Mijn 1e LEUK

ik ben zo jarig

als het wijnrode-ribfluwelen-broekpak

waarmee ik ooit vanwege de hulpeloosheid

van een jarige verliefdheid

door mijn moeder werd verblijd

dapper vanwege mijn jarigheid

en bijpassende feestelijke kledij

frommelde ik een briefje

in de jas

op de kapstok

van het meisje

waarop ik was
en waarop te lezen stond:

IK WIL MET JOU

JIJ OOK MET MIJ

door haar antwoord

wat ik dezelfde dag nog
op het briefje

in de rechterzak

van het jasje

op de kapstok

van mijn wijnrode-ribfluwelen-broekpak vond:

NEEN 
geen sprake van

maar ik vind je wel
LEUK

leerde ik gewis

dat niet alles

wat leuk gevonden wordt

daar ook blij mee is

Liefdestinkt

met onzichtbare inkt
schrijf je me dag na dag
waarover ik moet verhalen
waar ik doorheen moet

en waardoor ik zal verdwalen

Bloesemdag

wie weet of je
op Rokjesdag
op de Meernbrug
ook naar de hier te onpas
bij verschijnende onderbroeken
kijken mag?

vooruit dan maar

laat ik
voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij

dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij

het verlangen naar heelheid

Jonge dat was me het weekje wel. Maandagochtend toen de wekker ging bemerkte ik direct na het wakker worden dat er iets niet klopte. En hiermee bedoel ik dus niet 'een vaag gevoel van onrust', maar om precies te zijn: mijn hart, het was mijn hart dat niet klopte. Of liever gezegd, misschien klopte het wel maar het was nergens te bekennen.
En daar bleef het niet bij. Toen ik daarna mijn hand wilde bewegen naar de plek waar mijn hart niet was, bleek dat ook deze hand, inclusief de arm waarmee ik die normaliter beweeg, weg te zijn. En ja hoor, erger nog, ook de andere arm, de romp en de benen lagen niet meer in mijn bed. Alleen het hoofd lag er, de rest was verdwenen.
En nu komt er geen verhaal over hoe het verder ging met 'de man die zijn lichaam kwijt was' want ten eerste is zoiets al onbeschrijflijk  mooi gedaan door Franz Kafka in Die Verwandlung , dus lees dat, maar ook heb ik nogal wat tijd verloren door door dit gedoe dus hou ik het verder kort.
Door een combi van telepathie,wilskracht en goed zoeken wist ik alles weer op zijn plek te krijgen en was ik zelfs nog voor de lunch op mijn werk. Maar aldaar merkte ik wel dat ik nog niet helemaal de oude was.
Misschien had ik toch nog niet alles op de juiste plek terug gezet?
Daarom was ik gisteren even bij dokter van Bommel om me te laten controleren.
'Nou', zei mijn dokter nadat ze me had onderzocht, 'dit is toevallig, je bent al de derde vandaag die met deze klacht bij me komt' daarna noteerde ze iets en mocht ik gaan. Ik bleek alles redelijk goed op zijn plaats te hebben teruggezet en volgens haar was het niet nodig om me zorgen te maken want het heerste.
Dus doe ik dat niet want ik heb een hele leuke lieve dokter.
Dat zit wel goed.

Maar wat een rare virusjes waren er soms rond hè dokter.

http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Gedaanteverwisseling

recycling (Just Breathe)

langs de randen

van iedere zucht

vormen zich letters

en die letters

maken woorden

en die woorden

maken zinnen

en die zinnen

maken de lucht

characters arise
along the edges

from every sigh

and those characters
form words
and those words
form sentences

and those sentences
form the sky

fantast

ik ben de roze wolk
die jou omringen wil
met alle liefde in de wereld

dus als jij nu belooft
dat je voor altijd
van mij zult blijven
dan beloof ik
dat ik
nooit meer zal
overdrijven

hebban olla vogala

volgens hen die het weten kunnen
moet je leven in het hier
en in het nu
en is al het verlangen naar
en hopen op
en denken aan
de rest zeg maar

zinsbedrog

dus daarom
ben ik hier
en nu

jij nog

Shownieuws

Regisseur Lansee Koppenol geeft het ruiterlijk toe, de null-D bril  die hij introduceerde is geen succes geworden. Integendeel, van de drie verkochte brillen zijn er twee die een rechtszaak wegens letselschade zijn begonnen.
Of het een met het ander te maken heeft is niet duidelijk maar Lansee komt nu met het volgende concept:
De Anonimibiel.
Met deze mobiele telefoon kan telefoonverkeer gegarandeerd niet worden getraceerd of afgeluisterd. Belangrijker nog is het feit dat al tíjdens het gebruik de gebruiker onherkenbaar wordt gemaakt.
Volgens Lansee is er volop interesse maar hij heeft beloofd dit geheim te houden.

de Anonimibiel 
om redenen van privacy is de gebruiker onherkenbaar in beeld gebracht

das Alter

Ooit wees David Bowie mijn generatie de weg van kind naar volwassenheid.
Wij waren de zogenoemde 'Lost Generation'. Drugs, werkeloosheid en uitkeringen schreeuwden voortdurend om aandacht. Aandacht die we van onze, niet helemaal fris uit WO-II gekomen opvoeders, hadden moeten missen. Met 'Heroes' werden we door de pas aangelegde neurotische netwerken gesleurd en voelden we hoe het voelt om volwassen te worden.
Christiane F. - Heroes ( David Bowie Music ) Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Of, hoe je van de dood een jeugd kan maken.

En nu flikt hij het weer:
Where are we now ?

Tjuss !!!

ps, ik heb net even gebeld met David en hem de weg gevraagd. Dit was zijn antwoord:

Never ask where you are, 
Always ask who you are...

daarna werd de verbinding verbroken.

Polo Solo

Lang lang geleden, nog voordat de wereld verging, was er een jongeman, Frans, die heel veel van zijn vrouw en van zijn kinderen hield. Nu ja in ieder geval veel van zijn kinderen. Van zijn vrouw hield hij ook maar anders. Die Frans was geboren op de kortste dag van het jaar 1962. Het was die dag zo donker dat veel mensen die op kraamvisite kwamen zeiden: 'wat een mooie baby geloof ik want ik kan het niet zo goed zien'. 's Avonds liepen zijn vader en moeder de polonaise rond de Kerstboom. Ze hielden daar overigens niet van maar het was nu eenmaal zo gegroeid, vader was er ooit mee begonnen, moeder had zich aangesloten en inmiddels was het traditie. Frans echter besloot direct na zijn geboorte te breken met deze gewoonte. Als ie dacht dat er naar hem gekeken werd trappelde hij wat met zijn beentjes in de lucht maar dat was alles. In zijn babydagboekje noteerde hij: levenslessen, regel-1, aan mijn lijf geen polonaise.
In de rest van zijn leven kwamen er nog veel meer regels maar die waren minder goed.

café West

14 miljard jaar evolutie
en
wat heeft het gebracht

1-koffie verkeerd
en
1-serveerster

die even naar me lacht

Wes 1995

er zit een beestje op mijn arm
een luchtballon komt aangezeild
en verdwijnt weer uit het zicht

direct daarop
en voordat ik iets zeg
wordt het beestje mens
want ziet wat het zegt
WEG

een bus teveel

ik ben bang dat iemand kanker krijgt
en voor suikerziekte
en voor de dood
en alle daaraan vooraf gaande rampen

voor het einde van de wereld
en de oneindige raarheid
van het alles
dus
donder jij even lekker op met je collectebus

Ine - -zzz

ooit had ik

dacht ik

sjans

met een meisje 

haar zus

met absences

maar ik had pech

want altijd als ik zei

ik val op jou 

en vroeg

jij ook op mij

viel ze even weg

Hardlopers

vandaag zag ik ze weer

al die heerlijke verse frisse

nieuwe genen

eerst een vriendelijke Marokkaan

toen wat Indo-Europees spul

en als klap op de vuurpijl

drie lachende Ghanezen waarvan

twee op de fiets en een

(bij het beklimmen van de Meern- brug)

op eigen benen

kleinbier 3

AANBIEDING: 
Wie overgaat tot aanschaf van zijn Winterdepressie bij de HEMA ontvangt nu een enorme trap onder zijn reet gratis! *


* zolang de voorraad strekt

Onderzocht

Ui zelfverzonnen onderzoek blijkt dat Cliniclowns alleen effect sorteren bij kinderen die in het ziekenhuis worden opgenomen wegens zogenaamd 'comazuipen'.

Een random populatie 'Comazuipers' werd in het ziekenhuis verdeeld in twee groepen:

groep A:

werd NIET bezocht door een Cliniclown met voorstelling

groep B: 

werd WEL bezocht

van groep A- verviel 7,3 %  in recidive
van groep B- was dit 0,1 %

note:
Onderzoek bij  kinderen die niet als  'comazuiper' zijn gehospitaliseerd  is moelijk omdat het vrijwel niet mogelijk is de medewerking van ouders/kinderen hiervoor te krijgen.

bron: Zelfverzonnen-Onderzoeksburo-Japiooh

Op visite bij cOma

ik krijg het maar niet uit mijn hoofd

het lichaam wat gaat staan

het richten van het hoofd

het gehuil naar de maan

de overmoed

de overdaad

de duizeling

de val

het schokken

van het lichaam

de kou

Niek ik hou van jou

kleinbier 2

ik fiets van mijn werk vandaan
heb vannacht maar drie uur kunnen slapen
en ben daarom vroeg naar huis aan het gaan

de stemming zit er dus goed in

naar een man met een hond
die op zijn beurt aan een drol staat te ruiken
roep ik

dat is een mooie drol, 
dat zie je zo, daar hoef je heus geen hond voor te wezen!

klaar

Rise Rice Rise

het meisje kijkt omhoog
naar de stem die klinkt

alles wordt beter 

en ze danst en ze zingt
maar een beetje

hoe verdragen we de macht
die haar zingen omringt

die wat leven wil 
als pijn verdringt





Edit Bons, Telor III

http://www.edithbons.nl/

kleinbier

de serveerster lacht
met haar mond
alleen
haar ogen doen niet mee
ze zijn blauw
en koud
en met zijn twee

1109120500

ik krijg het maar niet uit mijn hoofd

de sirene die stopt
het gehuil
het gerommel
de paniek
de open deur
de agent

het licht op de straat

de overbuurman is dood
dat hoor je

en dan die rare egel
die snuffelend zijn gangetje
langs de huizen gaat

verdriet ik haat je

poeptegeltje

met het zout van +/- 3 duizend dagen
veeg ik de blindheid uit mijn ogen
liefde en verdriet
het blijft een kwestie van gedogen

of niet

hoop senioren joop

En zo geschiedde het dat Joop een strafschop nemen mocht. Joop was namelijk, nadat hij verward was geraakt in een kluwen van benen (waaronder die van hemzelf), dichtbij het doel van de tegenstander neergeploft . En omdat de scheidsrechter niet wist welk been bij welke Joop hoorde had hij op zijn fluit geblazen: 'PENALTIE!'
Het was oktober 1965, het weer was druilerig, iedereen op het veld heette Joop en had een bierbuik. Die bierbuiken maakte een ieder zo topzwaar dat er sowieso zo nu en dan iemand neerplofte, ook als er niets of iemand in de buurt was.
Op de, verder lege, tribune zaten  mijn broer en ik. We genoten van onze Roze-Koek en het spektakelstuk van de voetballende-Jopen voor ons.  Dit laatste deden we wel  zo besmuikt mogelijk. En als we het toch zo nu en dan toch hadden moeten uitproesten maakten we het daarna gauw weer goed. We riepen dan een tijdje dingen als: 'mooie bal Joop!' of 'Joop: jammeurrr!' totdat de boze blikken in onze richting weer verdwenen waren.

En nu mocht Joop dus een strafschop nemen. We gingen er eens goed voor zitten en de Jopen gingen er eens goed voor staan. Een penaltie, geen kattepis in welke voetbalwedstrijd dan ook.
Nadat Joop de bal op de stip had gelegd en een enorme aanloop had genomen kwam hij  daarna het strafschopgebied binnen gerend. Nu zou hij die vermaledijde weerbarstige kuthuppelbal eens en voor altijd met een keiharde rotschop in dat teringdoel gaan knallen. 'Wie is er hier nu eigenlijk al die tijd de baas geweest, die klotebal of ik' schreeuwde Joop terwijl hij op de bal afstormde.
Arme Joop, het antwoord was natuurlijk: geen van beide. De baas was en bleef die weerbarstige vette zompige Nederlandse polderklei waarin Joop de punt van zijn voetbalschoen begroef vlak voordat deze de bal bereikte.
Nogmaals, arme Joop, de bal verroerde zich niet en Joop's geschrei over de stille velden zal in geen versregel nog gevangen kunnen worden, voorgoed vervlogen als zij is.

van Daele  (Joop), juichend na het maken van het kostbare doelpunt. 

De Rotterdammers wonnen de finale van de Wereldbeker met 1-0 van Estudiantes de la Plata. 

Feyenoord was het eerste Nederlandse team dat de Wereldbeker won.

Klosure

Hierbij verklaar ik, uit naam van de sportiviteit, dat het doelpunt wat ik ooit scoorde  op de velden van vv-Ultrajectum op onrechtmatige wijze tot stand is gekomen.
Graag wil ik nu de omstandigheden waarbinnen dit zich afspeelde schetsen.
Het oordeel is daarna aan u.

Laat ik beginnen  met te verklaren dat de jeugd- voetbalwedstrijden in die jaren zich afspeelden  zonder publiek. Staan er vandaag de dag hele drommen gescheiden ouders naar hun pupillen te krijsen, toen nog niet. Het gekrijs wat er klonk was of van een meeuw of van een zojuist geschopt spelertje op het veld.
Na afloop van de wedstrijd ging iedereen een Roze Koek kopen waar de hele week al aan werd gedacht. Men moest daarbij wel goed opletten niet een van de laatste uit de blikken trommel te krijgen want die waren vaak al erg droog.
En daardoor kwam het dan ook dat ik op de dag van mijn onsportieve daad tot aan de schemering in de kantine rondhing voordat  ik een verse natte koek uit het net nieuw geopende blik kon kopen. Plus een flesje Coca Cola.
Toen ik alles op had en daarna naar mijn fiets liep zag ik op een van de inmiddels verlaten velden een leeg doel en, belangrijker, een vergeten bal.
Ik verklaar dat ik toen het veld ben op gegaan en de genoemde bal na een korte dribbel alsnog in het doel heb getrapt.
Welnu, dit doelpunt, gemaakt op 13 oktober 1965, 18:51 is dus ongeveer zes en een half uur na de reguliere speeltijd in het doel beland en derhalve niet geldig.

Annuleer mij.

Bedenk ook alstublieft , voor u uw hoofd gaat schudden over deze actie,  dat ik nog nooit eerder een doelpunt gemaakt had. Dat kwam vooral doordat ik vrijwel altijd 'reserve' speler zat te wezen, maar ook omdat ik, als ik dan mee mocht doen, niemand mij wilde vertellen hoe dat moest.

Spelers van Napoli bedanken Klose die zelf zijn handsbal meldde.

AMSTERDAM
VAN ONZE VERSLAGGEVER BART
JUNGMANN
Miroslav Klose, spits van Lazio
Roma, heeft de Italiaanse
voetballiefhebbers aan zich
verplicht met een sterk staaltje
sportiviteit. In het competitieduel
woensdagavond tegen Napoli
erkende de 34-jarige Duitser de bal
in het doel te hebben geslagen
nadat de scheidsrechter het
doelpunt al had toegekend.

K.P.

Het verhaal van Karin Pruikedief.

Dit verhaal is als volgt:
Op een dag besloot Karin haar vader te gaan vermoorden,
Maar ze deed het niet.
Jammer, want er had een verdomd goed verhaal in gezeten.
De naam alleen al.

Rotterdam centraal

ik loop door Rotterdam
en laat een scheet
ik denk
ik loop door Rotterdam en laat een scheet

zo een dag dus

schrijven tussen twee haakjes

als ik mijn gedachte

niet meer horen of zien kan

laat ik haar  los op papier

(

ik ben dus nìet door een wei aan het rennen

bloem voor bloem uitrukkend

en meer van de dingen die je doet

als je aan het einde van de zomer zo nodig

door een wei met bloemen rennen moet

)

en staat ze hier


schilderij van Paula Modersohn

opluchting

vanochtend zag ik mijn zonen
in de keuken staan

de dood overwonnen

lang zullen ze leven
mensje goed gedaan

Waarschijnlijk

op een dag als vandaag
die de weg naar het stemlokaal opentrekt
zie ik hem ineens lopen
en ik weet dat hij zou gaan stemmen
op die eigenwijze lul

van een Samsom

politiek NL

Ik ben nog steeds een dwarrelende kiezer, maar inmiddels weet ik wel dat ik vind dat:

- er minder begrip moet komen voor de dader en meer 
- iedereen zo hard moet rijden als hij
- de allerdomsten het meest

Leo Kottke

het klinkt dan wel romantisch
Zigeunerbloed
maar er zijn maar verdomd weinig mensen
die weten wat je er mee aan moet

en Leo dan
ja die kan er wat van

laat Leo maar tokkelen

geen woord teveel hè

dacht je
zonde van die mooie schoenen
heb je nog gedag gezegd

in gedachten

alleen
ben je langs de deuren geslopen
heb je nog een kus gegeven

in gedachten

was er dan geen maan
een rimpeling
die je troosten kon

in gedachten

nou
lekker dan

wild als de wind

na iedere kentering

voel ik de lucht die mij bedoelt

en ik vraag me af hoe het komt dat

ondanks haar constante rotatie 
en wending-snelheid

zowel als mijn doodse stilheid

haar aanraking 
iedere keer weer 
zo totaal 
anders voelt

nieuwbouw hippie

alles wat gedijt
is ooit begonnen
als kern van waarheid


maar wat zich langs wegen
van folderverkoop en lulkoek verspreidt
kan blijkbaar pas na afloop
de kern van zijn leugens kwijt

circle of midlife

een begin zonder einde

een einde zonder begin

met  daar tussenin

woorden en regels

maar geen enkele zin

alleen op sgool

Vroeger had ik een vriendje dat vaak wilde dat je tussen de middag bij hem kwam eten (en spelen).
Je kon niet altijd nee zeggen maar als je ja had gezegd was er niemand thuis.
Geen moeder want die moest werken en geen vader want die was sowieso nooit thuis.
Op het aanrecht lag wel een briefje met waar alles was te vinden en hoe alles moest.
De klok tikte langzaam, de geluiden klonken vreemd en je was blij als je om 1-uur weer naar school kon.

Ik moest hier aan denken toen mijn zoon mij onderstaand bericht liet lezen (voordat hij zijn aardrijkskunde-toets wilde gaan voorbereiden).

Hallo allemaal!

Ik heb nog eens gekeken naar wat er nog moet gebeueren aan stof voor de meesterproef en heb gezien dat de stof die komt, prima zelfstandig te doen is. Komende AK les vervalt ivm mijn surveilleren bij het AK eindexamen en in die tijd kunnen jullie prima paragraaf 12 en 13 van hoofdstuk 2 doornemen. Dit betekent dat je idealiter een samenvatting maakt of een gesporek erover aangaat met een medeleerling en (samen) 6 opgaven maakt (2x3, waarvan minstens 2 Atlasopgaven). Atlassen vind je als het goed is op leerjaar 2.

Succes En...
Ik zie jullie CO's van Globalisering tegemoet! 


vriendelijke groet,


Docent Aardrijkskunde
Schoolopleider

Kijkwater

de belangrijkste citaten van vrijdag 25 mei 2012

V&D 13:30
'... straks kom je het voor de helft van de prijs tegen ...'

Steenweg 13:47
'... een keer per maand belt ze van communicatie en dan moet ik heel aardig doen ... '

en als laatste HC even later
'... kijk leuk water ...' 
 

bron: audiografisch geheugen, Japiooh, Utrecht

Beetje Pipo

hallo koeien
hallo bloemen
hallo allemaal

ik ben Pipo de Clown, dè clown

ik heb een heel aardige vrouw
ze heet Mamaloe
ze houdt erg van sex,
en ze is nooit moe

maar
dat geldt niet voor mij
ik houd ook best van sex
best wel, maar ja dat voorspel
dat afschminken vind ik zo'n gedoe

niks nukkig

er komen twee eenden aangevlogen

een vrouwtje en een mannetje

ze vliegen snel over de haven heen

tussen de masten van de boten door

ik denk: als dat maar goed gaat

maar die dieren kunnen goed vliegen

het mannetje gaat voor

het vrouwtje vliegt er achter aan

ze roept:
HIER RECHTS!

het mannetje zwenkt direct behendig in de aanbevolen richting terwijl hij terug roept:

OH JA, HIER IS HET!

ze landen daarna op de sloot

en ze leven nog lang en gelukkig

Een tijdje voor zes

ik slaap slecht
en wakker zijn
ligt me ook niet echt

dat zit in de familie
verder zijn er op dit moment geen storingen

beul ze

ze moeten ze
allemaal ophangen
en doodschieten
daarna
moeten ze ze
neerknallen en vergassen
en van een rots gooien
en te pletter laten slaan
en levend verzuipen
moeten ze ze ook

goed u hoort het al
let maar niet op ze
ze is nog steeds
een beetje van de kook

tafereel

op nog geen armlengte van elkaar
de 'dichter' Mohammed Bouyeri aan de ene
en de 'ridder' Anders Breivik
aan de andere zijde

moordenaars
beide

met precies daar tussenin
de spiegel van hun gemis
waarin je kan zien dat de een
de ander is

maar dit terzijde

gummbah life

een midlife neger
op grote rollerskates
kruiste gisteren mijn pad
ik riep heel hard
NEEEEEEEEEH HÈ
en
dat was dat

paasdwaas

alsjeblieft groei ergens een baard
of iets heel raars op je neus
ja, sorry ik weet het, het is naar
maar heus 
het moet
anders word ik door jou 
straks voorgoed 
hormonaal 
onbewoonbaar verklaard

Carrière

ik ga straks toch wel zo iets totaal anders doen
ik ga straks toch wel iets totaal anders doen
ik ga straks toch wel iets anders doen
ik ga straks toch wel iets doen
ik ga straks toch iets doen
ik ga straks iets doen
ik ga iets doen
ik ga

doei

potdicht

ik heb een woord voor het hoofd
en een woord voor de schouders

een voor de armen
en een voor de benen

voor de voeten
en zelfs een voor de tenen

maar jij bent lief


ho una parola per la testa,
e una parola per le spalle,
uno per le bracci,
uno per le gambe,
e uno per i piedi,
e per le dita,
ma sei, 
dolce

Lammetje Lief

de een vindt
lammetjes lief
ieder voorjaar weer

de knikkende knietjes
de wankele pootjes
de volmaakt naïeve blik

wereld zonder schrik

de ander vindt ze
om op te vreten
zonder meer

SHOWNIEUWS -literatuur-

Antoine, we gaan het hebben over je laatste boek, 'Op mijn gezicht gezeten', je thriller over een jonge man en een  -veel oudere- vrouw die een erotische relatie onderhouden via Facebook.
Maar eerst dit: het gerucht gaat dat je eerder de titel 'Op mijn gezicht gescheten' wilde gaan gebruiken, klopt dat?

Neen, ja, nou, leuk dat je dit direct vraagt. Ik had dit inderdaad in mijn timeline gezet, maar niemand vond het leuk, en mijn vrouw al helemaal niet. Ze dreigde zelfs met ontvrienden, en ja dan heb ik geen keus, want zij is de enige die me nog leuk vindt zo af en toe en bovendien ben ik financieel niet onafhankelijk.
Maar even voor alle duidelijkheid,  ik heb nog geen uitgever gevonden die mijn idee voor dit verhaal leuk genoeg vindt om het in boekvorm te laten verschijnen. Daarom ga ik nu eerst enkele alinea's posten. Kijken of men het leuk vindt zeg maar. Mag ik er hier alvast een doen?

Natuurlijk, waarom niet, leuk!

'Nu moet jij zeggen: "help, ik stik!"', poste Anna, maar Arnold las het niet, druk als hij was met zich te concentreren op de eerste voorjaarsvlieg die op de foto van Liesbeth haar profiel was gaan zitten.

En, leuk of niet leuk, wat vind je?

Truus is moe

als we leven

heeft moeheid

in de regel geen zin

en als we moe zijn

heeft leven

in de regel geen zin

en als we slapen

zijn we iets

tussen alle regels in

lente zucht

door al
wat het doorlaat
verplaatst het zich
tot in de klucht
waar het transponeert
tot leven
in een vogel-
vlucht

SHOWNIEUWS -poëzie-

Vandaag een kort interview met Joris van den Uytdewilligen, de existentieel- minimalistisch- nihilistisch dichter uit Almere-Buiten.

Joris, je laatste werk, 'de kern PUNT', vertel eens, wat zocht je, wat vond je en wat vind je er nu zelf van?

de kern

Euh, wat bedoel je daar precies mee?

punt

punt?

punt!

hoezo, 'punt' ?

PUNT!

ok ...,

nou bedankt.

Het werk wordt uitgebracht als rijstpapieren- pamflet reeks op de verschillende abris van Almere-Buiten.

SHOWNIEUWS -film-

Het cinematografisch collectief 'Zwartbeeld' heeft zijn eerste experimentele film uitgebracht op DvD, 'the NULL zone'.

Na experimenten met 3,4,5 tot aan wel 18D toe, heeft regisseur Lansee Koppenol besloten om tot de absolute kern van de cinematografische beleving terug te keren: de 0D film.

Via een speciale geen licht doorlatende bril, wordt de kijker verrast door een totaal beleving van geen beeld zonder geluid.

uit de film 'the NULL zone'

We vroegen om een reactie aan de enige koper tot nu toe, Wietske Idema uit Utrecht:

Ja, ik weet het niet hoor, aan de ene kant weet je niet wat je ziet,

en aan de andere kant hoor je ook niets.

Een heel aparte ervaring, wel moet je niet zoals ik deed, vergeten de bril op tijd weer af te zetten want anders weet je niet of de film al is afgelopen en bij beachvolleybal raak je daarna geen bal.

Wietske met haar 0D bril

De DvD en de bril zijn vervaardigd uit gerecycled plastic en voorlopig alleen verkrijgbaar

via: www.zwartbeeld.nl/DVD0D

SHOWNIEUWS -theater-

De reprise van de voorstelling 'AFGELAST' van theatergezelschap 'WE ZIJN ER NIET' gaat niet door vanwege onvoldoende belangstelling.

Regisseur Theodoor Piek vertelt ons hierover,

Na het debacle van mijn drie vorige produkties,( 'GESLOTEN', 'VERBODEN TOEGANG' en 'UITVERKOCHT'- redactie), ben ik ten einde raad, iets gaat er niet goed, 
aandacht in de pers is er voldoende en de recensies zijn vaak  goed maar we krijgen het publiek maar niet die drempel over,

verder liet hij ons weten dat hij zich gaat beraden op zijn toekomst.

ikstik

ooit

eens

als ik jou tegenkom

dan pak ik je

en laat je

nooit meer los

dus mocht jij

ooit

eens

onlosmakelijk

worden vast gepakt

en je weet niet

door wie of wat

dan weet jij

vanaf nu

zijn wij dat

meisjes achter brillen zijn lief

zoals je daar staat

op de plaats rust

een standbeeld van geduld

op de koude lippen kust

Hamsteren

Even snel een tip voor mensen die erover denken om een meerjarige hamster aan te schaffen.
Let op het keurmerk!
Er worden momenteel jonge (minderjarige) hamsters aangeboden voor de prijs van een meerjarige.
Vooral met vorst ziet een leek het verschil nauwelijks. (zie foto's)

meerjarige hamster ('Danny' uit Almere) bij een buitentemp. van -10,3 gr Celcius

jonge hamster ('Wim' uit Boskoop) bij een buitentemp. van -11,5 gr Celcius



Even opletten geblazen dus.

Het is snel zat Marianne Timmer

Menigeen lacht om die oude tijden op de schaats, gereden in vervlogen tijden. Ach, en waarom ook niet? Maar toch, als we uitgelachen zijn, laten we daarna eens kijken naar zo'n tijd: de 10km van Kees Broekman op het, door hem gewonnen WK in Hamar van 1953 bijvoorbeeld, die is 17.13,00. 'Ha ha ha, wat een tijd' ? Nou, als we bedenken dat Kees daarvoor op de fiets helemaal naar het verre Hamar in Noorwegen is gereden met de broodmand voorop (Kees is bakker en dat brood moet nu eenmaal van de plank) dan is die tijd helemaal zo slecht nog niet. En de laatste ronde lijkt langzaam, die gaat in 48,5, maar wetende dat ie zijn laatste ongesneden-wit nog verkoopt in die ronde en er bij het omrekenen van guldens naar kronen flink wat tijd verloren gaat, dan kunnen we niet anders doen dan concluderen: een ongeëvenaarde prestatie, chapeau Kees!

Kijken we wat minder ver terug dan zien we dat, mogelijk door de toename van welvaart (en vrije tijd) vanaf de jaren '60 de gatenvullende tandarts, de olie-verversende automonteur, of de glazenwassende glazenwasser als Wk deelnemers weliswaar tot het verleden gaan behoren, maar dat betekent nog niet dat een 10km van Johann Olav Koss van 14.08,38 bijvoorbeeld (Sarajevo 1991) al gereden kan worden zonder aandacht aan zijn studie te blijven besteden. Zo schrijft Olav op dit WK tijdens de 1500 meter het laatste hoofdstuk van zijn scriptie: 'Effect, over communicatie en teambuilding' in 1.56,99 en rondt hij deze scriptie vervolgens af in 6.53,28 op de 5000mtr. Zijn verdediging op de 10km resulteert dan tenslotte in een cum-laude geslaagde promovendus. Doctor Johann Olav Koss, winnaar van het WK van 1991.

Kom daar nu nog eens om.

En al hoorde ik van collega Fransz van den Bedem het volgende (en ik citeer):

Marianne Timmer heeft tijdens haar 1500 meter in Nagano in 1998 een paar geweldige handschoenen voor me gebreid. Die draag ik nog steeds als ik bij koud weer de krant lees. Bij de 500 meter in Turijn had ze een bijpassende sjaal willen breien maar door de twee valse starts is ze daar toen niet aan toe gekomen.

Dan ben ik geneigd hem te geloven want hij is geen leugenaar en zij kiest in de liefde, het is bekend, nogal eens wat ongelukkig. Maar dan nog vind ik een paar slecht passende wanten (het waren geen handschoenen maar wanten) in 1.57,58 al niet meer zo heel bijzonder.

En dan Mark Tuitert, slechts één sms'je in de laatse binnenbocht, waarmee hij het in twee regeltjes uitmaakt met zijn toenmalig vriendin. Kom op zeg, dat had allemaal toch veel sneller gekund Mark. Bovendien, beetje laf, weten dat je gaat winnen en het dan gauw uitmaken. En wat twittert ie dan vervolgens (tijdens het uitrijden nota bene):

Ik ben heel fit en sterk. Maar schaatsen en het bijhouden van E-media blijft een hele sport en ik heb bindingsangst. Dit is frustrerend. Er zit gewoon zoveel meer in me. Sorry. Please retweet

Watje! De plaats en tijd noem ik niet eens meer.

Enfin, het is zoals het leven is, het voelt alsof het steeds meer wordt maar het wordt steeds minder.

Al hangt het er wel vanaf welke kant je op schaatst natuurlijk.

plas op de plaats

mijn voetstappen glijden
langs de plassen van de goot

waarin het schijnt dat
mijn gemis
niet de liefde voor mijn leven is

maar de liefde voor mijn dood

bittere pil

hoezeer u er ook
genoeg van heeft
of

hoe fanatiek u ook
naar uw absolute
einde streeft

denk er aan
zelfdoding

tis en blijft
niet
onbeleefd

bai bai bleker

als ik een pony had
of twee
dan reed ik een ondiep water met ze op
bij voorkeur
de Waddenzee
en verder nam ik niets of niemand
met me mee

dan was het dus alleen ik
en de Waddenzee
en die pony
of twee

maar ik heb

geen eens een pony
laat staan een pony

of twee

bezink

aan de oever van het nooit meer
ligt een zee van verdriet

waar je wel op drijven kan

maar erin zwemmen

dat kun je niet

het regent

BOOS

omdat niemand
hem kan zijn

om de pijn

omdat het zo hard moet zijn

K-man

dat je iemand

wel wil

maar

niet troosten kan

dat is Kutman

de 21e schakel

En het geschiedde dat in de donkere dagen voor Kerst
- die omdat Kerst nog niet bestond: 'de donkere kut -dagen voor die andere, minder donkere, kut-dagen' werden genoemd -
dat er een Engeltje verscheen in sterrenbeeld de Kettingpons.

Dit Engeltje blies op een trompetje en ontvouwde daarna een spandoek met de tekst: 'Beste mensen, gaat naar de kribbe van de familie van den Bedem want daar ligt een verassing'.

Het zou overdreven zijn om te beweren dat het daar bij de familie van den Bedem een gekkenhuis werd, maar er ging toch best wel een aantal mensen die kant op.

Daar in de kribbe zagen ze dan de kleine Franske die aan zijn geschiedenis lag te schrijven.

Meer gebeurde er niet die dag en dat vond de vader van Frans best. Want die vond het gauw welletjes.

Hai Kut

wind zal het verwaaien
tranen zullen het bewerken

waarop het groeien moet
tot
een gedachte goed
waarop je elkaar

opnieuw ontmoet

bericht vanuit wenen

ineens was het dan zover

was ie voorgoed verdwenen

God hebbe zijn ziel

zijn kinderen zijn genen

waar maar raar

terwijl de vrouw zich

handen wrijvend afvraagt

of en hoe dan

zij haar gevoelens

verdrijven moet

is het haar man die

de godganse dag

met nu is het weer golf

zijn tijd verdoet

maar zelfs de symbolische jacht

is vandaag de dag

niet ontbloot meer van gevaar

want de handen die zij wrijft

zijn niet van haar golfende man

maar ook niet die van haar

berichtje aan een lege stoel

medelijden

doet niets af

aan jouw verdriet

en treuren

doet niets af

aan jouw lijden

daarom doe ik voor jou

alles behalve beiden

dank voor dank

mijn medelijden

buiten zinnen

is als elke gedachte

aan jou

een gevoel

waar alleen

niets mee valt te beginnen

maar waren wij

een twee

dan nog zou je wijselijk

voor al mijn meeleven bedanken

joh, zou je zeggen

ga jij eens ergens anders
lekker een potje
om je eigen vader lopen janken

liefde stuurt de angst

ik loop zo hard

als de fietsdames

die vlak voor mij

de brug op willen

mijn ego komt tot leven

en daardoor versnel ik even

pak de linker

want die heeft de leukste rug

stevig bij haar bagagedrager

en duw die daarna omhoog

tot op de brug

wat heb ik toch met billen

elke keer als ik ze pak

beginnen ze te gillen

viooltje

ik kan niet laten horen

hoeveel ik van jou hou

opschrijven lukt nog wel

kijk maar

IK HOU VAN JOU

maar het doen klinken

zodat jij het ziet

luister maar

dat lukt me niet

alles mist

vandaag voelt zelfs het gevoel

dat alles onbegrepen zal wegkwijnen

ja zelfs dat gevoel

voelt vandaag

alsof het ooit zal verdwijnen

Liefdes Web

hoe graag ik ook

buiten haar

aan iets anders

zou willen beginnen

het zal niet gaan lukken

want

ik kan niet weg

van haar

van binnen

ik ben en blijf de klos

en zij blijft daarom

haar garen spinnen

kanker op

het riet voor mijn raam

zwaait de zomer vaarwel

een strofe rest

als zin

afsterven is weer helemaal in