oneindig jong

het is niet de leeftijd die men voelt
maar de som van de
gedane zaken
en de nog uit te voeren taken
in verhouding
tot het tijdbestek
wat ervoor was
en is
bedoeld

dat is het
wat men
als leeftijd voelt

dus wie de oneindige jeugd wil smaken
kan niet anders dan
wat was
te laken
en
wat moet
te verzaken


who cares

mocht u dit weekend
per ongeluk op een kabouter gaan zitten
blijf dan rustig zitten

u hoeft het zitvlak derhalve niet te verplaatsuh

wacht tot hij blauw koud
en bewegingsloos stijf is
raak niet van de kook

want bewegingsloze blauwe kabouters
ook wel Smurfen genaamd
bestaan niet

of het was de allerlaatstuh
dat kan natuurlijk ook

komt op het zelfde neer
al bestaan ze dan
nu niet meer

ech wel

ik moet ontwennen
en ontvrienden
en stoppen met dit ontkennen

en ik moet
en liever vandaag dan morgen
van alles gaan ontzorgen

en onthaasten moet ik ook
en het laatste zelfs terstond

verdomd nu ik er over nadenk
het lijkt wel alsof ik alles
moet gaan voorzien van ont

maar waarvoor heb ik anders
handen
en oren
en  onder dien mijn voeten

dat is dat is denk ik
mijn liefste lief

om wat er is verloren
in jou
opnieuw
te gaan ontmoeten

launch

from birth to burial
we rush from one love
towards the other
but why bother
when you could just stand still

real love will only  meet
right in the middle
of  rebounce street


mooi weer

Wie heeft er een hond te leen
Of een zachtaardig paard
Met een zadel op zijn rug
Je krijgt het hoe dan ook
Voordat het donker wordt
Uitgelaten weer terug

wat ik nog even kwijt wil

liefje

het gaat best

zonder je

vaarwel

lief

tunnelvisie

nooit aan gedacht

dat je mijn jongens
hier doorheen zou  laten gaan

naar
waar

je moeder en die verschrikkelijke narcistische lul van een stiefvader
en jawel
ook je eigen vader
je in de kou lieten staan

en dat is maar goed ook

keiharde klinkers

al mijn onzinnige liefde
ketst af op jouw gemaskerd  gelaat
en laat rommelige hoopjes onzin achter
op het plaveisel van de straat

laten we hopen
dat je er over struikelt
voordat je straks
de hoek om gaat

Preverbaal verhaal

in den beginne
toen ik nog geen zinnig woord
wist uit te kramen
is er iets niet goed gegaan
want liefde bewoog soms wel in mijn richting
maar veel vaker weer van mij vandaan

later
toen ik eenmaal praten kon
dacht ik denk ik daarom
dat als je liefde hebt
en niet wilt
dat het je zal verlaten
dat je dan maar beter
aan een stuk door
met die liefde kan blijven praten

dus luister alsjeblieft nog even
voordat je mij verlaat
want ik ben nog bij lange na niet
en te nimmer

op jou uitgepraat



voor Truus, zondag 31 januari 2016

shup

'Goh, mooi ik ben er stil van'

'nou hou je bek dan dicht'

nu is altijd later

soms ben je
in zo een gemoed
dat je niet weet
of je er nu doorheen
dichten schrijven filmen
of
toch maar weer

masturberen moet

dus wanneer u dit leest
weet u weliswaar
wat het is geworden
maar nooit zult u weten

hoe het is geweest

voor Niek 25 januari 2016

snap

ik weeg en ik wik

en aldus is dit
het enige
wat ik uiteindelijk
zeker weet

dat al mijn waarheid
en werkelijkheid
en zeker weten
twijfel heet

geloof ik

Afbeeldingsresultaat voor denker


doopzucht

Ooit had ik even een vriendin van 2 meter en 10 centimeter
Ik vond haar groots maar toch werd ik, zoals u zult begrijpen, niet graag met haar gezien.

Dus als we gingen wandelen dan was het op een plek stil en verlaten.

En er was nog iets anders aan haar wat me niet zo beviel:
haar neiging om alles en iedereen met fors geweld te willen bekeren.

En het bleef niet bij willen, ze deed het nog ook.

Als we ergens waren en er was water in de buurt waarin je kon staan dan  werd ik vaak onverhoeds vastgegrepen en vervolgens in het nabije zwembad of slootje gesleurd alwaar ik, onder luid Halleluja geschreeuw, door haar werd ondergedompeld.

Zeker in koude winters was dat geen pretje.

En ja, ik geloof nu eenmaal niet in God.

Dus na mijn zesde bekering zette ik het op een holletje en keerde niet weerom.

tegeltje aan de wand wie is er de wijste van het land

zalig en recht zo die gaat

zijn we allemaal slechts zo eerlijk

als de waarheid ons toestaat

goedhoop

als 'hoop' er op gericht is
dat alles als vanzelf
beter zal gaan

zonder te hoeven lijden

dan is die hoop slechts
een verdovend middel
tegen de angst
voor het bestaan
maar
als de acceptatie daar is
van het nu eenmaal
niet te vermijden lijden
dan is die wanhoop
te verslaan

Voor Haar

het is de regel
verstopt in mijn gevoel

die de zin van het leven is

wat ik bedoel

doe effe neuraal

heen en weer
schieten de ogen
over vluchtroutes
van het neuraal netwerk
waarover
niets of niemand
ontziend
een nieuwe vracht
aan oude onlust
naar het onbewuste
wordt bewogen

Alien

een lichaam splitst zich
in twee delen

en zet zich daarna af

wat gelijk blijft
is de snelheid van verwijdering
en de tijd om te helen


Gijkel

Laatst kwam ik langs een oude eik gefietst.
Ik had al een tijd geen goed gesprek meer gehad en daarom stopte ik, liep naar de boom en klopte driemaal op zijn stam.
'Ja is goed, komt in orde, zal gebeuren' klonk er direct een stem vanuit het binnenste.
Bijna alle bomen denken dat je iets wilt bezweren als je op hun stam klopt. Het zogenaamde afkloppen. Om van verder gezeur af te zijn geven ze allemaal dat antwoord, verder doen ze niks. Maar dit terzijde.
'Ah, u bent thuis, fijn, mag ik u wat vragen'?
'Ja hoor' sprak de eik weer, 'zolang het maar niet over vaginisme gaat want daar weet ik hoegenaamd niks van af'.
'Neen dit keer niet'  ging ik verder, 'neen ik wil iets weten over de menselijke natuur, namelijk het volgende: Hoe is het daarmee?'
'vaginisme en de menselijke natuur weet ik niks van', sprak de Eik weer. 'Verder nog iets?'
'Euh, neen, nou,..' Ik zweeg even verbluft. 'Nou, een prettige dag nog dan'.
Ik draaide me om, liep terug naar mijn fiets, stapte op en reed verder.
Goh, wat jammer, ik had er best veel meer van verwacht.
Maar wat had ik me kwetsbaar opgesteld!
Toch tevreden vervolgde ik mijn weg.

dr.van Bommel

godverdomme
weer een dood
en dat het uitgerekend
jij moet zijn

er lopen er toch genoeg
ik hoef maar om me heen te kijken
en zie er dan zo tien
die veel geschikter zijn
en lelijker bovendien

om als de dood te lijken

Blogarchief