met water is het begonnen
Door zonlicht ontwaakt
Is het gaan stromen
Tot aan de zee geraakt
Met water is het begonnen
Maar van sneeuw is het gemaakt
Ok, rijmelarij 1e klas,
maar van die vieux is mooi waar
wie
tel het aantal vaders
waarbij je gekoesterd
en geborgen
veilig
en zonder zorgen
op de knie of
op de schouder zat
deel dat
door het aantal moeders
waardoor je
onvoorwaardelijk
werd liefgehad
als dat een een is
heb je mazzel
want dan ben jij dat
waarbij je gekoesterd
en geborgen
veilig
en zonder zorgen
op de knie of
op de schouder zat
deel dat
door het aantal moeders
waardoor je
onvoorwaardelijk
werd liefgehad
als dat een een is
heb je mazzel
want dan ben jij dat
bangst
vanochtend toen ik wakker werd
was er niemand dood
dat viel mee en
er ging een rilling door me heen
van geluk
of toch
van angst
want de start
van de strijd
om het bestaan
start weliswaar
aan moedersschoot
maar wordt gewonnen
door de dood
eerlijk duurt het langst
was er niemand dood
dat viel mee en
er ging een rilling door me heen
van geluk
of toch
van angst
want de start
van de strijd
om het bestaan
start weliswaar
aan moedersschoot
maar wordt gewonnen
door de dood
eerlijk duurt het langst
Troemp
Gisteren liep ik wat verdwaasd door de Zeeman.
Daar liep een zekere Henriette Ottenbros met een vriendin.
Haar monoloog luidde ongeveer als volgt:
ik zeg hem
maar ik heb helemaal niks besteld, zeg ik
en ik zeg tegen hem
want als ik iets besteld had dan had ik het toch gehad ?
maar ik heb dus niks gehad
alleen die rekening dus
zeg ik
maar dat komt omdat de zwager van mijn halfzus zijn broer
ons een cadeau wilde geven en dus iets besteld heb op mijn naam
maar het naar zichzelf heb laten sturen
en toen zegt hij
maar dan moet u een formulier indienen wegens internetfraude
en ik zeg maar neen dat geeft maar gezeik weet je en er is
al zoveel gezeik en
dat is ook zo iets
er ligt hier nog een rekening van 340 euro voor internet gebruik op mijn naam
maar ik gebruik helemaal geen internet...
De winterhandschoenen zijn al weer uitverkocht overigens.
Daar liep een zekere Henriette Ottenbros met een vriendin.
Haar monoloog luidde ongeveer als volgt:
ik zeg hem
maar ik heb helemaal niks besteld, zeg ik
en ik zeg tegen hem
want als ik iets besteld had dan had ik het toch gehad ?
maar ik heb dus niks gehad
alleen die rekening dus
zeg ik
maar dat komt omdat de zwager van mijn halfzus zijn broer
ons een cadeau wilde geven en dus iets besteld heb op mijn naam
maar het naar zichzelf heb laten sturen
en toen zegt hij
maar dan moet u een formulier indienen wegens internetfraude
en ik zeg maar neen dat geeft maar gezeik weet je en er is
al zoveel gezeik en
dat is ook zo iets
er ligt hier nog een rekening van 340 euro voor internet gebruik op mijn naam
maar ik gebruik helemaal geen internet...
De winterhandschoenen zijn al weer uitverkocht overigens.
flieg
reïncarnatie ja graag
maar nooit ontmoet ik iemand
die zich zijn vorig leven herinnert
als dat van een pissebed
of een zielloze mug
een duffe kameel
met twee slappe bulten op zijn rug
neen altijd weer die megalomane
pyromaneske Jeanne d'Arc
maar nooit ontmoet ik iemand
die zich zijn vorig leven herinnert
als dat van een pissebed
of een zielloze mug
een duffe kameel
met twee slappe bulten op zijn rug
neen altijd weer die megalomane
pyromaneske Jeanne d'Arc
Stier
'Hmm, kort lontjeeeuuh' mompelde de
Kreeft.
'Zei je iets?', vroeg de stier
'Neen,tenminste ik geloof het niet, ik
kan het me niet zo gauw herinneren in ieder geval', zei de Kreeft. Hij
schuifelde wat naar achter.
'Weet jij toevallig wat Barcelona dit
weekend heeft gedaan?' Vroeg de Stier weer. De Kreeft had geen idee. 'Ik denk wel dat ze op tijd naar bed is gegaan. Ja dat moet wel want haar
lichten waren uit, eerst waren ze wel aan natuurlijk maar niet zo erg lang.' De Kreeft hoopte maar dat dit was wat
de Stier wilde horen. Deze stopte met herkauwen. 'Ach Barcelona, de
liefde van mijn leven zuchtte hij, maar ja, geen doorzettingsvermogen hè, geen panache, geen brio, geen self-esteem van enigerlij waarde, keine Ausdauer, die der den die kleine Barcelona!' 'Nou ja, maar ze ging toch maar mooi vroeg slapen, dat vind ik best knap, mij lukt het vaak niet. Niet als ik het van plan ben tenminste. Anders val ik altijd wel zo in slaap.'
Stier en Kreeft babbelden nog enige tijd verder. Aan de einder verdween een schip. Daar gebeurde wel van alles. Zo sloeg een Spaanse bootsman met een Engelse sleutel de derde stuurman, ook van Spaanse komaf tot bloedens toe op zijn kop omdat deze hem Puta de Mama had genoemd.
Maar ja. Dat was daar, en wij waren hier, tot nu toe dan.
Want nu gaan we slapen.
Welterusten Barcelona, licht uit.
Maar ja. Dat was daar, en wij waren hier, tot nu toe dan.
Want nu gaan we slapen.
Welterusten Barcelona, licht uit.
jhei
en dan laat je me een gedicht lezen van je
over oude mensen
met een gezamenlijke richting
zonder franje
maar het mooiste gedicht was je
toch echt zelf op je hei
met je korte dappere beentjes
je mooie oranje schoentjes
met daarin ongetwijfeld
tien kordate teentjes
die ik overigens best een keer
stuk voor stuk
wil ontmoeten
alle tien
want al heb ik niks
met voeten
wie er mee weg liep
kan ze niet meer zien
SUB PRIJS
Toen Fedor vanochtend in de spiegel keek zag hij niet zich zelf maar een sprookjesachtig mooie en lieve vrouw die een A4-tje met tekst ophield. Vanwege het spiegeleffect kon hij de tekst niet zo snel ontcijferen maar na wat gepuzzel kon hij er dit van maken:
"Hallo ik ben Annemiek de Middelfee, vanwege je 12 en een half jarig vrijgezel bestaan mag je een wens doen. Maar, let op, ik ben maar de Middelfee dus maak het niet te dol want ik kan wel een beetje toveren maar beloven kan ik niks."
Fedor had van kinds af aan altijd al de wens gehad dat zijn vrienden, die hij niet had overigens, een suprise party voor hem zouden organiseren. Daarom zei hij zacht: "ik zou graag een keer een suprise-party willen hebben op mijn verjaardag." De Middelfee pakte een briefje waar op ze schreef: "! dro ni tmok kO", wreef drie keer over haar poes en weg was ze ! "En doe er een grote liefde bij" fluisterde hij.
De volgende dag was Fedor jarig. Anders dan anders was iedereen op het werk erg vriendelijk tegen hem. Zijn baas kwam zelfs even uit zijn kamer om hem te feliciteren. In de loop van de dag zag hij een paar keer collega"s op samenzweerderige wijze met elkaar staan te smoezen. Als hij dan in de buurt kwam zwegen ze plotseling en keken elkaar veelbetekenend aan. Vriendelijk knikte iedereen dan naar hem tijdens het voorbijgaan.
Tijdens de lunch kwam de lieftallige secretaresse Hannah hem een briefje brengen. Het was een bericht van Renske van de Postkamer, ER LIGT EEN PAKKET IN DE POSTKAMER VOOR JE, WIL JE DAT VOORDAT JE VERTREKT EVEN OPHALEN, HET LIGT IN HET ACHTERSTE SCHAP, DE DEUR STAAT OPEN, IK HAD HET JE WEL WILLEN BRENGEN MAAR IK BEN ZIEK NAAR HUIS WANT IK HEB DIARREE, xxx Renske.
Zoals altijd ruimde Fedor om tien voor halfzes zijn spullen op en vertrok. "Fijne verjaardag, prettige avond en vergeet niet nog even langs de postkamer te gaan" riep Hannah hem na. Her en der klonk een gesmoord gegiechel en iemand proestte het zelfs uit zo leek het. Bij de postkamer aangekomen zag hij de deur op een kier staan. Hij ging naar binnen en terwijl hij bij het achterste schap aan kwam hoorde hij hoe de deur dicht ging en daarna op slot werd gedaan. Er lag geen pakket. Fedor ging terug naar de deur maar die kon van binnenuit niet worden geopend. Een keer riep Fedor "HELP", toen ging hij op de grond zitten wachten.
Om 8 uur hoorde hij iemand de deur van het slot doen en zich daarna snel uit de voeten maken. Hij stond op, opende de deur, ging naar de fietsenstalling pakte zijn fiets en reed naar huis. Toen hij de sleutel in zijn voordeur deed onderdrukte hij met een rilling een groot gevoel van opgewonden verwachting. Hij opende de deur en daarna, met een forse zwaai, de woonkamerdeur. Die was leeg en donker, Fedor deed wat lichten aan maar de kamer bleef leeg. Ook de slaapkamer was leeg als hij altijd was. Tot zijn zeer grote verbazing was er helemaal nergens niks of niemand. Hij ging voor de wastafelspiegel staan en keek naar zijn verbaasd en verbouwereerd gelaat. "Wat een stomme kutfee!!!" riep hij tegen zijn spiegelbeeld. Hij voelde het bloed kloppen in de ader op zijn linker slaap. Boos liep hij daarna de woonkamer in en plofte op de bank: "Godvoordedomme !" maar wacht maar, dit keer zou hij niet alleen blijven op zijn verjaardag, hij ging zich misdragen in het buurtcafé.
Hij stond op en vertrok naar het café. Daar aangekomen zette hij zijn fiets weg en ging naar binnen. Terwijl hij het donkere gordijn van het halletje opzij schoof zag hij even niets in de donkere en stille ruimte achter het gordijn. Maar plotseling ging het licht aan en brak er een gejoel en gejuich los uit de kelen van al zijn collega's en vrienden (als hij die had gehad). "For He's a Jolly Good Fellow" zongen ze in koor. Totaal verrast keek hij in het rond. Zelfs de Middelfee was gekomen zag hij. "Let niet op mij, ik hoor hier helemaal niet thuis !" riep ze vuurrood van verlegenheid terwijl ze als een idioot over haar poes zat te wrijven.
En misschien wel tot zijn allergrootste verbazing hoorde Fedor zichzelf toen zeggen: "Ok, maar nu je hier toch bent, wil je wat drinken ?".
Nog roder werd Annemiek de Middelfee, maar het wrijven stopte en verlegen knikte ze ja.
"Hallo ik ben Annemiek de Middelfee, vanwege je 12 en een half jarig vrijgezel bestaan mag je een wens doen. Maar, let op, ik ben maar de Middelfee dus maak het niet te dol want ik kan wel een beetje toveren maar beloven kan ik niks."
Fedor had van kinds af aan altijd al de wens gehad dat zijn vrienden, die hij niet had overigens, een suprise party voor hem zouden organiseren. Daarom zei hij zacht: "ik zou graag een keer een suprise-party willen hebben op mijn verjaardag." De Middelfee pakte een briefje waar op ze schreef: "! dro ni tmok kO", wreef drie keer over haar poes en weg was ze ! "En doe er een grote liefde bij" fluisterde hij.
De volgende dag was Fedor jarig. Anders dan anders was iedereen op het werk erg vriendelijk tegen hem. Zijn baas kwam zelfs even uit zijn kamer om hem te feliciteren. In de loop van de dag zag hij een paar keer collega"s op samenzweerderige wijze met elkaar staan te smoezen. Als hij dan in de buurt kwam zwegen ze plotseling en keken elkaar veelbetekenend aan. Vriendelijk knikte iedereen dan naar hem tijdens het voorbijgaan.
Tijdens de lunch kwam de lieftallige secretaresse Hannah hem een briefje brengen. Het was een bericht van Renske van de Postkamer, ER LIGT EEN PAKKET IN DE POSTKAMER VOOR JE, WIL JE DAT VOORDAT JE VERTREKT EVEN OPHALEN, HET LIGT IN HET ACHTERSTE SCHAP, DE DEUR STAAT OPEN, IK HAD HET JE WEL WILLEN BRENGEN MAAR IK BEN ZIEK NAAR HUIS WANT IK HEB DIARREE, xxx Renske.
Zoals altijd ruimde Fedor om tien voor halfzes zijn spullen op en vertrok. "Fijne verjaardag, prettige avond en vergeet niet nog even langs de postkamer te gaan" riep Hannah hem na. Her en der klonk een gesmoord gegiechel en iemand proestte het zelfs uit zo leek het. Bij de postkamer aangekomen zag hij de deur op een kier staan. Hij ging naar binnen en terwijl hij bij het achterste schap aan kwam hoorde hij hoe de deur dicht ging en daarna op slot werd gedaan. Er lag geen pakket. Fedor ging terug naar de deur maar die kon van binnenuit niet worden geopend. Een keer riep Fedor "HELP", toen ging hij op de grond zitten wachten.
Om 8 uur hoorde hij iemand de deur van het slot doen en zich daarna snel uit de voeten maken. Hij stond op, opende de deur, ging naar de fietsenstalling pakte zijn fiets en reed naar huis. Toen hij de sleutel in zijn voordeur deed onderdrukte hij met een rilling een groot gevoel van opgewonden verwachting. Hij opende de deur en daarna, met een forse zwaai, de woonkamerdeur. Die was leeg en donker, Fedor deed wat lichten aan maar de kamer bleef leeg. Ook de slaapkamer was leeg als hij altijd was. Tot zijn zeer grote verbazing was er helemaal nergens niks of niemand. Hij ging voor de wastafelspiegel staan en keek naar zijn verbaasd en verbouwereerd gelaat. "Wat een stomme kutfee!!!" riep hij tegen zijn spiegelbeeld. Hij voelde het bloed kloppen in de ader op zijn linker slaap. Boos liep hij daarna de woonkamer in en plofte op de bank: "Godvoordedomme !" maar wacht maar, dit keer zou hij niet alleen blijven op zijn verjaardag, hij ging zich misdragen in het buurtcafé.
Hij stond op en vertrok naar het café. Daar aangekomen zette hij zijn fiets weg en ging naar binnen. Terwijl hij het donkere gordijn van het halletje opzij schoof zag hij even niets in de donkere en stille ruimte achter het gordijn. Maar plotseling ging het licht aan en brak er een gejoel en gejuich los uit de kelen van al zijn collega's en vrienden (als hij die had gehad). "For He's a Jolly Good Fellow" zongen ze in koor. Totaal verrast keek hij in het rond. Zelfs de Middelfee was gekomen zag hij. "Let niet op mij, ik hoor hier helemaal niet thuis !" riep ze vuurrood van verlegenheid terwijl ze als een idioot over haar poes zat te wrijven.
En misschien wel tot zijn allergrootste verbazing hoorde Fedor zichzelf toen zeggen: "Ok, maar nu je hier toch bent, wil je wat drinken ?".
Nog roder werd Annemiek de Middelfee, maar het wrijven stopte en verlegen knikte ze ja.
zonder te laten
ik heb voor de spiegel gestaan
door de ogen
ben ik naar binnen gegaan
toen zag ik mijn vader
via zijn ogen
ging ik verder naar binnen
toen zag ik mijn zonen
opnieuw beginnen
door de ogen
ben ik naar binnen gegaan
toen zag ik mijn vader
via zijn ogen
ging ik verder naar binnen
toen zag ik mijn zonen
opnieuw beginnen
bergen op zoom
het egoïstisch gen
weet wel
waar het zich
met een ander
kan verbinden
maar niet waar
het de ander
geen ander
zal vinden
https://www.facebook.com/1781796138711022/videos/1741102702799297/
weet wel
waar het zich
met een ander
kan verbinden
maar niet waar
het de ander
geen ander
zal vinden
https://www.facebook.com/1781796138711022/videos/1741102702799297/
Noordenwind
om op krachten te komen
na al het oorlogsgeweld
logeerde mijn vader als jochie
bij een Groningse boerenfamilie
zo heeft hij mij ooit verteld
op zondag
na kerk preek en erwtensoep
mocht hij dan mee naar het café
waar rijke boeren
sigaren rookten
jenever dronken
en zwegen
wel lichtte eenieder van hen
op zijn beurt
de helft van zijn reet
en liet dan vervolgens
zonder enig blikken of blozen
een enorme scheet
na al het oorlogsgeweld
logeerde mijn vader als jochie
bij een Groningse boerenfamilie
zo heeft hij mij ooit verteld
op zondag
na kerk preek en erwtensoep
mocht hij dan mee naar het café
waar rijke boeren
sigaren rookten
jenever dronken
en zwegen
wel lichtte eenieder van hen
op zijn beurt
de helft van zijn reet
en liet dan vervolgens
zonder enig blikken of blozen
een enorme scheet
CU
laten we een andere wereld binnengaan
een wereld waar we alles
wat niet zachtaardig
in ons is
buiten laten staan
kom
kijk me aan
pak mijn hand
we gaan
JC
een wereld waar we alles
wat niet zachtaardig
in ons is
buiten laten staan
kom
kijk me aan
pak mijn hand
we gaan
JC
alle begin is
ik vroeg aan een spin
een web voor mij te spinnen
in de vorm van een hart
zodat ik zo
door haar beroerd
kon gaan ....
maar de spin onderbrak me
midden in mijn zin
en sprak snel maar onverdroten
nee
daar ga ik dus niet aan beginnen
want alleen al het vanwege het feit
dat je zoiets wilt weet ik
dat je haar allang
in je hart hebt gesloten
dus stop met lullen en begin te minnen
trouwensvan 3D spinnen snap ik de ballen en kan ik geen kloten
een web voor mij te spinnen
in de vorm van een hart
zodat ik zo
door haar beroerd
kon gaan ....
maar de spin onderbrak me
midden in mijn zin
en sprak snel maar onverdroten
nee
daar ga ik dus niet aan beginnen
want alleen al het vanwege het feit
dat je zoiets wilt weet ik
dat je haar allang
in je hart hebt gesloten
dus stop met lullen en begin te minnen
trouwensvan 3D spinnen snap ik de ballen en kan ik geen kloten
Cassius Closed
ook ik had een speciale band met hem
reisde over zeven zeeën
om hem te zien en te spreken
bij het Vrijheidsbeeld ging ik rechtdoor
links af en daarna was het
nog een 1000 kilometer kruipen
en toen maar aanbellen en hopen
maar er deed niemand open
reisde over zeven zeeën
om hem te zien en te spreken
bij het Vrijheidsbeeld ging ik rechtdoor
links af en daarna was het
nog een 1000 kilometer kruipen
en toen maar aanbellen en hopen
maar er deed niemand open
take dad!
niks is er mis
met mijn bewering
dat toeval slechts
het uiteindelijk gevolg
van een oneindig aantal
oorzaken is
met mijn bewering
dat toeval slechts
het uiteindelijk gevolg
van een oneindig aantal
oorzaken is
hth zug
alleen het licht
door jou weerkaatst
maakt het mogelijk
mij te genieten
bedacht ik laatst
alleen die lig
deur jou weerkaats
maak dit moontlik
my te geniet
uitgedink ek laas
door jou weerkaatst
maakt het mogelijk
mij te genieten
bedacht ik laatst
alleen die lig
deur jou weerkaats
maak dit moontlik
my te geniet
uitgedink ek laas
wilskracht
in mijn hierop volgend leven
ga ik het totaal anders aanpakken
en vergis je niet
als ik me iets voorneem
dan doe ik het ook !
ga ik het totaal anders aanpakken
en vergis je niet
als ik me iets voorneem
dan doe ik het ook !
alle begin is moeilijk Winfried
Winfried Bonifatius
wilde heel graag bekeren
zijn vader wilde dit niet
maar och hij deed het toch
hij ging eerst naar Friesland
maar die vonden het maar niks
ze waren heel druk met oorlog voeren
dat was hun lust en hun leven
dus
en nu citeer ik Wikipedia maar even
dank voor stank
citaat van de week
gehoord op de trappen naar de Media Markt
'het stinkt hier naar zeik '
gehoord op de trappen naar de Media Markt
'het stinkt hier naar zeik '
reintegratietraject
ik fietste het plein op
stopte
het was donker
ik keek om mij heen
was alleen
en begon te wenen
twee Ufo's
elektrisch zoemende wieltjes
knipperende lichtjes
en Nieuwe Nederlanders
als trotse kapiteintjes
verschenen
een van hen vroeg
warmhartig bezorgd en lief
GAAT HET MENEER?
waarop ik zei
ja jeetje
soms doet het leven pijn
maar nu niet zo erg meer
dank jullie wel
en nu ga ik maar weer
en ik ging want ik
als oude jankerige egocentrische Autochtoon
ervaar zoveel meeleven van de Nieuwkomer
toch nog steeds een beetje
als zeer welkom
maar ook als
buitengewoon
november 2015
http://nos.nl/ek2016/artikel/2116994-video-portugees-jongetje-troost-ontroostbare-franse-supporter.html
stopte
het was donker
ik keek om mij heen
was alleen
en begon te wenen
twee Ufo's
elektrisch zoemende wieltjes
knipperende lichtjes
en Nieuwe Nederlanders
als trotse kapiteintjes
verschenen
een van hen vroeg
warmhartig bezorgd en lief
GAAT HET MENEER?
waarop ik zei
ja jeetje
soms doet het leven pijn
maar nu niet zo erg meer
dank jullie wel
en nu ga ik maar weer
en ik ging want ik
als oude jankerige egocentrische Autochtoon
ervaar zoveel meeleven van de Nieuwkomer
toch nog steeds een beetje
als zeer welkom
maar ook als
buitengewoon
november 2015
http://nos.nl/ek2016/artikel/2116994-video-portugees-jongetje-troost-ontroostbare-franse-supporter.html
bij voorbaat
Lieve Heer van het Heelal
en als er nog meer is dan dat
ook goed
zou u
in geval er zoiets
als reincarnatie bestaat
ervoor willen zorgen
dat het de volgende keer
allemaal wat beter gaat
dank u
en als er nog meer is dan dat
ook goed
zou u
in geval er zoiets
als reincarnatie bestaat
ervoor willen zorgen
dat het de volgende keer
allemaal wat beter gaat
dank u
Let's Talk About Sex
dit is geen gedicht
maar een liedje
een lofliedje
of gezegd
met Engelse tong
een lovesong
over Adam en Eva
en een appel
het verbod om er van te happen
alles wat niet mag
volgens sommigen de F1
Max Verstappen
en dan noem ik de de slang erboven
ook nog maar even
eigenlijk zo een beetje dus
over het krankzinnige van al het leven
maar bovenal een liedje
over het onbegrijpelijk hardnekkig
menselijk Spermatozovergeetmenietje
foto tuin appelboompje 18 mei 2016
maar een liedje
een lofliedje
of gezegd
met Engelse tong
een lovesong
over Adam en Eva
en een appel
het verbod om er van te happen
alles wat niet mag
volgens sommigen de F1
Max Verstappen
en dan noem ik de de slang erboven
ook nog maar even
eigenlijk zo een beetje dus
over het krankzinnige van al het leven
maar bovenal een liedje
over het onbegrijpelijk hardnekkig
menselijk Spermatozovergeetmenietje
foto tuin appelboompje 18 mei 2016
Vadertje Bio
Er wordt tegenwoordig weer veel de nadruk gelegd op het 'tegennatuurlijke' gedrag/ingrijpen van de mens in de 'natuur'. Daarom even dit:
Dna heeft alle eigenschappen in zich om zich te handhaven en zich voor te planten. Anders was het er niet. De wisselwerking tussen al dat dna zorgt voor muterende effecten waarvan sommigen effecten leiden naar een kleinere kans op overleving en andere naar een grotere.
Het tegennatuurlijk ingrijpen van de mens is daarom een contradictio in terminis omdat de mens met al zijn dna een onlosmakelijk deel is van de dna soep die we 'natuur' noemen. De 'aanval' op het menselijk dna van de mens door het dna van de pest bacterie(n) werd uiteindelijk succesvol afgeslagen door een leger van vele miljoenen doden. Vandaag de dag en met de inzichten van nu doen we dit anders.
Het opbouwen van weerstand tegen dood en verderf geschiedt nu eenmaal op onnavolgbaar veel manieren en langs ontelbare wegen. En ze zijn wat mij betreft allemaal van God.
En of ze van God los zijn of niet, wie het weet zal het niet zeggen.
http://www.agriholland.nl/dossiers/gmo/home.html
Dna heeft alle eigenschappen in zich om zich te handhaven en zich voor te planten. Anders was het er niet. De wisselwerking tussen al dat dna zorgt voor muterende effecten waarvan sommigen effecten leiden naar een kleinere kans op overleving en andere naar een grotere.
Het tegennatuurlijk ingrijpen van de mens is daarom een contradictio in terminis omdat de mens met al zijn dna een onlosmakelijk deel is van de dna soep die we 'natuur' noemen. De 'aanval' op het menselijk dna van de mens door het dna van de pest bacterie(n) werd uiteindelijk succesvol afgeslagen door een leger van vele miljoenen doden. Vandaag de dag en met de inzichten van nu doen we dit anders.
Het opbouwen van weerstand tegen dood en verderf geschiedt nu eenmaal op onnavolgbaar veel manieren en langs ontelbare wegen. En ze zijn wat mij betreft allemaal van God.
En of ze van God los zijn of niet, wie het weet zal het niet zeggen.
http://www.agriholland.nl/dossiers/gmo/home.html
vrienden voor het even
Het ontbreekt mij eenvoudig weg aan een beste vriend. Het mogen er best meer zijn overigens maar een is onmisbaar. Dit dacht de Kreeft vanuit een gevoel van belang. En Kreeften zijn heel gevoelig dus als ze iets als urgent ervaren dan is het ook zo. De Kreeft keek eens om zich heen. Golven spoelden af en aan en rolden telkens zo een beetje tot aan zijn achterpoten. Soms eroverheen en dat was dan een lekker gevoel maar ook wel fris. Hij draaide zich op zijn rug en voelde de zon op zijn buik schijnen. Dat was lekker warm. Met zijn ogen een beetje dichtgeknepen tegen het zonlicht keek hij naar de rotswand die boven hem uit torende. Heel in de verte zag hij een Steenbok langs een met karig groen begroeide richel bewegen. Driftig gesticulerend met zijn kop, zo leek het, ging hij stapje voor stapje langs het groen. Een Steenbok zou best eens een heel goede beste vriend voor mij kunnen zijn, we hebben weliswaar niks gemeen maar dus wel altijd wat om over te praten. En meer dan zo een reden hoef je niet te hebben vond hij.
Nadat de Kreeft dit allemaal bedacht had haalde hij uit zijn holletje een washandje, maakte het nat en legde dit op zijn hoofd. Tegen de zon. Hij ging naar de Steenbok klimmen.
Kreeften kunnen niet goed klimmen en ook zakte het washandje steeds over zijn ogen en pas als hij dan een schaar vrij had, waarmee hij het washandje kon terugschuiven, kon hij weer kijken naar hoever hij al was. Telkens was dat niet ver want het was telkens nog een heel eind. Het is nog een heel eind dacht de Kreeft dan, zeker voor mij want ik kan niet goed klimmen, ik heb het niet in de genen. Maar na een hele tijd, om precies te zijn drie uur en drie kwartier, kwam hij bij de richel met de Steenbok aan. Goedemorgen zei de Kreeft, en oh neen pardon, goedemiddag. Ik vraag mij af Steenbok, zou u mijn beste vriend willen zijn? Ja dat is goed sprak de Steenbok. Fijn dat is dan geregeld zei de Kreeft weer. Dan heb ik nog een verzoek als u het niet te veel gevraagd vindt, maar zou u het washandje op mijn hoofd willen nat maken met wat spuug? En het is misschien goed om te weten dat ik niet vies van u ben. Zo gezegd zo gedaan en na precies 2 uur en 20 minuten keerde de Kreeft terug bij zijn holletje. En dat was net op tijd want het washandje was droog geworden en het kriebelde behoorlijk daarboven op zijn hoofd. Morgen zou hij weer gaan dacht de Kreeft. Want een beste vriend, zo had hij vandaag geleerd, daar moet je wel wat voor doen.
Nadat de Kreeft dit allemaal bedacht had haalde hij uit zijn holletje een washandje, maakte het nat en legde dit op zijn hoofd. Tegen de zon. Hij ging naar de Steenbok klimmen.
Kreeften kunnen niet goed klimmen en ook zakte het washandje steeds over zijn ogen en pas als hij dan een schaar vrij had, waarmee hij het washandje kon terugschuiven, kon hij weer kijken naar hoever hij al was. Telkens was dat niet ver want het was telkens nog een heel eind. Het is nog een heel eind dacht de Kreeft dan, zeker voor mij want ik kan niet goed klimmen, ik heb het niet in de genen. Maar na een hele tijd, om precies te zijn drie uur en drie kwartier, kwam hij bij de richel met de Steenbok aan. Goedemorgen zei de Kreeft, en oh neen pardon, goedemiddag. Ik vraag mij af Steenbok, zou u mijn beste vriend willen zijn? Ja dat is goed sprak de Steenbok. Fijn dat is dan geregeld zei de Kreeft weer. Dan heb ik nog een verzoek als u het niet te veel gevraagd vindt, maar zou u het washandje op mijn hoofd willen nat maken met wat spuug? En het is misschien goed om te weten dat ik niet vies van u ben. Zo gezegd zo gedaan en na precies 2 uur en 20 minuten keerde de Kreeft terug bij zijn holletje. En dat was net op tijd want het washandje was droog geworden en het kriebelde behoorlijk daarboven op zijn hoofd. Morgen zou hij weer gaan dacht de Kreeft. Want een beste vriend, zo had hij vandaag geleerd, daar moet je wel wat voor doen.
buitenblad
gisteren reed ik
op mijn fiets
langs alle blaadjes aan de bomen
en ik bedacht dat ik
nog veel meer houd van jou
dan al die blaadjes
waar ik zojuist
was langs gekomen
op mijn fiets
langs alle blaadjes aan de bomen
en ik bedacht dat ik
nog veel meer houd van jou
dan al die blaadjes
waar ik zojuist
was langs gekomen
de sluis verhaalt
Het was een zomeravond en windstil. Ik voer als lichtmatroos op het ms-Breda. Zij was van Amsterdam op weg naar de sluizen van IJmuiden. Vanwege het mooie weer bevond het merendeel van de bemanning zich aan dek. Zelfs de machinist was uit zijn machinekamer gekomen en zat onderuit gezakt op een bankje. De kapitein, de loods en de matroos van de wacht, Jan Bol mijn vriend, voorbeeld, steun en toeverlaat tijdens mijn avonturen op de grote vaart, waren op de brug. De kapitein en de loods waren oude zeevaart-schoolvrienden en dat moest, zo hoorde ik later van Jan, worden gevierd. Het was 20 augustus 1978, een uur of 8 in de avond. Hing er iets in de lucht? Neen, op een grote rode ondergaande zon boven Amsterdam na, hing er niets in de lucht.
De ms-Breda was een niet erg mooi schip. Het had ook nog eens een relatief kleine motor die vaak stuk ging. Het is handig om te weten dat als een scheepsdiesel van een zeeschip in zijn achteruit wordt gezet, eerst de motor wordt stilgezet, daarna worden tandwielen omgezet en wordt de motor opnieuw gestart. Dit starten gebeurt door perslucht boven de zuigers te laten ontsnappen. Hierdoor komen zij weer op gang. Deze ontsnappende lucht geeft bij het verlaten van de schoorsteen een prachtig geluid. Maar dit terzijde. Af en toe, niet vaak, ging er iets mis met die omzetting. Dan begon de diesel van de ms-Breda, nadat hij opnieuw was gestart, nukkig weer vooruit te draaien. En dit, terwijl de telegraaf op de brug dan 'achteruit' aanwees.
We waren zo goed als helemaal de sluis binnen gedreven toen het gesis van de ontsnappende lucht klonk. Er ging een trilling door het schip en we begonnen weer vaart te maken. Blijkbaar wilde de loods ons voor in de sluis hebben dachten wij, de mannen aan dek. De kapitein schonk nog eens bij, 'weet jij nog die keer dat ....', en begon weer een herinnering op te halen. Na enige tijd ging er weer een rilling door het achterschip. Het schroefwater werd met groter wordende kracht weggeslagen en het, vrijwel ongeladen, schip 'schoot' nu welhaast naar voren. De machinist schrok wakker, herinnerde zich iets en rende terug naar zijn machinekamer. De Breda bewoog zich nu vastberaden, op halve kracht vooruit, de sluis verder in. Ik realiseerde me dat er iets onomkeerbaar's ging gebeuren.
De voorste, nog dichte, sluisdeur kwam snel dichterbij. Achter deze deur lag het water van de Noordzee. Dit zou zo dadelijk, nadat we de sluisdeur hadden doorboord, ongestoord, via het Noordzee-kanaal, naar Amsterdam gaan lopen dacht ik. Ik verheugde me op wat zou gaan komen. Naar voren kijkend zag ik de bemanning in grote haast de 'bak' -het verhoogde voorschip- af komen gerend en gestruikeld. Dat zag er veelbelovend uit. Ik keek vervolgens naar achteren, naar Amsterdam en zijn rode zon. De sluisdeur aan die kant werd met grote snelheid dichtgeschoven. Hoewel dit er ook spannend uitzag vond ik het jammer: het had me leuk geleken om met schip en al binnen een half uur terug te spoelen naar Amsterdam, of wie weet Utrecht of nog verder. Maar de dichte deur zou dát gaan voorkomen. De arme kapitein had inmiddels wel in de gaten dat er iets heel erg mis aan het gaan was. Hij wist echter niets van het technisch gebrek van zijn schip. 'In wat voor een duivelse stroomversnelling ben ik nu toch, zo vlak voor mijn pensioen, terecht gekomen?' moet hij hebben gedacht. Ten einde raad gooide hij de motor op volle kracht achteruit. Dacht hij.
De laatste herinneringen zijn aan het geluid van de op vol vermogen draaiende scheepsdiesel, de paniekerige stem van de kapitein door de portofoon: 'LEKKO ANKERS!, LEKKO ANKERS!' (let go the anchors) - alsof die ankers op de betonnen bodem van de sluis nog iets hadden kunnen uitrichten - en aan het gekreun en gesteun waarmee de ms-Breda zich tenslotte in de sluisdeur boorde. Daarna werd kapitein Wiersma op non-actief gesteld.
Jammer, want ik had nog wel even met hem willen doorvaren op die manier.
bumper
Ik kom nog vaak langs die plek. Nooit denk ik: 'hier gebeurde het'. Toch zou ik tot op de meter nauwkeurig kunnen uittekenen waar het precies was.
Maar eerst even dit, wie is er in 1973 naar de film Jesus Christ Superstar geweest?
Wat een film vond ik dit! Ik was er met een meisje en ze heette Brun, Brun was geweldig lief klein, kroeshaar, heel veel humor, verliefd op mij en ik ook op haar.
Na de film.
Laatst zat ik die film weer eens te kijken en verwachtte dat ik het niks meer zou vinden. Nou, euh... hrmmm, even een zakdoek pakken, ziezo. En al is Ted Neeley vaak een watje als acteur, het blijft een mooie jongen geloof ik. Maar als man heb ik daar verder geen last van dus daarom valt het mij op dat ie nogal jankerig overkomt in het begin van de film. Later, als het steeds slechter gaat met JC, wordt ie beter en zijn woede in de tempel is weergaloos.
Maar, 'what's the buzz?', 'wat wil je nu eigenlijk vertellen met deze recensie van bijna veertig lichtjaar geleden?'
Ooit liepen we met het hele gezin langs de eerde genoemde plek op de stoep aan de overkant. Ik weet niet waarom, ook niet meer waarnaar toe. Plotseling klonk er het geluid van een kop-staartbotsing. Een donker braaf autootje was achterop een blauwe Volkswagen geklapt. Uit de achterste auto kwam een brave kale burgerman zoals ze toen gemaakt werden. Vol van schrik en schuldbesef liep hij naar de schadeplek. Uit de voorste auto kwam een grote Albino achtige man met het postuur van een gorilla. Deze man huppelde naar achteren en sloeg de burgerman, zonder een woord te zeggen, met een geweldige uithaal zonder omhaal naar de grond. Tijdens het bewusteloos vallen sloeg deze ook nog eens met zijn kale hoofd tegen de bumper van de Volkswagen. De klap van het hoofd op de bumper maakte een afschuwelijk geluid.
He is dangerous !
Verbijsterd keken mijn broer, twee zusjes vader en moeder toe.
Ik verwachte een wonder, onze vader zou ingrijpen en dit misselijkmakend onrecht ongedaan maken.
Ik keek naar hem. Mijn vader mompelde 'godsamme' maar verder deed hij niks. Ik zag zijn angst. Mijn moeder pakte mijn zusje bij de hand. Ik zag haar woede.
Little left to do.
Nu realiseer ik me dat zowel mijn vader als moeder voelden dat ons, als hun kinderen, nog meer bespaard moest blijven.
Er was geen geweld meer op de straat. Een huilende echtgenote zat inmiddels op haar hurken bij haar op de straat liggende burgerman. I Don't Know How To Love Him. De Albino was in de Volkswagen gaan zitten en weggescheurd.
De rest ben ik vergeten en van al het andere ben ik sindsdien ook niet meer zeker.
Just don't say i am damned for all time.
Ik mis mijn vader zo.
Wie niet?
Maar om nou de hele dag te gaan zitten bidden.
Could We Start Again Please?
https://www.youtube.com/watch?v=oqvXquqTwoU&list=PLR-d5NuIKiHMfxQAipCRSSWKVQ_jvknKC
Maar eerst even dit, wie is er in 1973 naar de film Jesus Christ Superstar geweest?
Wat een film vond ik dit! Ik was er met een meisje en ze heette Brun, Brun was geweldig lief klein, kroeshaar, heel veel humor, verliefd op mij en ik ook op haar.
Na de film.
Laatst zat ik die film weer eens te kijken en verwachtte dat ik het niks meer zou vinden. Nou, euh... hrmmm, even een zakdoek pakken, ziezo. En al is Ted Neeley vaak een watje als acteur, het blijft een mooie jongen geloof ik. Maar als man heb ik daar verder geen last van dus daarom valt het mij op dat ie nogal jankerig overkomt in het begin van de film. Later, als het steeds slechter gaat met JC, wordt ie beter en zijn woede in de tempel is weergaloos.
Maar, 'what's the buzz?', 'wat wil je nu eigenlijk vertellen met deze recensie van bijna veertig lichtjaar geleden?'
Ooit liepen we met het hele gezin langs de eerde genoemde plek op de stoep aan de overkant. Ik weet niet waarom, ook niet meer waarnaar toe. Plotseling klonk er het geluid van een kop-staartbotsing. Een donker braaf autootje was achterop een blauwe Volkswagen geklapt. Uit de achterste auto kwam een brave kale burgerman zoals ze toen gemaakt werden. Vol van schrik en schuldbesef liep hij naar de schadeplek. Uit de voorste auto kwam een grote Albino achtige man met het postuur van een gorilla. Deze man huppelde naar achteren en sloeg de burgerman, zonder een woord te zeggen, met een geweldige uithaal zonder omhaal naar de grond. Tijdens het bewusteloos vallen sloeg deze ook nog eens met zijn kale hoofd tegen de bumper van de Volkswagen. De klap van het hoofd op de bumper maakte een afschuwelijk geluid.
He is dangerous !
Verbijsterd keken mijn broer, twee zusjes vader en moeder toe.
Ik verwachte een wonder, onze vader zou ingrijpen en dit misselijkmakend onrecht ongedaan maken.
Ik keek naar hem. Mijn vader mompelde 'godsamme' maar verder deed hij niks. Ik zag zijn angst. Mijn moeder pakte mijn zusje bij de hand. Ik zag haar woede.
Little left to do.
Nu realiseer ik me dat zowel mijn vader als moeder voelden dat ons, als hun kinderen, nog meer bespaard moest blijven.
Er was geen geweld meer op de straat. Een huilende echtgenote zat inmiddels op haar hurken bij haar op de straat liggende burgerman. I Don't Know How To Love Him. De Albino was in de Volkswagen gaan zitten en weggescheurd.
De rest ben ik vergeten en van al het andere ben ik sindsdien ook niet meer zeker.
Just don't say i am damned for all time.
Ik mis mijn vader zo.
Wie niet?
Maar om nou de hele dag te gaan zitten bidden.
Could We Start Again Please?
https://www.youtube.com/watch?v=oqvXquqTwoU&list=PLR-d5NuIKiHMfxQAipCRSSWKVQ_jvknKC
niets is gelijk
een golf in een oceaan
heeft slechts 1 naam
toch is er nog nooit eerder
een golf geweest
die exact zo kwam ging en
is gegaan
dit geldt overigens
voor alles en iedereen
want er is nu eenmaal niets meer
dan iets
wat niet
al eerder heeft bestaan
heeft slechts 1 naam
toch is er nog nooit eerder
een golf geweest
die exact zo kwam ging en
is gegaan
dit geldt overigens
voor alles en iedereen
want er is nu eenmaal niets meer
dan iets
wat niet
al eerder heeft bestaan
SPORT
Het wereldkampioenschap korfbal voor transseksuelen gaat niet door.
Het was allemaal niet haalbaar
Het was allemaal niet haalbaar
stevig heel stevig
Sommige gebeurtenissen zijn verhalen zodra ze opgeschreven zijn.
Bij deze.
Ik ben met mijn moeder bij de dokter.
Na het bezoek sta ik bij de receptie om een nieuwe afspraak te maken.
Vanaf de wachtkamer naar de receptie is een brede gang.
Er komt een man aan die een blindengeleidestok langs de muur laat glijden om zijn weg te bepalen.
Hij mompelt aan een stuk door. Op het moment dat hij mij opvalt valt mij ook de stutpaal op die het dak boven de gang ondersteunt. Deze staat zo een twintig centimeter verwijderd van de muur waarlangs de man beweegt.
In eens moet ik aan mijn moeders blauwe oog denken wat ze ooit opliep door met beide armen recht voor zich op zoek te gaan naar het lichtknopje naast de openstaande slaapkamerdeur. De linker-arm aan de linker- kopse kant, de rechter aan de rechter. Ze voelde direct waar ze was toen haar hoofd de deur raakte.
'Ik was wel gelijk wakker', zei ze later.
Ik ben te laat om de man te waarschuwen. Hij stapt dan ook stevig door zeg!
Zijn stok en linker-arm passen gemakkelijk tussen de muur en de paal en hij komt met een prachtig geluid, het is niet anders, tot stilstand.
De man gebruikt vervolgens zijn rechterhand om de paal te betasten en zodoende zijn weg eromheen te bepalen. Als hij daarna zijn weg vervolgt mompelt hij: 'hard, zeer hard, stevige textuur, heel stevig !'.
Maar met mijn moeder was alles goed volgens de dokter.
Bij deze.
Ik ben met mijn moeder bij de dokter.
Na het bezoek sta ik bij de receptie om een nieuwe afspraak te maken.
Vanaf de wachtkamer naar de receptie is een brede gang.
Er komt een man aan die een blindengeleidestok langs de muur laat glijden om zijn weg te bepalen.
Hij mompelt aan een stuk door. Op het moment dat hij mij opvalt valt mij ook de stutpaal op die het dak boven de gang ondersteunt. Deze staat zo een twintig centimeter verwijderd van de muur waarlangs de man beweegt.
In eens moet ik aan mijn moeders blauwe oog denken wat ze ooit opliep door met beide armen recht voor zich op zoek te gaan naar het lichtknopje naast de openstaande slaapkamerdeur. De linker-arm aan de linker- kopse kant, de rechter aan de rechter. Ze voelde direct waar ze was toen haar hoofd de deur raakte.
'Ik was wel gelijk wakker', zei ze later.
Ik ben te laat om de man te waarschuwen. Hij stapt dan ook stevig door zeg!
Zijn stok en linker-arm passen gemakkelijk tussen de muur en de paal en hij komt met een prachtig geluid, het is niet anders, tot stilstand.
De man gebruikt vervolgens zijn rechterhand om de paal te betasten en zodoende zijn weg eromheen te bepalen. Als hij daarna zijn weg vervolgt mompelt hij: 'hard, zeer hard, stevige textuur, heel stevig !'.
Maar met mijn moeder was alles goed volgens de dokter.
dokter Midlijf
laatst kwam ik bij de dokter
en
zei hem:
zei hem:
'ik ben net gescheiden
en zielig
en oud
en zo nog wat van die dingen maar
daarvan weet ik niet of ik ervoor verzekerd ben '
hij keek nauwelijks op
zuchtte
en sprak vervolgens verveeld:
zuchtte
en sprak vervolgens verveeld:
'als iets geheeld is
kan het worden gedeeld
als iets gedeeld is
kan het worden geheeld
dus euh beste vent
opgesodemieterd nu
en
volgende patiënt !'
volgende patiënt !'
50 tinten midlife (hoop doet)
Na tot de conclusie te zijn gekomen dat alles wat ie in zijn leven had geprobeerd te bereiken de naam mislukking niet eens verdiende, besloot hij dat de tijd voor een volgende desillusie was gekomen.
Opgewekt stapte hij de kamer binnen waar een jonge stagiaire geconcentreerd zat niks te doen.
'Goedemorgen jongedame' zei hij, 'ik kom gezellig bij je zitten, het is verder zo stil op kantoor.'
Ze keek hem even zwijgend aan. Daarna keek ze weer weg. 'Wat kan die meid zwijgen' dacht hij.
Hij twijfelde even en kwam toen tot de conclusie dat alles wat ie in zijn leven had geprobeerd te bereiken de naam mislukking niet eens verdiende en hij besloot dat het tijd werd voor weer een volgende desillusie.
Ha!, daar was zijn baas, opgewekt stapte hij op hem af.
Opgewekt stapte hij de kamer binnen waar een jonge stagiaire geconcentreerd zat niks te doen.
'Goedemorgen jongedame' zei hij, 'ik kom gezellig bij je zitten, het is verder zo stil op kantoor.'
Ze keek hem even zwijgend aan. Daarna keek ze weer weg. 'Wat kan die meid zwijgen' dacht hij.
Hij twijfelde even en kwam toen tot de conclusie dat alles wat ie in zijn leven had geprobeerd te bereiken de naam mislukking niet eens verdiende en hij besloot dat het tijd werd voor weer een volgende desillusie.
Ha!, daar was zijn baas, opgewekt stapte hij op hem af.
Vecht 5
laatst kwam ik langs mijn geboortewoning
dacht ik
maar de hele buurt was plat gegooid
de leegte die er overbleef
was voelbaar in mijn buik
leegte die overblijft
als alles weg is
maar de honger naar nieuw leven is sterk
het oude verteert
aan de geraamtes van de nieuwe huisjes
was te zien dat ze goed geïsoleerd zouden worden
zodat er nimmer nog ijsbloemen van een halve centimeter
op de ramen zouden komen te staan
als na het wakker worden in de winter van 1963
buren zouden nooit meer
met een doos vol oud speelgoed komen aanzetten
om kinderlijk gekrijs vanwege echtelijke ontrouw
te sussen
ach lieve Heer
wees een vrouw
en laat me u kussen
dacht ik
maar de hele buurt was plat gegooid
de leegte die er overbleef
was voelbaar in mijn buik
leegte die overblijft
als alles weg is
maar de honger naar nieuw leven is sterk
het oude verteert
aan de geraamtes van de nieuwe huisjes
was te zien dat ze goed geïsoleerd zouden worden
zodat er nimmer nog ijsbloemen van een halve centimeter
op de ramen zouden komen te staan
als na het wakker worden in de winter van 1963
buren zouden nooit meer
met een doos vol oud speelgoed komen aanzetten
om kinderlijk gekrijs vanwege echtelijke ontrouw
te sussen
ach lieve Heer
wees een vrouw
en laat me u kussen
oneindig jong
het is niet de leeftijd die men voelt
maar de som van de
gedane zaken
en de nog uit te voeren taken
in verhouding
tot het tijdbestek
wat ervoor was
en is
bedoeld
dat is het
wat men
als leeftijd voelt
dus wie de oneindige jeugd wil smaken
kan niet anders dan
wat was
te laken
en
wat moet
te verzaken
maar de som van de
gedane zaken
en de nog uit te voeren taken
in verhouding
tot het tijdbestek
wat ervoor was
en is
bedoeld
dat is het
wat men
als leeftijd voelt
dus wie de oneindige jeugd wil smaken
kan niet anders dan
wat was
te laken
en
wat moet
te verzaken
who cares
mocht u dit weekend
per ongeluk op een kabouter gaan zitten
blijf dan rustig zitten
u hoeft het zitvlak derhalve niet te verplaatsuh
u hoeft het zitvlak derhalve niet te verplaatsuh
wacht tot hij blauw koud
en bewegingsloos stijf is
raak niet van de kook
want bewegingsloze blauwe kabouters
ook wel Smurfen genaamd
bestaan niet
ook wel Smurfen genaamd
bestaan niet
of het was de allerlaatstuh
dat kan natuurlijk ook
komt op het zelfde neer
al bestaan ze dan
nu niet meer
nu niet meer
ech wel
ik moet ontwennen
en ontvrienden
en stoppen met dit ontkennen
en ik moet
en liever vandaag dan morgen
van alles gaan ontzorgen
en onthaasten moet ik ook
en het laatste zelfs terstond
verdomd nu ik er over nadenk
het lijkt wel alsof ik alles
moet gaan voorzien van ont
maar waarvoor heb ik anders
handen
en oren
en onder dien mijn voeten
dat is dat is denk ik
mijn liefste lief
om wat er is verloren
in jou
opnieuw
te gaan ontmoeten
en ontvrienden
en stoppen met dit ontkennen
en ik moet
en liever vandaag dan morgen
van alles gaan ontzorgen
en onthaasten moet ik ook
en het laatste zelfs terstond
verdomd nu ik er over nadenk
het lijkt wel alsof ik alles
moet gaan voorzien van ont
maar waarvoor heb ik anders
handen
en oren
en onder dien mijn voeten
dat is dat is denk ik
mijn liefste lief
om wat er is verloren
in jou
opnieuw
te gaan ontmoeten
launch
from birth to burial
we rush from one love
towards the other
but why bother
when you could just stand still
real love will only meet
right in the middle
of rebounce street
mooi weer
Wie heeft er een hond te leen
Of een zachtaardig paard
Met een zadel op zijn rug
Je krijgt het hoe dan ook
Voordat het donker wordt
Uitgelaten weer terug
Of een zachtaardig paard
Met een zadel op zijn rug
Je krijgt het hoe dan ook
Voordat het donker wordt
Uitgelaten weer terug
tunnelvisie
nooit aan gedacht
dat je mijn jongens
hier doorheen zou laten gaan
naar
waar
je moeder en die verschrikkelijke narcistische lul van een stiefvader
en jawel
ook je eigen vader
je in de kou lieten staan
en dat is maar goed ook
dat je mijn jongens
hier doorheen zou laten gaan
naar
waar
je moeder en die verschrikkelijke narcistische lul van een stiefvader
en jawel
ook je eigen vader
je in de kou lieten staan
en dat is maar goed ook
keiharde klinkers
al mijn onzinnige liefde
ketst af op jouw gemaskerd gelaat
en laat rommelige hoopjes onzin achter
op het plaveisel van de straat
laten we hopen
dat je er over struikelt
voordat je straks
de hoek om gaat
ketst af op jouw gemaskerd gelaat
en laat rommelige hoopjes onzin achter
op het plaveisel van de straat
laten we hopen
dat je er over struikelt
voordat je straks
de hoek om gaat
Preverbaal verhaal
in den beginne
toen ik nog geen zinnig woord
wist uit te kramen
is er iets niet goed gegaan
want liefde bewoog soms wel in mijn richting
maar veel vaker weer van mij vandaan
later
toen ik eenmaal praten kon
dacht ik denk ik daarom
dat als je liefde hebt
en niet wilt
dat het je zal verlaten
dat je dan maar beter
aan een stuk door
met die liefde kan blijven praten
dus luister alsjeblieft nog even
voordat je mij verlaat
want ik ben nog bij lange na niet
en te nimmer
op jou uitgepraat
voor Truus, zondag 31 januari 2016
toen ik nog geen zinnig woord
wist uit te kramen
is er iets niet goed gegaan
want liefde bewoog soms wel in mijn richting
maar veel vaker weer van mij vandaan
later
toen ik eenmaal praten kon
dacht ik denk ik daarom
dat als je liefde hebt
en niet wilt
dat het je zal verlaten
dat je dan maar beter
aan een stuk door
met die liefde kan blijven praten
dus luister alsjeblieft nog even
voordat je mij verlaat
want ik ben nog bij lange na niet
en te nimmer
op jou uitgepraat
voor Truus, zondag 31 januari 2016
nu is altijd later
soms ben je
in zo een gemoed
dat je niet weet
of je er nu doorheen
dichten schrijven filmen
of
toch maar weer
masturberen moet
dus wanneer u dit leest
weet u weliswaar
wat het is geworden
maar nooit zult u weten
hoe het is geweest
voor Niek 25 januari 2016
in zo een gemoed
dat je niet weet
of je er nu doorheen
dichten schrijven filmen
of
toch maar weer
masturberen moet
dus wanneer u dit leest
weet u weliswaar
wat het is geworden
maar nooit zult u weten
hoe het is geweest
voor Niek 25 januari 2016
snap
ik weeg en ik wik
en aldus is dit
het enige
wat ik uiteindelijk
zeker weet
dat al mijn waarheid
en werkelijkheid
en zeker weten
twijfel heet
geloof ik
en aldus is dit
het enige
wat ik uiteindelijk
zeker weet
dat al mijn waarheid
en werkelijkheid
en zeker weten
twijfel heet
geloof ik
doopzucht
Ooit had ik even een vriendin van 2 meter en 10 centimeter
Ik vond haar groots maar toch werd ik, zoals u zult begrijpen, niet graag met haar gezien.
Dus als we gingen wandelen dan was het op een plek stil en verlaten.
En er was nog iets anders aan haar wat me niet zo beviel:
haar neiging om alles en iedereen met fors geweld te willen bekeren.
En het bleef niet bij willen, ze deed het nog ook.
Als we ergens waren en er was water in de buurt waarin je kon staan dan werd ik vaak onverhoeds vastgegrepen en vervolgens in het nabije zwembad of slootje gesleurd alwaar ik, onder luid Halleluja geschreeuw, door haar werd ondergedompeld.
Zeker in koude winters was dat geen pretje.
En ja, ik geloof nu eenmaal niet in God.
Dus na mijn zesde bekering zette ik het op een holletje en keerde niet weerom.
Ik vond haar groots maar toch werd ik, zoals u zult begrijpen, niet graag met haar gezien.
Dus als we gingen wandelen dan was het op een plek stil en verlaten.
En er was nog iets anders aan haar wat me niet zo beviel:
haar neiging om alles en iedereen met fors geweld te willen bekeren.
En het bleef niet bij willen, ze deed het nog ook.
Als we ergens waren en er was water in de buurt waarin je kon staan dan werd ik vaak onverhoeds vastgegrepen en vervolgens in het nabije zwembad of slootje gesleurd alwaar ik, onder luid Halleluja geschreeuw, door haar werd ondergedompeld.
Zeker in koude winters was dat geen pretje.
En ja, ik geloof nu eenmaal niet in God.
Dus na mijn zesde bekering zette ik het op een holletje en keerde niet weerom.
tegeltje aan de wand wie is er de wijste van het land
zalig en recht zo die gaat
zijn we allemaal slechts zo eerlijk
als de waarheid ons toestaat
zijn we allemaal slechts zo eerlijk
als de waarheid ons toestaat
goedhoop
als 'hoop' er op gericht is
dat alles als vanzelf
beter zal gaan
zonder te hoeven lijden
dan is die hoop slechts
een verdovend middel
tegen de angst
voor het bestaan
maar
als de acceptatie daar is
van het nu eenmaal
niet te vermijden lijden
dan is die wanhoop
te verslaan
dat alles als vanzelf
beter zal gaan
zonder te hoeven lijden
dan is die hoop slechts
een verdovend middel
tegen de angst
voor het bestaan
maar
als de acceptatie daar is
van het nu eenmaal
niet te vermijden lijden
dan is die wanhoop
te verslaan
doe effe neuraal
heen en weer
schieten de ogen
over vluchtroutes
van het neuraal netwerk
waarover
niets of niemand
ontziend
een nieuwe vracht
aan oude onlust
naar het onbewuste
wordt bewogen
schieten de ogen
over vluchtroutes
van het neuraal netwerk
waarover
niets of niemand
ontziend
een nieuwe vracht
aan oude onlust
naar het onbewuste
wordt bewogen
Alien
een lichaam splitst zich
in twee delen
en zet zich daarna af
wat gelijk blijft
is de snelheid van verwijdering
en de tijd om te helen
Gijkel
Laatst kwam ik langs een oude eik gefietst.
Ik had al een tijd geen goed gesprek meer gehad en daarom stopte ik, liep naar de boom en klopte driemaal op zijn stam.
'Ja is goed, komt in orde, zal gebeuren' klonk er direct een stem vanuit het binnenste.
Bijna alle bomen denken dat je iets wilt bezweren als je op hun stam klopt. Het zogenaamde afkloppen. Om van verder gezeur af te zijn geven ze allemaal dat antwoord, verder doen ze niks. Maar dit terzijde.
'Ah, u bent thuis, fijn, mag ik u wat vragen'?
'Ja hoor' sprak de eik weer, 'zolang het maar niet over vaginisme gaat want daar weet ik hoegenaamd niks van af'.
'Neen dit keer niet' ging ik verder, 'neen ik wil iets weten over de menselijke natuur, namelijk het volgende: Hoe is het daarmee?'
'vaginisme en de menselijke natuur weet ik niks van', sprak de Eik weer. 'Verder nog iets?'
'Euh, neen, nou,..' Ik zweeg even verbluft. 'Nou, een prettige dag nog dan'.
Ik draaide me om, liep terug naar mijn fiets, stapte op en reed verder.
Goh, wat jammer, ik had er best veel meer van verwacht.
Maar wat had ik me kwetsbaar opgesteld!
Toch tevreden vervolgde ik mijn weg.
Ik had al een tijd geen goed gesprek meer gehad en daarom stopte ik, liep naar de boom en klopte driemaal op zijn stam.
'Ja is goed, komt in orde, zal gebeuren' klonk er direct een stem vanuit het binnenste.
Bijna alle bomen denken dat je iets wilt bezweren als je op hun stam klopt. Het zogenaamde afkloppen. Om van verder gezeur af te zijn geven ze allemaal dat antwoord, verder doen ze niks. Maar dit terzijde.
'Ah, u bent thuis, fijn, mag ik u wat vragen'?
'Ja hoor' sprak de eik weer, 'zolang het maar niet over vaginisme gaat want daar weet ik hoegenaamd niks van af'.
'Neen dit keer niet' ging ik verder, 'neen ik wil iets weten over de menselijke natuur, namelijk het volgende: Hoe is het daarmee?'
'vaginisme en de menselijke natuur weet ik niks van', sprak de Eik weer. 'Verder nog iets?'
'Euh, neen, nou,..' Ik zweeg even verbluft. 'Nou, een prettige dag nog dan'.
Ik draaide me om, liep terug naar mijn fiets, stapte op en reed verder.
Goh, wat jammer, ik had er best veel meer van verwacht.
Maar wat had ik me kwetsbaar opgesteld!
Toch tevreden vervolgde ik mijn weg.
dr.van Bommel
godverdomme
weer een dood
en dat het uitgerekend
jij moet zijn
er lopen er toch genoeg
ik hoef maar om me heen te kijken
en zie er dan zo tien
die veel geschikter zijn
en lelijker bovendien
om als de dood te lijken
weer een dood
en dat het uitgerekend
jij moet zijn
er lopen er toch genoeg
ik hoef maar om me heen te kijken
en zie er dan zo tien
die veel geschikter zijn
en lelijker bovendien
om als de dood te lijken
The New Forest
ook als een paard stil staat
beweegt alles
en valt ie dood neer
dan komt er wederom van alles
in beweging
kortom het maakt allemaal niks uit
ga je vooruit
dan heb je wind tegen
dan heb je wind tegen
ga je achteruit
dan heb je de wind in de rug
ik zei het toch
het maakt allemaal niks uit
foto: (c) Tim Wildschut
eindspel
omdat er ooit iets is weggenomen
wat nodig was
om verder te kunnen komen
is er vanuit schuldige grond
kracht geleend
waardoor schuld ontstond
maar de natuur is wreed
en laat geen schuld ongemoeid
hoe halsoverkop
je ook de hielen licht
aan toekomst zal het gaan ontbreken
als de laatste regel
van een niet afgemaakt gedicht
wat nodig was
om verder te kunnen komen
is er vanuit schuldige grond
kracht geleend
waardoor schuld ontstond
maar de natuur is wreed
en laat geen schuld ongemoeid
hoe halsoverkop
je ook de hielen licht
aan toekomst zal het gaan ontbreken
als de laatste regel
van een niet afgemaakt gedicht
L'affectie
vrouwen op leeftijd
verliezen dan wel
de behoefte
aan seks
en zijn beleving
maar blijven wel
een leven lang
hun poes aaien
verliezen dan wel
de behoefte
aan seks
en zijn beleving
maar blijven wel
een leven lang
hun poes aaien
panda weer
beste lezer
heb ik weer
incarneer ik
als de allerlaatste pandabeer
nou ja de een na laatste dan
want er is nog maar een vrouwtje
en ik ben een man
maar
ze houdt niet op met vitten
ziet mij totaal niet zitten
dus voor de laatste keer
en met de vriendelijke groeten van
uw allerlaatste pandabeer
heb ik weer
incarneer ik
als de allerlaatste pandabeer
nou ja de een na laatste dan
want er is nog maar een vrouwtje
en ik ben een man
maar
ze houdt niet op met vitten
ziet mij totaal niet zitten
dus voor de laatste keer
en met de vriendelijke groeten van
uw allerlaatste pandabeer
de Kneus
een café
zoals zoveel andere
vol met wezens
die zichzelf
wel willen
maar niet kunnen
veranderen
maar hoe dan ook
soms ontstaat er daar
kort voor of in of tegen
het eerste licht
echte liefde
op het laatste gezicht
Dit schreef ik in 1990. Ik was weer op stap na 10 jaar te hebben samengewoond.
Het lag zeker niet aan haar, maar ik was gewoon nog niet klaar voor het grote werk.
Gezin en kinderen.
En toen ik het wel was had zij allang een ander want zo gaat dat.
Ik doolde wat rond en verwachtte in elke kroeg de grote liefde.
Maar dat kon ik wel schudden, want zo gaat dat niet.
Éen meisje was ik bijzonder gek op. Ik noem haar maar even Anna Karenina.
Ik was in die tijd behoorlijk de kluts kwijt, mijn humor had ik nog wel maar zodra ik begon uit te leggen hoe de wereld in elkaar stak, zat ik meestal snel alleen met mijn praatjes.
Soms kwam ik al pratend wel eens in een vreemd bed terecht, maar dat was het dan ook weer niet.
Karenina was ook best een beetje gek op mij maar meer als een vriendje, zo leerde mijn dromen over haar me. Ik ben een keer bij haar gaan eten, en een keer blijven slapen.
Zij sliep op de stoel, ik in haar bed. We zoenden zelfs niet een keer. Dat kan ook niet al pratend.
Ze had een hele mooie vrolijke hese lach, dronk melk uit een pak.
Ik vond haar zooooooooo leuk.
Daarna kreeg ik de te verwachten depressie. Ik schreef:
dit is niet zo een fijne dag
de ochtend mag er wezen
maar ik heb niet het gevoel
dat ik dat mag
En weer daarna een gezin met de beste zonen die in Nederland worden gemaakt.
Nou ja, maar ze mogen er wel zijn. En dat vinden zij ook.
Gisteren stond ik bij de Nettorama in de rij om mijn boodschappen af te rekenen. De vrouw voor me kwam mij vaag bekend voor. Ik had even de tijd om haar rustig te bekijken, dat kon omdat ze een kapot pak hagelslag moest omruilen. Ineens dacht ik: 'verrek, het zóu die Kárenina kunnen zijn'. Ik schatte de kans dat zij het echt zou zijn op ongeveer 10 %. Maar ik ben nieuwsgierig dus vroeg ik haar, 'beetje raar maar heet jij soms Karenina?' Ja, ze was het! Ik legde snel een en ander uit, maar ze herkende mij niet. Misschien had ik wat meer moeten praten. We twijfelden even en toen niks. 'We zien elkaar wel weer ergens in de buurt ' zei ik, en begon mijn boodschappen af te rekenen.
Omdat mijn oudste zoon fijnproever is maak ik sinds kort gerechten waarvan ik de recepten van het internet haal.Voor het visgerecht miste ik Tijm. Bij de Albert Heijn liep ik vervolgens met mijn doosje met Tijm bijna tegen haar op.
'En daar hebben we Karenina weer' zei ik alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Enfin, en nu gaan we een keer koffie drinken.
Ik heb haar veel te vertellen !
Maar nu vraag ik jullie, hoe groot is de kans dat je iemand na 25 jaar in twee dagen twee keer tegen komt in twee verschillende winkels.
De moeder van vriend Frans zei ooit, het leven heeft meer fantasie dan de mensen hebben.
Lees niet, leef !
zoals zoveel andere
vol met wezens
die zichzelf
wel willen
maar niet kunnen
veranderen
maar hoe dan ook
soms ontstaat er daar
kort voor of in of tegen
het eerste licht
echte liefde
op het laatste gezicht
Dit schreef ik in 1990. Ik was weer op stap na 10 jaar te hebben samengewoond.
Het lag zeker niet aan haar, maar ik was gewoon nog niet klaar voor het grote werk.
Gezin en kinderen.
En toen ik het wel was had zij allang een ander want zo gaat dat.
Ik doolde wat rond en verwachtte in elke kroeg de grote liefde.
Maar dat kon ik wel schudden, want zo gaat dat niet.
Éen meisje was ik bijzonder gek op. Ik noem haar maar even Anna Karenina.
Ik was in die tijd behoorlijk de kluts kwijt, mijn humor had ik nog wel maar zodra ik begon uit te leggen hoe de wereld in elkaar stak, zat ik meestal snel alleen met mijn praatjes.
Soms kwam ik al pratend wel eens in een vreemd bed terecht, maar dat was het dan ook weer niet.
Karenina was ook best een beetje gek op mij maar meer als een vriendje, zo leerde mijn dromen over haar me. Ik ben een keer bij haar gaan eten, en een keer blijven slapen.
Zij sliep op de stoel, ik in haar bed. We zoenden zelfs niet een keer. Dat kan ook niet al pratend.
Ze had een hele mooie vrolijke hese lach, dronk melk uit een pak.
Ik vond haar zooooooooo leuk.
Daarna kreeg ik de te verwachten depressie. Ik schreef:
dit is niet zo een fijne dag
de ochtend mag er wezen
maar ik heb niet het gevoel
dat ik dat mag
En weer daarna een gezin met de beste zonen die in Nederland worden gemaakt.
Nou ja, maar ze mogen er wel zijn. En dat vinden zij ook.
Gisteren stond ik bij de Nettorama in de rij om mijn boodschappen af te rekenen. De vrouw voor me kwam mij vaag bekend voor. Ik had even de tijd om haar rustig te bekijken, dat kon omdat ze een kapot pak hagelslag moest omruilen. Ineens dacht ik: 'verrek, het zóu die Kárenina kunnen zijn'. Ik schatte de kans dat zij het echt zou zijn op ongeveer 10 %. Maar ik ben nieuwsgierig dus vroeg ik haar, 'beetje raar maar heet jij soms Karenina?' Ja, ze was het! Ik legde snel een en ander uit, maar ze herkende mij niet. Misschien had ik wat meer moeten praten. We twijfelden even en toen niks. 'We zien elkaar wel weer ergens in de buurt ' zei ik, en begon mijn boodschappen af te rekenen.
Omdat mijn oudste zoon fijnproever is maak ik sinds kort gerechten waarvan ik de recepten van het internet haal.Voor het visgerecht miste ik Tijm. Bij de Albert Heijn liep ik vervolgens met mijn doosje met Tijm bijna tegen haar op.
'En daar hebben we Karenina weer' zei ik alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Enfin, en nu gaan we een keer koffie drinken.
Ik heb haar veel te vertellen !
Maar nu vraag ik jullie, hoe groot is de kans dat je iemand na 25 jaar in twee dagen twee keer tegen komt in twee verschillende winkels.
De moeder van vriend Frans zei ooit, het leven heeft meer fantasie dan de mensen hebben.
Lees niet, leef !
datjutweet
bij elke rimpel
elke plooi
leg ik me neer
om er rustig van
te kunnen gaan houden
ja sterker nog
zelfs elke vlek
en elke sproet
elke spatader klutsknie
en horrelvoet
en wat ik verder ook
in de toekomst
bij je vindt
kan rekenen op
de liefdevolle ontvangst
als ware het
ons allereerste kind
elke plooi
leg ik me neer
om er rustig van
te kunnen gaan houden
ja sterker nog
zelfs elke vlek
en elke sproet
elke spatader klutsknie
en horrelvoet
en wat ik verder ook
in de toekomst
bij je vindt
kan rekenen op
de liefdevolle ontvangst
als ware het
ons allereerste kind
vlugtig
er wordt niet meer gekeken
oh zeker
er wordt nagedacht
en er wordt bekeken
en er wordt geoordeeld
en er wordt vergeleken
en er wordt veroordeeld
maar er wordt
niet meer
zonder meer
gekeken
neem nou de lieve leuke wesp
laatst at er een
wat lever van mijn boterham
eerst waste ie zijn kaken
met zijn voorpootjes
en toen begon ie smakelijk
de lever te kraken
ik vond het zo leuk
ik genoot van hem
en dacht
ik wil een wesp als huisdier
en toen wilde ik hem natuurlijk op FB zetten
maar bij de eerste beste beweging
vloog ie weg
en snel
want
als er een volk is dat weet
dat er niet meer wordt gekeken
zonder meer
dan is het
dat wespenvolkje wel
http://www.tierchenwelt.de/bienen/99-wespe.html
http://www.nu.nl/dieren/4102524/wesp-verdient-meer-waardering.html
oh zeker
er wordt nagedacht
en er wordt bekeken
en er wordt geoordeeld
en er wordt vergeleken
en er wordt veroordeeld
maar er wordt
niet meer
zonder meer
gekeken
neem nou de lieve leuke wesp
laatst at er een
wat lever van mijn boterham
eerst waste ie zijn kaken
met zijn voorpootjes
en toen begon ie smakelijk
de lever te kraken
ik vond het zo leuk
ik genoot van hem
en dacht
ik wil een wesp als huisdier
en toen wilde ik hem natuurlijk op FB zetten
maar bij de eerste beste beweging
vloog ie weg
en snel
want
als er een volk is dat weet
dat er niet meer wordt gekeken
zonder meer
dan is het
dat wespenvolkje wel
http://www.tierchenwelt.de/bienen/99-wespe.html
http://www.nu.nl/dieren/4102524/wesp-verdient-meer-waardering.html
Abonneren op:
Posts (Atom)