een café
zoals zoveel andere
vol met wezens
die zichzelf
wel willen
maar niet kunnen
veranderen
maar hoe dan ook
soms ontstaat er daar
kort voor of in of tegen
het eerste licht
echte liefde
op het laatste gezicht
Dit schreef ik in 1990. Ik was weer op stap na 10 jaar te hebben samengewoond.
Het lag zeker niet aan haar, maar ik was gewoon nog niet klaar voor het grote werk.
Gezin en kinderen.
En toen ik het wel was had zij allang een ander want zo gaat dat.
Ik doolde wat rond en verwachtte in elke kroeg de grote liefde.
Maar dat kon ik wel schudden, want zo gaat dat niet.
Éen meisje was ik bijzonder gek op. Ik noem haar maar even Anna Karenina.
Ik was in die tijd behoorlijk de kluts kwijt, mijn humor had ik nog wel maar zodra ik begon uit te leggen hoe de wereld in elkaar stak, zat ik meestal snel alleen met mijn praatjes.
Soms kwam ik al pratend wel eens in een vreemd bed terecht, maar dat was het dan ook weer niet.
Karenina was ook best een beetje gek op mij maar meer als een vriendje, zo leerde mijn dromen over haar me. Ik ben een keer bij haar gaan eten, en een keer blijven slapen.
Zij sliep op de stoel, ik in haar bed. We zoenden zelfs niet een keer. Dat kan ook niet al pratend.
Ze had een hele mooie vrolijke hese lach, dronk melk uit een pak.
Ik vond haar zooooooooo leuk.
Daarna kreeg ik de te verwachten depressie. Ik schreef:
dit is niet zo een fijne dag
de ochtend mag er wezen
maar ik heb niet het gevoel
dat ik dat mag
En weer daarna een gezin met de beste zonen die in Nederland worden gemaakt.
Nou ja, maar ze mogen er wel zijn. En dat vinden zij ook.
Gisteren stond ik bij de Nettorama in de rij om mijn boodschappen af te rekenen. De vrouw voor me kwam mij vaag bekend voor. Ik had even de tijd om haar rustig te bekijken, dat kon omdat ze een kapot pak hagelslag moest omruilen. Ineens dacht ik: 'verrek, het zóu die Kárenina kunnen zijn'. Ik schatte de kans dat zij het echt zou zijn op ongeveer 10 %. Maar ik ben nieuwsgierig dus vroeg ik haar, 'beetje raar maar heet jij soms Karenina?' Ja, ze was het! Ik legde snel een en ander uit, maar ze herkende mij niet. Misschien had ik wat meer moeten praten. We twijfelden even en toen niks. 'We zien elkaar wel weer ergens in de buurt ' zei ik, en begon mijn boodschappen af te rekenen.
Omdat mijn oudste zoon fijnproever is maak ik sinds kort gerechten waarvan ik de recepten van het internet haal.Voor het visgerecht miste ik Tijm. Bij de Albert Heijn liep ik vervolgens met mijn doosje met Tijm bijna tegen haar op.
'En daar hebben we Karenina weer' zei ik alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Enfin, en nu gaan we een keer koffie drinken.
Ik heb haar veel te vertellen !
Maar nu vraag ik jullie, hoe groot is de kans dat je iemand na 25 jaar in twee dagen twee keer tegen komt in twee verschillende winkels.
De moeder van vriend Frans zei ooit, het leven heeft meer fantasie dan de mensen hebben.
Lees niet, leef !
datjutweet
bij elke rimpel
elke plooi
leg ik me neer
om er rustig van
te kunnen gaan houden
ja sterker nog
zelfs elke vlek
en elke sproet
elke spatader klutsknie
en horrelvoet
en wat ik verder ook
in de toekomst
bij je vindt
kan rekenen op
de liefdevolle ontvangst
als ware het
ons allereerste kind
elke plooi
leg ik me neer
om er rustig van
te kunnen gaan houden
ja sterker nog
zelfs elke vlek
en elke sproet
elke spatader klutsknie
en horrelvoet
en wat ik verder ook
in de toekomst
bij je vindt
kan rekenen op
de liefdevolle ontvangst
als ware het
ons allereerste kind
vlugtig
er wordt niet meer gekeken
oh zeker
er wordt nagedacht
en er wordt bekeken
en er wordt geoordeeld
en er wordt vergeleken
en er wordt veroordeeld
maar er wordt
niet meer
zonder meer
gekeken
neem nou de lieve leuke wesp
laatst at er een
wat lever van mijn boterham
eerst waste ie zijn kaken
met zijn voorpootjes
en toen begon ie smakelijk
de lever te kraken
ik vond het zo leuk
ik genoot van hem
en dacht
ik wil een wesp als huisdier
en toen wilde ik hem natuurlijk op FB zetten
maar bij de eerste beste beweging
vloog ie weg
en snel
want
als er een volk is dat weet
dat er niet meer wordt gekeken
zonder meer
dan is het
dat wespenvolkje wel
http://www.tierchenwelt.de/bienen/99-wespe.html
http://www.nu.nl/dieren/4102524/wesp-verdient-meer-waardering.html
oh zeker
er wordt nagedacht
en er wordt bekeken
en er wordt geoordeeld
en er wordt vergeleken
en er wordt veroordeeld
maar er wordt
niet meer
zonder meer
gekeken
neem nou de lieve leuke wesp
laatst at er een
wat lever van mijn boterham
eerst waste ie zijn kaken
met zijn voorpootjes
en toen begon ie smakelijk
de lever te kraken
ik vond het zo leuk
ik genoot van hem
en dacht
ik wil een wesp als huisdier
en toen wilde ik hem natuurlijk op FB zetten
maar bij de eerste beste beweging
vloog ie weg
en snel
want
als er een volk is dat weet
dat er niet meer wordt gekeken
zonder meer
dan is het
dat wespenvolkje wel
http://www.tierchenwelt.de/bienen/99-wespe.html
http://www.nu.nl/dieren/4102524/wesp-verdient-meer-waardering.html
Esta Loca
Dit
wordt een sterk verhaal. Maar waar gebeurd, natuurlijk, anders was
het geen sterk verhaal maar een leugen.
Het
was in Georgetown British Guiana. Met een aantal varensgezellen van de ms
Breda waren we na een bezoek aan de enige discotheek van de
stad, 'le Belvedere' met wat opgepikte meisjes in een soort van
bordeel beland.
Natuurlijk
had ik van alle beschikbare kandidaten zonder
aarzelen de moeilijkste er uit gepikt.
'Esta
loca' siste sommigen van de anderen naar
mij in het voorbijgaan. Maar dat had ik al lang aangevoeld.
Onweerstaanbaar.
Soms
als het meisje van mijn keuze doorhad dat er iets over haar werd
gefluisterd vlogen de 'puta zus en de puta zo' in het rond. Daarna
staarde ze weer naar een plek op de grond zo een vier meter voor
haar.
Nadat
ik de door mij voor een nacht gehuurde kamer met haar had opgezocht
gingen we op het bed liggen. Ik draaide me naar haar toe en wilde
haar gaan kussen en uitkleden. Direct echter weerde ze me fel en
beslist af. Ik mocht haar niet aan raken.
Na
een paar minuten op haar rug naar de boven haar
rondzwierende ventilator te hebben liggen staren stond ze plotseling
op en deed alle lichten uit. Vervolgens kwam ze voorzichtig weer
naast me liggen.
Ik
was inmiddels al wel, op mijn onderbroek na, uitgekleed. Het was nog
steeds erg warm en zwoel dus dat kon geen kwaad had ik bedacht.
Weer
wilde ik haar voorzichtig gaan aanraken maar weer werd dit geweigerd.
Ze
siste iets en begon even daarna haar jeans los te maken en deed deze, tegelijk met haar slipje uit. Daarna ontkleedde ze ook haar bovenlichaam. Daarna ging ze weer
op haar rug liggen.
Ik
durfde haar niet meer aan te raken en ging maar naar haar liggen
kijken. In het licht van een enkele straatlantaarn wat tot in onze
kamer doordrong ontwaarde ik een silhouet van een naakte jonge vrouw die op
haar rug lag en niet aangeraakt wilde worden.
Heel
voorzichtig stak ik mijn arm met gestrekte wijsvinger naar haar
bovenarm uit. Ik wilde hier een klein streepje trekken. Misschien later wat verder gaan dan dit streepje.
Op
het moment echter dat mijn wijsvinger haar lichaam raakte vloog ze
heftig overeind, gilde even en veegde tegelijkertijd met haar arm
iets onder haar billen weg.
In
het schaarse licht zag ik de flits van een wegschietende kakkerlak zo
groot als een meisjeshand naar het voeteneinde van het bed vliegen en verdwijnen.
Van
schrik sprong ik uit het bed en ging op zoek naar de lichtschakelaar.
Ik deed het licht aan en keek naar het meisje wat niet aangeraakt
wilde worden.
Ze
zat rechtop op het bed met de armen rond haar opgetrokken knieën
naar een punt op de vloer zo een vier meter voor haar te staren.
Ze
had littekens van derdegraads brandwonden vanaf haar bovenbenen tot
net onder haar hals.
Ik
heb het licht weer uit gedaan en heb daarna even met haar proberen te
slapen. Nu mocht ik wel, heel voorzichtig, een arm om haar, met een
laken bedekte schouder leggen.
Niet
lang daarna kwam matroos en vriend Jan Bol me porren en stond ik
de hele dag verder met een kater aan dek.
Georgetown 1979, Utrecht Juli 2015
Georgetown 1979, Utrecht Juli 2015
hard gelag
voor het opgeblazen ik
is elke vorm van kritiek
elke prik
zo een gevaar
dat hij sissend
moet worden weggeblazen
tot een vlucht
naar volledige ledigheid
in ijle ijdele lucht
is elke vorm van kritiek
elke prik
zo een gevaar
dat hij sissend
moet worden weggeblazen
tot een vlucht
naar volledige ledigheid
in ijle ijdele lucht
gekker familie
ik kom uit een familie
met nogal veel zelfmoord
bijvoorbeeld
als er dan al eens
een keer een familiereünie was
en we kwamen over een brug
dan lagen er plotsklaps zo maar
een stuk of drie in het water
ach jongens zijn men dan
loop maar door
tante Juul Ome Kees en jullie neefje Fred
doen een zelfmoordpoging
dus die komen niet
of anders komen ze wat later
met nogal veel zelfmoord
bijvoorbeeld
als er dan al eens
een keer een familiereünie was
en we kwamen over een brug
dan lagen er plotsklaps zo maar
een stuk of drie in het water
ach jongens zijn men dan
loop maar door
tante Juul Ome Kees en jullie neefje Fred
doen een zelfmoordpoging
dus die komen niet
of anders komen ze wat later
Hondsdagen
gisteren zo een dag
kinderen als elastiekjes
dragen bekertjes met water
in een rondje langs pionnen
als ochtendgymnastiek
en het zijn niet van die eigenwijze etterbakken
de knappe jonge meester met krullend haar doet het perfect,
als ze een rondje hebben gedaan langs de pionnen
vult hij het bekertje op het dienblad weer bij
soms knoeit hij per ongeluk en dan wordt iemand een beetje nat
gegil
het is 10 uur en 27 graden
verder loopt er nog een enorme man te joggen
dan weer molenwiekt hij met zijn armen
dan weer slaat hij met de hakken tegen zijn billen
soepel
ongeveer 150 meter achter hem volgt zijn zwart- witte hondje
dat hondje zou makkelijk in een schoenendoos maat 41 kunnen wonen
kinderen als elastiekjes
dragen bekertjes met water
in een rondje langs pionnen
als ochtendgymnastiek
en het zijn niet van die eigenwijze etterbakken
die ze veelal in het jeugdjournaal presenteren
om hun ouwelulluh mening te geven
de uitzonderingen daargelaten
om hun ouwelulluh mening te geven
de uitzonderingen daargelaten
neen echte lieve kinderen zijn het
die ze daar hebben losgelaten
loof den Here
de knappe jonge meester met krullend haar doet het perfect,
als ze een rondje hebben gedaan langs de pionnen
vult hij het bekertje op het dienblad weer bij
soms knoeit hij per ongeluk en dan wordt iemand een beetje nat
gegil
het is 10 uur en 27 graden
verder loopt er nog een enorme man te joggen
dan weer molenwiekt hij met zijn armen
dan weer slaat hij met de hakken tegen zijn billen
soepel
ongeveer 150 meter achter hem volgt zijn zwart- witte hondje
dat hondje zou makkelijk in een schoenendoos maat 41 kunnen wonen
Stravatsen
vandaag blies ik mij
zonder woorden
zomaar en vederlicht
een wonderschoon gedicht
van voor tot achter de rug
als ik het zou moeten verzinnen
zou ik er niet eens aan beginnen
zonder woorden
zomaar en vederlicht
een wonderschoon gedicht
van voor tot achter de rug
Breukelen via Vecht, A'kanaal weer terug
1 14 jun. 2015 38:54 32,8km/u
2 15 jun. 2014 38:56 32,7km/u
als ik het zou moeten verzinnen
zou ik er niet eens aan beginnen
dikke baby
het is zo een dag
dat zelfs de zon
het moeilijk heeft
om al het liefelijke onder haar
te beschijnen
overal spelen kinderen
dat ze aan het sporten zijn
sommige kinderen geven de
opgetrommelde ouders
ongeduldig instructies
andere
waarvan sommigen met een beschilderd gelaat
huppen zomaar wat op en neer
in een park ligt een
verlaten enorme baby
in een wandelwagen
met zijn armen wijd
en zijn smoel pal in de zon
fameus te slapen
het is zo een dag
dat zelfs de dichter niet weet
wat hij er mee aan moet
dat zelfs de zon
het moeilijk heeft
om al het liefelijke onder haar
te beschijnen
overal spelen kinderen
dat ze aan het sporten zijn
sommige kinderen geven de
opgetrommelde ouders
ongeduldig instructies
andere
waarvan sommigen met een beschilderd gelaat
huppen zomaar wat op en neer
in een park ligt een
verlaten enorme baby
in een wandelwagen
met zijn armen wijd
en zijn smoel pal in de zon
fameus te slapen
het is zo een dag
dat zelfs de dichter niet weet
wat hij er mee aan moet
citaten
de citaten van 27-2-2015:
Hamsteeg
'... nou,ik ga hem bellen hoor. Jaah, dan neemt ie toch niet op.'
Vinkenburgstraat
'.. en toen zij die, en toe zij die, en toen zij die'
Hamsteeg
'... nou,ik ga hem bellen hoor. Jaah, dan neemt ie toch niet op.'
Vinkenburgstraat
'.. en toen zij die, en toe zij die, en toen zij die'
vol is vol
de status trap
heeft inmiddels zo veel treden
dat er nauwelijks nog op te klimmen valt
maar alleen nog op
kan worden uitgegleden
heeft inmiddels zo veel treden
dat er nauwelijks nog op te klimmen valt
maar alleen nog op
kan worden uitgegleden
Godzijdank
na elk leven
of het nu goed is
of fout
wacht er een hemels paradijs
voor wie van uitslapen houdt
of het nu goed is
of fout
wacht er een hemels paradijs
voor wie van uitslapen houdt
Nachtschepen
wat zouden we gelachen hebben
om elkaar en naar elkaar
en om iedereen om ons heen
en wat zouden we even
gelukkig zijn geweest
met alleen elkaar
en het gevoel
dat het goed zou komen
die avond
om elkaar en naar elkaar
en om iedereen om ons heen
en wat zouden we even
gelukkig zijn geweest
met alleen elkaar
en het gevoel
dat het goed zou komen
die avond
Nostalgia
alleen als ik terugga
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
omdat ik denk
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
omdat ik denk
dat slechts daar
de strijd tegen
het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
de strijd tegen
het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
Aktie
als ik niet zo moe was
sprong ik nu op de barricade
en scandeerde daar dan
de volgende leuze:
passiviteit is geen toestand
maar een uitgestelde keuze!
maar ja
sprong ik nu op de barricade
en scandeerde daar dan
de volgende leuze:
passiviteit is geen toestand
maar een uitgestelde keuze!
maar ja
sans rancune
hij had geen vrienden
maar dat vond hij niet erg
want de vrienden die hij niet had
vonden het helemaal niet erg
dat hij geen vrienden had
maar dat vond hij niet erg
want de vrienden die hij niet had
vonden het helemaal niet erg
dat hij geen vrienden had
Bijna Kets
En weer waren de overdreven donkere dagen vlak voor Kerst aangebroken.
De dagen waarop de meeste mensen niet veel meer uit brengen dan 'hee, doe eens een lampje aan' en dan weer verder gaan met zwijgen.
Die dagen dus.
De dagen waarop de Dood een bordje op zijn deur hangt met:
Want hij hield dan wel veel van muziek, hij hield ook enorm veel van 'easy come easy go'.
De dagen waarop de meeste mensen niet veel meer uit brengen dan 'hee, doe eens een lampje aan' en dan weer verder gaan met zwijgen.
Die dagen dus.
De dagen waarop de Dood een bordje op zijn deur hangt met:
WEGENS VAKANTIE GESLOTEN, IN NOODGEVALLEN BELT U MET ZELFDODING.
Het was op een van die dagen dat ons jarige Franske dacht, 'Godverdomme wat houd ik toch veel van muziek!' en daarop besloot net zo lang bij de brievenbus te gaan zitten wachten totdat er wat muziek bezorgd zou worden.Want hij hield dan wel veel van muziek, hij hield ook enorm veel van 'easy come easy go'.
Ameland
kennen jullie Joosie
al jong een slimme vent
wat heet
volgens meester Piet
was ie
een echt bolleboosie
want was hij het niet
die bij zijn allereerste storm
alras het hoogste duin beklom
en aldaar
de bulderende wind toeriep
HEE JIJ DAAR
DENK ERAAN
DUINEN ZIJN NIET ALLEEN
HELMGRAS MET WAT ZAND
MAAR OOK EEN STUK EMOTIE
al jong een slimme vent
wat heet
volgens meester Piet
was ie
een echt bolleboosie
want was hij het niet
die bij zijn allereerste storm
alras het hoogste duin beklom
en aldaar
de bulderende wind toeriep
HEE JIJ DAAR
DENK ERAAN
DUINEN ZIJN NIET ALLEEN
HELMGRAS MET WAT ZAND
MAAR OOK EEN STUK EMOTIE
Klozak
ik droomde dat ik illusionist was met maar een truc
nou weet ik ook wel dat je nooit je dromen moet vertellen
maar deze droom heb ik verzonnen en dan mag het weer wel
ik droomde dus
;-)
dat ik illusionist was met maar een truc
ik kon de achternaam van Hans Kazan laten verdwijnen
en daarna, als iedereen van de verbazing was bekomen,
weer terug laten komen als de achternaam van Hans Klok
dat deed ik aldus,
in de spotlight staande riep ik:
"Hokus pokus pilatus pas,
ik wou dat de achternaam van Hans Kazan weg was, ...
H A N S !"
en nadat de hoorbare verbazing vanuit de zaal was weggetrokken:
"Hokus pokus pilatus pas,
ik wou dat de achternaam van Hans Kazan weer terug
als de achternaam van Hans Klok was, ...
H A N S K L O K !"
heel vreemd want ik heb verder niks met die twee
nou weet ik ook wel dat je nooit je dromen moet vertellen
maar deze droom heb ik verzonnen en dan mag het weer wel
ik droomde dus
;-)
dat ik illusionist was met maar een truc
ik kon de achternaam van Hans Kazan laten verdwijnen
en daarna, als iedereen van de verbazing was bekomen,
weer terug laten komen als de achternaam van Hans Klok
dat deed ik aldus,
in de spotlight staande riep ik:
"Hokus pokus pilatus pas,
ik wou dat de achternaam van Hans Kazan weg was, ...
H A N S !"
en nadat de hoorbare verbazing vanuit de zaal was weggetrokken:
"Hokus pokus pilatus pas,
ik wou dat de achternaam van Hans Kazan weer terug
als de achternaam van Hans Klok was, ...
H A N S K L O K !"
heel vreemd want ik heb verder niks met die twee
Persoonlijk Ontwikkelings Plan
ondanks het feit
dat zij voortdurend verkeert
in het gezelschap van haar eenzaamheid
voelt zij zich toch
heel alleen
de laatste tijd
dat zij voortdurend verkeert
in het gezelschap van haar eenzaamheid
voelt zij zich toch
heel alleen
de laatste tijd
personeelszaken
zo juist kwam ik een collega tegen
gekwetst en gebutst lag zij
in een hoekje van een gang
ik heb haar voorzichtig opgeraapt
en haar
in een stille kamer
in een doos gezet
daarna ben ik melk gaan halen
en een brood
en dat brood ben ik vervolgens
gedrenkt in de melk
achter in haar keel gaan proppen
en nu is ze weer
als de dood
HENDRIK VALK, Zonder Titel
Rijmelaarjij
als je wilt dat ik verander
sla dan je armen om me heen
een arm voor jou alleen
en een alleen
voor de ander
sla dan je armen om me heen
een arm voor jou alleen
en een alleen
voor de ander
Kris
eindelijk stop ik een keer
om je resten te bezoeken
ik had wel eerder willen komen
of dat wat had uitgemaakt
maar er waren wat strubbelingen
en zo kwam het
dat ik nu pas ben gekomen
maar je graf blijkt al weer geruimd
opgeruimd staat netjes
en het zal zo ook wel goedkoper zijn
om je resten te bezoeken
ik had wel eerder willen komen
of dat wat had uitgemaakt
maar er waren wat strubbelingen
en zo kwam het
dat ik nu pas ben gekomen
maar je graf blijkt al weer geruimd
opgeruimd staat netjes
en het zal zo ook wel goedkoper zijn
hallo
ok,
ik tel tot drie en dan zeggen we allebei tegelijk hallo
123
Hallo!
Hallo?
ok,
waar heb jij dan zin in ?
ik tel tot drie en dan zeggen we allebei tegelijk hallo
123
Hallo!
Hallo?
ok,
waar heb jij dan zin in ?
spijtrit
maar raakt me niet
niets raakt me als ik fiets
een dikreet
me vochtige kuiten
wijkt van haar lijn
maar raakt me niet
niets raakt me
als ik fiets
een tweetal slaapwandelt
vanaf een terras
op mijn weg
maar raakt me niet
niets raakt me
als ik fiets
als ik fiets
een tweetal slaapwandelt
vanaf een terras
op mijn weg
maar raakt me niet
niets raakt me
als ik fiets
en last but not least
dat bruinhoofd
in zijn cabrio met zwarte velgen die me snijdt
in zijn cabrio met zwarte velgen die me snijdt
zelfs die raakt me niet
want zoals ik eerder zeid
niets raakt me
als ik op mijn fietsje rijd
als ik op mijn fietsje rijd
Mijn 1e LEUK
ik ben zo jarig
als het wijnrode-ribfluwelen-broekpak
waarmee ik ooit vanwege de hulpeloosheid
van een jarige verliefdheid
door mijn moeder werd verblijd
dapper vanwege mijn jarigheid
en bijpassende feestelijke kledij
frommelde ik een briefje
in de jas
op de kapstok
van het meisje
waarop ik was
en waarop te lezen stond:
en waarop te lezen stond:
IK WIL MET JOU
JIJ OOK MET MIJ
door haar antwoord
wat ik dezelfde dag nog
op het briefje
op het briefje
in de rechterzak
van het jasje
op de kapstok
van mijn wijnrode-ribfluwelen-broekpak vond:
NEEN
geen sprake van
geen sprake van
maar ik vind je wel
LEUK
LEUK
leerde ik gewis
dat niet alles
wat leuk gevonden wordt
daar ook blij mee is
Liefdestinkt
met onzichtbare inkt
schrijf je me dag na dag
waarover ik moet verhalen
waar ik doorheen moet
schrijf je me dag na dag
waarover ik moet verhalen
waar ik doorheen moet
en waardoor ik zal verdwalen
vooruit dan maar
laat ik
voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij
dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij
voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij
dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij
het verlangen naar heelheid
Jonge dat was me het weekje wel. Maandagochtend toen de wekker ging bemerkte ik direct na het wakker worden dat er iets niet klopte. En hiermee bedoel ik dus niet 'een vaag gevoel van onrust', maar om precies te zijn: mijn hart, het was mijn hart dat niet klopte. Of liever gezegd, misschien klopte het wel maar het was nergens te bekennen.
En daar bleef het niet bij. Toen ik daarna mijn hand wilde bewegen naar de plek waar mijn hart niet was, bleek dat ook deze hand, inclusief de arm waarmee ik die normaliter beweeg, weg te zijn. En ja hoor, erger nog, ook de andere arm, de romp en de benen lagen niet meer in mijn bed. Alleen het hoofd lag er, de rest was verdwenen.
En nu komt er geen verhaal over hoe het verder ging met 'de man die zijn lichaam kwijt was' want ten eerste is zoiets al onbeschrijflijk mooi gedaan door Franz Kafka in Die Verwandlung , dus lees dat, maar ook heb ik nogal wat tijd verloren door door dit gedoe dus hou ik het verder kort.
Door een combi van telepathie,wilskracht en goed zoeken wist ik alles weer op zijn plek te krijgen en was ik zelfs nog voor de lunch op mijn werk. Maar aldaar merkte ik wel dat ik nog niet helemaal de oude was.
Misschien had ik toch nog niet alles op de juiste plek terug gezet?
Daarom was ik gisteren even bij dokter van Bommel om me te laten controleren.
'Nou', zei mijn dokter nadat ze me had onderzocht, 'dit is toevallig, je bent al de derde vandaag die met deze klacht bij me komt' daarna noteerde ze iets en mocht ik gaan. Ik bleek alles redelijk goed op zijn plaats te hebben teruggezet en volgens haar was het niet nodig om me zorgen te maken want het heerste.
Dus doe ik dat niet want ik heb een hele leuke lieve dokter.
Dat zit wel goed.
Maar wat een rare virusjes waren er soms rond hè dokter.
http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Gedaanteverwisseling
En daar bleef het niet bij. Toen ik daarna mijn hand wilde bewegen naar de plek waar mijn hart niet was, bleek dat ook deze hand, inclusief de arm waarmee ik die normaliter beweeg, weg te zijn. En ja hoor, erger nog, ook de andere arm, de romp en de benen lagen niet meer in mijn bed. Alleen het hoofd lag er, de rest was verdwenen.
En nu komt er geen verhaal over hoe het verder ging met 'de man die zijn lichaam kwijt was' want ten eerste is zoiets al onbeschrijflijk mooi gedaan door Franz Kafka in Die Verwandlung , dus lees dat, maar ook heb ik nogal wat tijd verloren door door dit gedoe dus hou ik het verder kort.
Door een combi van telepathie,wilskracht en goed zoeken wist ik alles weer op zijn plek te krijgen en was ik zelfs nog voor de lunch op mijn werk. Maar aldaar merkte ik wel dat ik nog niet helemaal de oude was.
Misschien had ik toch nog niet alles op de juiste plek terug gezet?
Daarom was ik gisteren even bij dokter van Bommel om me te laten controleren.
'Nou', zei mijn dokter nadat ze me had onderzocht, 'dit is toevallig, je bent al de derde vandaag die met deze klacht bij me komt' daarna noteerde ze iets en mocht ik gaan. Ik bleek alles redelijk goed op zijn plaats te hebben teruggezet en volgens haar was het niet nodig om me zorgen te maken want het heerste.
Dus doe ik dat niet want ik heb een hele leuke lieve dokter.
Dat zit wel goed.
Maar wat een rare virusjes waren er soms rond hè dokter.
recycling (Just Breathe)
langs de randen
van iedere zucht
vormen zich letters
en die letters
maken woorden
en die woorden
maken zinnen
en die zinnen
maken de lucht
characters arise
along the edges
from every sigh
and those characters
form words
and those words
form sentences
and those sentences
form the sky
along the edges
from every sigh
and those characters
form words
and those words
form sentences
and those sentences
form the sky
fantast
ik ben de roze wolk
die jou omringen wil
met alle liefde in de wereld
dus als jij nu belooft
dat je voor altijd
van mij zult blijven
dan beloof ik
dat ik
nooit meer zal
overdrijven
hebban olla vogala
volgens hen die het weten kunnen
moet je leven in het hier
en in het nu
en is al het verlangen naar
en hopen op
en denken aan
de rest zeg maar
zinsbedrog
dus daarom
ben ik hier
en nu
jij nog
moet je leven in het hier
en in het nu
en is al het verlangen naar
en hopen op
en denken aan
de rest zeg maar
zinsbedrog
dus daarom
ben ik hier
en nu
jij nog
Shownieuws
Regisseur Lansee Koppenol geeft het ruiterlijk toe, de null-D bril die hij introduceerde is geen succes geworden. Integendeel, van de drie verkochte brillen zijn er twee die een rechtszaak wegens letselschade zijn begonnen.
Of het een met het ander te maken heeft is niet duidelijk maar Lansee komt nu met het volgende concept:
De Anonimibiel.
Met deze mobiele telefoon kan telefoonverkeer gegarandeerd niet worden getraceerd of afgeluisterd. Belangrijker nog is het feit dat al tíjdens het gebruik de gebruiker onherkenbaar wordt gemaakt.
Volgens Lansee is er volop interesse maar hij heeft beloofd dit geheim te houden.
de Anonimibiel
om redenen van privacy is de gebruiker onherkenbaar in beeld gebracht
Of het een met het ander te maken heeft is niet duidelijk maar Lansee komt nu met het volgende concept:
De Anonimibiel.
Met deze mobiele telefoon kan telefoonverkeer gegarandeerd niet worden getraceerd of afgeluisterd. Belangrijker nog is het feit dat al tíjdens het gebruik de gebruiker onherkenbaar wordt gemaakt.
Volgens Lansee is er volop interesse maar hij heeft beloofd dit geheim te houden.
de Anonimibiel
om redenen van privacy is de gebruiker onherkenbaar in beeld gebracht
das Alter
Ooit wees David Bowie mijn generatie de weg van kind naar volwassenheid.
Wij waren de zogenoemde 'Lost Generation'. Drugs, werkeloosheid en uitkeringen schreeuwden voortdurend om aandacht. Aandacht die we van onze, niet helemaal fris uit WO-II gekomen opvoeders, hadden moeten missen. Met 'Heroes' werden we door de pas aangelegde neurotische netwerken gesleurd en voelden we hoe het voelt om volwassen te worden.
Christiane F. - Heroes ( David Bowie Music ) Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Of, hoe je van de dood een jeugd kan maken.
En nu flikt hij het weer:
Where are we now ?
Tjuss !!!
ps, ik heb net even gebeld met David en hem de weg gevraagd. Dit was zijn antwoord:
Never ask where you are,
Always ask who you are...
daarna werd de verbinding verbroken.
Wij waren de zogenoemde 'Lost Generation'. Drugs, werkeloosheid en uitkeringen schreeuwden voortdurend om aandacht. Aandacht die we van onze, niet helemaal fris uit WO-II gekomen opvoeders, hadden moeten missen. Met 'Heroes' werden we door de pas aangelegde neurotische netwerken gesleurd en voelden we hoe het voelt om volwassen te worden.
Christiane F. - Heroes ( David Bowie Music ) Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Of, hoe je van de dood een jeugd kan maken.
En nu flikt hij het weer:
Where are we now ?
Tjuss !!!
ps, ik heb net even gebeld met David en hem de weg gevraagd. Dit was zijn antwoord:
Never ask where you are,
Always ask who you are...
daarna werd de verbinding verbroken.
Polo Solo
Lang lang geleden, nog voordat de wereld verging,
was er een jongeman, Frans, die heel veel van zijn vrouw en van zijn kinderen hield. Nu ja in ieder geval veel van zijn kinderen. Van zijn vrouw hield hij ook maar anders. Die Frans was geboren op de kortste dag van het jaar 1962. Het was die dag zo donker dat veel mensen die op kraamvisite kwamen zeiden: 'wat een mooie baby geloof ik want ik kan het niet zo goed zien'. 's Avonds liepen zijn vader en moeder de polonaise rond de Kerstboom. Ze hielden daar overigens niet van maar het was nu eenmaal zo gegroeid, vader was er ooit mee begonnen, moeder had zich aangesloten en inmiddels was het traditie. Frans echter besloot direct na zijn geboorte te breken met deze gewoonte. Als ie dacht dat er naar hem gekeken werd trappelde hij wat met zijn beentjes in de lucht maar dat was alles.
In zijn babydagboekje noteerde hij:
levenslessen, regel-1, aan mijn lijf geen polonaise.
In de rest van zijn leven kwamen er nog veel meer regels maar die waren minder goed.
In de rest van zijn leven kwamen er nog veel meer regels maar die waren minder goed.
café West
14 miljard jaar evolutie
en
wat heeft het gebracht
1-koffie verkeerd
en
1-serveerster
die even naar me lacht
en
wat heeft het gebracht
1-koffie verkeerd
en
1-serveerster
die even naar me lacht
Wes 1995
een luchtballon komt aangezeild
en verdwijnt weer uit het zicht
direct daarop
en voordat ik iets zeg
wordt het beestje mens
want ziet wat het zegt
WEG
een bus teveel
ik ben bang dat iemand kanker krijgt
en voor suikerziekte
en voor de dood
en alle daaraan vooraf gaande rampen
voor het einde van de wereld
en de oneindige raarheid
van het alles
dus
donder jij even lekker op met je collectebus
Ine - -zzz
ooit had ik
dacht ik
sjans
met een meisje
haar zus
met absences
maar ik had pech
want altijd als ik zei
ik val op jou
en vroeg
jij ook op mij
viel ze even weg
Hardlopers
vandaag zag ik ze weer
al die heerlijke verse frisse
nieuwe genen
eerst een vriendelijke Marokkaan
toen wat Indo-Europees spul
en als klap op de vuurpijl
drie lachende Ghanezen waarvan
twee op de fiets en een
(bij het beklimmen van de Meern- brug)
op eigen benen
kleinbier 3
AANBIEDING:
Wie overgaat tot aanschaf van zijn Winterdepressie bij de HEMA ontvangt nu een enorme trap onder zijn reet gratis! *
* zolang de voorraad strekt
Wie overgaat tot aanschaf van zijn Winterdepressie bij de HEMA ontvangt nu een enorme trap onder zijn reet gratis! *
* zolang de voorraad strekt
Onderzocht
Ui zelfverzonnen onderzoek blijkt dat Cliniclowns alleen effect sorteren bij kinderen die in het ziekenhuis worden opgenomen wegens zogenaamd 'comazuipen'.
Een random populatie 'Comazuipers' werd in het ziekenhuis verdeeld in twee groepen:
van groep B- was dit 0,1 %
note:
Onderzoek bij kinderen die niet als 'comazuiper' zijn gehospitaliseerd is moelijk omdat het vrijwel niet mogelijk is de medewerking van ouders/kinderen hiervoor te krijgen.
Een random populatie 'Comazuipers' werd in het ziekenhuis verdeeld in twee groepen:
groep A:
werd NIET bezocht door een Cliniclown met voorstelling
groep B:
werd WEL bezocht
van groep A- verviel 7,3 % in recidivevan groep B- was dit 0,1 %
note:
Onderzoek bij kinderen die niet als 'comazuiper' zijn gehospitaliseerd is moelijk omdat het vrijwel niet mogelijk is de medewerking van ouders/kinderen hiervoor te krijgen.
bron: Zelfverzonnen-Onderzoeksburo-Japiooh
Op visite bij cOma
ik krijg het maar niet uit mijn hoofd
het lichaam wat gaat staan
het richten van het hoofd
het gehuil naar de maan
de overmoed
de overdaad
de duizeling
de val
het schokken
van het lichaam
de kou
Niek ik hou van jou
kleinbier 2
ik fiets van mijn werk vandaan
heb vannacht maar drie uur kunnen slapen
en ben daarom vroeg naar huis aan het gaan
de stemming zit er dus goed in
naar een man met een hond
die op zijn beurt aan een drol staat te ruiken
roep ik
dat is een mooie drol,
dat zie je zo, daar hoef je heus geen hond voor te wezen!
klaar
heb vannacht maar drie uur kunnen slapen
en ben daarom vroeg naar huis aan het gaan
de stemming zit er dus goed in
naar een man met een hond
die op zijn beurt aan een drol staat te ruiken
roep ik
dat is een mooie drol,
dat zie je zo, daar hoef je heus geen hond voor te wezen!
klaar
Rise Rice Rise
het meisje kijkt omhoog
naar de stem die klinkt
alles wordt beter
en ze danst en ze zingt
maar een beetje
hoe verdragen we de macht
die haar zingen omringt
die wat leven wil
als pijn verdringt
Edit Bons, Telor III
http://www.edithbons.nl/
naar de stem die klinkt
alles wordt beter
en ze danst en ze zingt
maar een beetje
hoe verdragen we de macht
die haar zingen omringt
die wat leven wil
als pijn verdringt
Edit Bons, Telor III
http://www.edithbons.nl/
kleinbier
de serveerster lacht
met haar mond
alleen
haar ogen doen niet mee
ze zijn blauw
en koud
en met zijn twee
met haar mond
alleen
haar ogen doen niet mee
ze zijn blauw
en koud
en met zijn twee
1109120500
ik krijg het maar niet uit mijn hoofd
de sirene die stopt
het gehuil
het gerommel
de paniek
de open deur
de agent
het licht op de straat
de overbuurman is dood
dat hoor je
en dan die rare egel
die snuffelend zijn gangetje
langs de huizen gaat
verdriet ik haat je
poeptegeltje
met het zout
van +/- 3
duizend dagen
veeg ik de blindheid uit mijn ogen
liefde en verdriet
het blijft een kwestie van gedogen
of niet
veeg ik de blindheid uit mijn ogen
liefde en verdriet
het blijft een kwestie van gedogen
of niet
hoop senioren joop
En zo geschiedde het dat Joop een strafschop nemen mocht. Joop was namelijk, nadat hij verward was geraakt in een kluwen van benen (waaronder die van hemzelf), dichtbij het doel van de tegenstander neergeploft . En omdat de scheidsrechter niet wist welk been bij welke Joop hoorde had hij op zijn fluit geblazen: 'PENALTIE!'
Het was oktober 1965, het weer was druilerig, iedereen op het veld heette Joop en had een bierbuik. Die bierbuiken maakte een ieder zo topzwaar dat er sowieso zo nu en dan iemand neerplofte, ook als er niets of iemand in de buurt was.
Op de, verder lege, tribune zaten mijn broer en ik. We genoten van onze Roze-Koek en het spektakelstuk van de voetballende-Jopen voor ons. Dit laatste deden we wel zo besmuikt mogelijk. En als we het toch zo nu en dan toch hadden moeten uitproesten maakten we het daarna gauw weer goed. We riepen dan een tijdje dingen als: 'mooie bal Joop!' of 'Joop: jammeurrr!' totdat de boze blikken in onze richting weer verdwenen waren.
En nu mocht Joop dus een strafschop nemen. We gingen er eens goed voor zitten en de Jopen gingen er eens goed voor staan. Een penaltie, geen kattepis in welke voetbalwedstrijd dan ook.
Nadat Joop de bal op de stip had gelegd en een enorme aanloop had genomen kwam hij daarna het strafschopgebied binnen gerend. Nu zou hij die vermaledijde weerbarstige kuthuppelbal eens en voor altijd met een keiharde rotschop in dat teringdoel gaan knallen. 'Wie is er hier nu eigenlijk al die tijd de baas geweest, die klotebal of ik' schreeuwde Joop terwijl hij op de bal afstormde.
Arme Joop, het antwoord was natuurlijk: geen van beide. De baas was en bleef die weerbarstige vette zompige Nederlandse polderklei waarin Joop de punt van zijn voetbalschoen begroef vlak voordat deze de bal bereikte.
Nogmaals, arme Joop, de bal verroerde zich niet en Joop's geschrei over de stille velden zal in geen versregel nog gevangen kunnen worden, voorgoed vervlogen als zij is.
Het was oktober 1965, het weer was druilerig, iedereen op het veld heette Joop en had een bierbuik. Die bierbuiken maakte een ieder zo topzwaar dat er sowieso zo nu en dan iemand neerplofte, ook als er niets of iemand in de buurt was.
Op de, verder lege, tribune zaten mijn broer en ik. We genoten van onze Roze-Koek en het spektakelstuk van de voetballende-Jopen voor ons. Dit laatste deden we wel zo besmuikt mogelijk. En als we het toch zo nu en dan toch hadden moeten uitproesten maakten we het daarna gauw weer goed. We riepen dan een tijdje dingen als: 'mooie bal Joop!' of 'Joop: jammeurrr!' totdat de boze blikken in onze richting weer verdwenen waren.
En nu mocht Joop dus een strafschop nemen. We gingen er eens goed voor zitten en de Jopen gingen er eens goed voor staan. Een penaltie, geen kattepis in welke voetbalwedstrijd dan ook.
Nadat Joop de bal op de stip had gelegd en een enorme aanloop had genomen kwam hij daarna het strafschopgebied binnen gerend. Nu zou hij die vermaledijde weerbarstige kuthuppelbal eens en voor altijd met een keiharde rotschop in dat teringdoel gaan knallen. 'Wie is er hier nu eigenlijk al die tijd de baas geweest, die klotebal of ik' schreeuwde Joop terwijl hij op de bal afstormde.
Arme Joop, het antwoord was natuurlijk: geen van beide. De baas was en bleef die weerbarstige vette zompige Nederlandse polderklei waarin Joop de punt van zijn voetbalschoen begroef vlak voordat deze de bal bereikte.
Nogmaals, arme Joop, de bal verroerde zich niet en Joop's geschrei over de stille velden zal in geen versregel nog gevangen kunnen worden, voorgoed vervlogen als zij is.
van Daele (Joop), juichend na het maken van het kostbare doelpunt.
De Rotterdammers wonnen de finale van de Wereldbeker met 1-0 van Estudiantes de la Plata.
Feyenoord was het eerste Nederlandse team dat de Wereldbeker won.
Klosure
Hierbij verklaar ik, uit naam van de sportiviteit, dat het doelpunt wat ik ooit scoorde op de velden van vv-Ultrajectum op onrechtmatige wijze tot stand is gekomen.
Graag wil ik nu de omstandigheden waarbinnen dit zich afspeelde schetsen.
Het oordeel is daarna aan u.
Laat ik beginnen met te verklaren dat de jeugd- voetbalwedstrijden in die jaren zich afspeelden zonder publiek. Staan er vandaag de dag hele drommen gescheiden ouders naar hun pupillen te krijsen, toen nog niet. Het gekrijs wat er klonk was of van een meeuw of van een zojuist geschopt spelertje op het veld.
Na afloop van de wedstrijd ging iedereen een Roze Koek kopen waar de hele week al aan werd gedacht. Men moest daarbij wel goed opletten niet een van de laatste uit de blikken trommel te krijgen want die waren vaak al erg droog.
En daardoor kwam het dan ook dat ik op de dag van mijn onsportieve daad tot aan de schemering in de kantine rondhing voordat ik een verse natte koek uit het net nieuw geopende blik kon kopen. Plus een flesje Coca Cola.
Toen ik alles op had en daarna naar mijn fiets liep zag ik op een van de inmiddels verlaten velden een leeg doel en, belangrijker, een vergeten bal.
Ik verklaar dat ik toen het veld ben op gegaan en de genoemde bal na een korte dribbel alsnog in het doel heb getrapt.
Welnu, dit doelpunt, gemaakt op 13 oktober 1965, 18:51 is dus ongeveer zes en een half uur na de reguliere speeltijd in het doel beland en derhalve niet geldig.
Annuleer mij.
Bedenk ook alstublieft , voor u uw hoofd gaat schudden over deze actie, dat ik nog nooit eerder een doelpunt gemaakt had. Dat kwam vooral doordat ik vrijwel altijd 'reserve' speler zat te wezen, maar ook omdat ik, als ik dan mee mocht doen, niemand mij wilde vertellen hoe dat moest.
Spelers van Napoli bedanken Klose die zelf zijn handsbal meldde.
Graag wil ik nu de omstandigheden waarbinnen dit zich afspeelde schetsen.
Het oordeel is daarna aan u.
Laat ik beginnen met te verklaren dat de jeugd- voetbalwedstrijden in die jaren zich afspeelden zonder publiek. Staan er vandaag de dag hele drommen gescheiden ouders naar hun pupillen te krijsen, toen nog niet. Het gekrijs wat er klonk was of van een meeuw of van een zojuist geschopt spelertje op het veld.
Na afloop van de wedstrijd ging iedereen een Roze Koek kopen waar de hele week al aan werd gedacht. Men moest daarbij wel goed opletten niet een van de laatste uit de blikken trommel te krijgen want die waren vaak al erg droog.
En daardoor kwam het dan ook dat ik op de dag van mijn onsportieve daad tot aan de schemering in de kantine rondhing voordat ik een verse natte koek uit het net nieuw geopende blik kon kopen. Plus een flesje Coca Cola.
Toen ik alles op had en daarna naar mijn fiets liep zag ik op een van de inmiddels verlaten velden een leeg doel en, belangrijker, een vergeten bal.
Ik verklaar dat ik toen het veld ben op gegaan en de genoemde bal na een korte dribbel alsnog in het doel heb getrapt.
Welnu, dit doelpunt, gemaakt op 13 oktober 1965, 18:51 is dus ongeveer zes en een half uur na de reguliere speeltijd in het doel beland en derhalve niet geldig.
Annuleer mij.
Bedenk ook alstublieft , voor u uw hoofd gaat schudden over deze actie, dat ik nog nooit eerder een doelpunt gemaakt had. Dat kwam vooral doordat ik vrijwel altijd 'reserve' speler zat te wezen, maar ook omdat ik, als ik dan mee mocht doen, niemand mij wilde vertellen hoe dat moest.
Spelers van Napoli bedanken Klose die zelf zijn handsbal meldde.
AMSTERDAM
VAN ONZE VERSLAGGEVER BART
JUNGMANN
Miroslav Klose, spits van Lazio
Roma, heeft de Italiaanse
voetballiefhebbers aan zich
verplicht met een sterk staaltje
sportiviteit. In het competitieduel
woensdagavond tegen Napoli
erkende de 34-jarige Duitser de bal
in het doel te hebben geslagen
nadat de scheidsrechter het
doelpunt al had toegekend.
K.P.
Het verhaal van Karin Pruikedief.
Dit verhaal is als volgt:
Op een dag besloot Karin haar vader te gaan vermoorden,
Maar ze deed het niet.
Jammer, want er had een verdomd goed verhaal in gezeten.
De naam alleen al.
Dit verhaal is als volgt:
Op een dag besloot Karin haar vader te gaan vermoorden,
Maar ze deed het niet.
Jammer, want er had een verdomd goed verhaal in gezeten.
De naam alleen al.
Rotterdam centraal
ik loop door Rotterdam
en laat een scheet
ik denk
ik loop door Rotterdam en laat een scheet
zo een dag dus
schrijven tussen twee haakjes
als ik mijn gedachte
niet meer horen of zien kan
laat ik haar los op papier
(
ik ben dus nìet door een wei aan het rennen
bloem voor bloem uitrukkend
en meer van de dingen die je doet
als je aan het einde van de zomer zo nodig
door een wei met bloemen rennen moet
)
en staat ze hier
schilderij van Paula Modersohn
schilderij van Paula Modersohn
opluchting
vanochtend zag ik mijn zonen
in de keuken staan
de dood overwonnen
lang zullen ze leven
mensje goed gedaan
Waarschijnlijk
op een dag als vandaag
die de weg naar het stemlokaal opentrekt
zie ik hem ineens lopen
en ik weet dat hij zou gaan stemmen
op die eigenwijze lul
van een Samsom
die de weg naar het stemlokaal opentrekt
zie ik hem ineens lopen
en ik weet dat hij zou gaan stemmen
op die eigenwijze lul
van een Samsom
politiek NL
Ik ben nog steeds een dwarrelende kiezer, maar inmiddels weet ik wel dat ik vind dat:
- er minder begrip moet komen voor de dader en meer
- iedereen zo hard moet rijden als hij
- de allerdomsten het meest
- er minder begrip moet komen voor de dader en meer
- iedereen zo hard moet rijden als hij
- de allerdomsten het meest
Leo Kottke
het klinkt dan wel romantisch
Zigeunerbloed
maar er zijn maar verdomd weinig mensen
die weten wat je er mee aan moet
en Leo dan
ja die kan er wat van
laat Leo maar tokkelen
Zigeunerbloed
maar er zijn maar verdomd weinig mensen
die weten wat je er mee aan moet
en Leo dan
ja die kan er wat van
laat Leo maar tokkelen
geen woord teveel hè
dacht je
zonde van die mooie schoenen
heb je nog gedag gezegd
in gedachten
alleen
ben je langs de deuren geslopen
heb je nog een kus gegeven
in gedachten
was er dan geen maan
een rimpeling
die je troosten kon
in gedachten
nou
lekker dan
wild als de wind
na iedere kentering
voel ik de lucht die mij bedoelt
en ik vraag me af hoe het komt dat
ondanks haar constante rotatie
en wending-snelheid
en wending-snelheid
zowel als mijn doodse stilheid
haar aanraking
iedere keer weer
zo totaal
anders voelt
iedere keer weer
zo totaal
anders voelt
Abonneren op:
Posts (Atom)