voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij
dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij
vooruit dan maar
laat ik
voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij
dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij
voor een keer
niet met ik beginnen
maar met jij
dit gedicht moet beginnen met jij
en daar laat ik het bij
het verlangen naar heelheid
Jonge dat was me het weekje wel. Maandagochtend toen de wekker ging bemerkte ik direct na het wakker worden dat er iets niet klopte. En hiermee bedoel ik dus niet 'een vaag gevoel van onrust', maar om precies te zijn: mijn hart, het was mijn hart dat niet klopte. Of liever gezegd, misschien klopte het wel maar het was nergens te bekennen.
En daar bleef het niet bij. Toen ik daarna mijn hand wilde bewegen naar de plek waar mijn hart niet was, bleek dat ook deze hand, inclusief de arm waarmee ik die normaliter beweeg, weg te zijn. En ja hoor, erger nog, ook de andere arm, de romp en de benen lagen niet meer in mijn bed. Alleen het hoofd lag er, de rest was verdwenen.
En nu komt er geen verhaal over hoe het verder ging met 'de man die zijn lichaam kwijt was' want ten eerste is zoiets al onbeschrijflijk mooi gedaan door Franz Kafka in Die Verwandlung , dus lees dat, maar ook heb ik nogal wat tijd verloren door door dit gedoe dus hou ik het verder kort.
Door een combi van telepathie,wilskracht en goed zoeken wist ik alles weer op zijn plek te krijgen en was ik zelfs nog voor de lunch op mijn werk. Maar aldaar merkte ik wel dat ik nog niet helemaal de oude was.
Misschien had ik toch nog niet alles op de juiste plek terug gezet?
Daarom was ik gisteren even bij dokter van Bommel om me te laten controleren.
'Nou', zei mijn dokter nadat ze me had onderzocht, 'dit is toevallig, je bent al de derde vandaag die met deze klacht bij me komt' daarna noteerde ze iets en mocht ik gaan. Ik bleek alles redelijk goed op zijn plaats te hebben teruggezet en volgens haar was het niet nodig om me zorgen te maken want het heerste.
Dus doe ik dat niet want ik heb een hele leuke lieve dokter.
Dat zit wel goed.
Maar wat een rare virusjes waren er soms rond hè dokter.
http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Gedaanteverwisseling
En daar bleef het niet bij. Toen ik daarna mijn hand wilde bewegen naar de plek waar mijn hart niet was, bleek dat ook deze hand, inclusief de arm waarmee ik die normaliter beweeg, weg te zijn. En ja hoor, erger nog, ook de andere arm, de romp en de benen lagen niet meer in mijn bed. Alleen het hoofd lag er, de rest was verdwenen.
En nu komt er geen verhaal over hoe het verder ging met 'de man die zijn lichaam kwijt was' want ten eerste is zoiets al onbeschrijflijk mooi gedaan door Franz Kafka in Die Verwandlung , dus lees dat, maar ook heb ik nogal wat tijd verloren door door dit gedoe dus hou ik het verder kort.
Door een combi van telepathie,wilskracht en goed zoeken wist ik alles weer op zijn plek te krijgen en was ik zelfs nog voor de lunch op mijn werk. Maar aldaar merkte ik wel dat ik nog niet helemaal de oude was.
Misschien had ik toch nog niet alles op de juiste plek terug gezet?
Daarom was ik gisteren even bij dokter van Bommel om me te laten controleren.
'Nou', zei mijn dokter nadat ze me had onderzocht, 'dit is toevallig, je bent al de derde vandaag die met deze klacht bij me komt' daarna noteerde ze iets en mocht ik gaan. Ik bleek alles redelijk goed op zijn plaats te hebben teruggezet en volgens haar was het niet nodig om me zorgen te maken want het heerste.
Dus doe ik dat niet want ik heb een hele leuke lieve dokter.
Dat zit wel goed.
Maar wat een rare virusjes waren er soms rond hè dokter.
recycling (Just Breathe)
langs de randen
van iedere zucht
vormen zich letters
en die letters
maken woorden
en die woorden
maken zinnen
en die zinnen
maken de lucht
characters arise
along the edges
from every sigh
and those characters
form words
and those words
form sentences
and those sentences
form the sky
along the edges
from every sigh
and those characters
form words
and those words
form sentences
and those sentences
form the sky
fantast
ik ben de roze wolk
die jou omringen wil
met alle liefde in de wereld
dus als jij nu belooft
dat je voor altijd
van mij zult blijven
dan beloof ik
dat ik
nooit meer zal
overdrijven
hebban olla vogala
volgens hen die het weten kunnen
moet je leven in het hier
en in het nu
en is al het verlangen naar
en hopen op
en denken aan
de rest zeg maar
zinsbedrog
dus daarom
ben ik hier
en nu
jij nog
moet je leven in het hier
en in het nu
en is al het verlangen naar
en hopen op
en denken aan
de rest zeg maar
zinsbedrog
dus daarom
ben ik hier
en nu
jij nog
Shownieuws
Regisseur Lansee Koppenol geeft het ruiterlijk toe, de null-D bril die hij introduceerde is geen succes geworden. Integendeel, van de drie verkochte brillen zijn er twee die een rechtszaak wegens letselschade zijn begonnen.
Of het een met het ander te maken heeft is niet duidelijk maar Lansee komt nu met het volgende concept:
De Anonimibiel.
Met deze mobiele telefoon kan telefoonverkeer gegarandeerd niet worden getraceerd of afgeluisterd. Belangrijker nog is het feit dat al tíjdens het gebruik de gebruiker onherkenbaar wordt gemaakt.
Volgens Lansee is er volop interesse maar hij heeft beloofd dit geheim te houden.
de Anonimibiel
om redenen van privacy is de gebruiker onherkenbaar in beeld gebracht
Of het een met het ander te maken heeft is niet duidelijk maar Lansee komt nu met het volgende concept:
De Anonimibiel.
Met deze mobiele telefoon kan telefoonverkeer gegarandeerd niet worden getraceerd of afgeluisterd. Belangrijker nog is het feit dat al tíjdens het gebruik de gebruiker onherkenbaar wordt gemaakt.
Volgens Lansee is er volop interesse maar hij heeft beloofd dit geheim te houden.
de Anonimibiel
om redenen van privacy is de gebruiker onherkenbaar in beeld gebracht
das Alter
Ooit wees David Bowie mijn generatie de weg van kind naar volwassenheid.
Wij waren de zogenoemde 'Lost Generation'. Drugs, werkeloosheid en uitkeringen schreeuwden voortdurend om aandacht. Aandacht die we van onze, niet helemaal fris uit WO-II gekomen opvoeders, hadden moeten missen. Met 'Heroes' werden we door de pas aangelegde neurotische netwerken gesleurd en voelden we hoe het voelt om volwassen te worden.
Christiane F. - Heroes ( David Bowie Music ) Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Of, hoe je van de dood een jeugd kan maken.
En nu flikt hij het weer:
Where are we now ?
Tjuss !!!
ps, ik heb net even gebeld met David en hem de weg gevraagd. Dit was zijn antwoord:
Never ask where you are,
Always ask who you are...
daarna werd de verbinding verbroken.
Wij waren de zogenoemde 'Lost Generation'. Drugs, werkeloosheid en uitkeringen schreeuwden voortdurend om aandacht. Aandacht die we van onze, niet helemaal fris uit WO-II gekomen opvoeders, hadden moeten missen. Met 'Heroes' werden we door de pas aangelegde neurotische netwerken gesleurd en voelden we hoe het voelt om volwassen te worden.
Christiane F. - Heroes ( David Bowie Music ) Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Of, hoe je van de dood een jeugd kan maken.
En nu flikt hij het weer:
Where are we now ?
Tjuss !!!
ps, ik heb net even gebeld met David en hem de weg gevraagd. Dit was zijn antwoord:
Never ask where you are,
Always ask who you are...
daarna werd de verbinding verbroken.
Polo Solo
Lang lang geleden, nog voordat de wereld verging,
was er een jongeman, Frans, die heel veel van zijn vrouw en van zijn kinderen hield. Nu ja in ieder geval veel van zijn kinderen. Van zijn vrouw hield hij ook maar anders. Die Frans was geboren op de kortste dag van het jaar 1962. Het was die dag zo donker dat veel mensen die op kraamvisite kwamen zeiden: 'wat een mooie baby geloof ik want ik kan het niet zo goed zien'. 's Avonds liepen zijn vader en moeder de polonaise rond de Kerstboom. Ze hielden daar overigens niet van maar het was nu eenmaal zo gegroeid, vader was er ooit mee begonnen, moeder had zich aangesloten en inmiddels was het traditie. Frans echter besloot direct na zijn geboorte te breken met deze gewoonte. Als ie dacht dat er naar hem gekeken werd trappelde hij wat met zijn beentjes in de lucht maar dat was alles.
In zijn babydagboekje noteerde hij:
levenslessen, regel-1, aan mijn lijf geen polonaise.
In de rest van zijn leven kwamen er nog veel meer regels maar die waren minder goed.
In de rest van zijn leven kwamen er nog veel meer regels maar die waren minder goed.
café West
14 miljard jaar evolutie
en
wat heeft het gebracht
1-koffie verkeerd
en
1-serveerster
die even naar me lacht
en
wat heeft het gebracht
1-koffie verkeerd
en
1-serveerster
die even naar me lacht
Wes 1995
een luchtballon komt aangezeild
en verdwijnt weer uit het zicht
direct daarop
en voordat ik iets zeg
wordt het beestje mens
want ziet wat het zegt
WEG
een bus teveel
ik ben bang dat iemand kanker krijgt
en voor suikerziekte
en voor de dood
en alle daaraan vooraf gaande rampen
voor het einde van de wereld
en de oneindige raarheid
van het alles
dus
donder jij even lekker op met je collectebus
Ine - -zzz
ooit had ik
dacht ik
sjans
met een meisje
haar zus
met absences
maar ik had pech
want altijd als ik zei
ik val op jou
en vroeg
jij ook op mij
viel ze even weg
Hardlopers
vandaag zag ik ze weer
al die heerlijke verse frisse
nieuwe genen
eerst een vriendelijke Marokkaan
toen wat Indo-Europees spul
en als klap op de vuurpijl
drie lachende Ghanezen waarvan
twee op de fiets en een
(bij het beklimmen van de Meern- brug)
op eigen benen
kleinbier 3
AANBIEDING:
Wie overgaat tot aanschaf van zijn Winterdepressie bij de HEMA ontvangt nu een enorme trap onder zijn reet gratis! *
* zolang de voorraad strekt
Wie overgaat tot aanschaf van zijn Winterdepressie bij de HEMA ontvangt nu een enorme trap onder zijn reet gratis! *
* zolang de voorraad strekt
Onderzocht
Ui zelfverzonnen onderzoek blijkt dat Cliniclowns alleen effect sorteren bij kinderen die in het ziekenhuis worden opgenomen wegens zogenaamd 'comazuipen'.
Een random populatie 'Comazuipers' werd in het ziekenhuis verdeeld in twee groepen:
van groep B- was dit 0,1 %
note:
Onderzoek bij kinderen die niet als 'comazuiper' zijn gehospitaliseerd is moelijk omdat het vrijwel niet mogelijk is de medewerking van ouders/kinderen hiervoor te krijgen.
Een random populatie 'Comazuipers' werd in het ziekenhuis verdeeld in twee groepen:
groep A:
werd NIET bezocht door een Cliniclown met voorstelling
groep B:
werd WEL bezocht
van groep A- verviel 7,3 % in recidivevan groep B- was dit 0,1 %
note:
Onderzoek bij kinderen die niet als 'comazuiper' zijn gehospitaliseerd is moelijk omdat het vrijwel niet mogelijk is de medewerking van ouders/kinderen hiervoor te krijgen.
bron: Zelfverzonnen-Onderzoeksburo-Japiooh
Op visite bij cOma
ik krijg het maar niet uit mijn hoofd
het lichaam wat gaat staan
het richten van het hoofd
het gehuil naar de maan
de overmoed
de overdaad
de duizeling
de val
het schokken
van het lichaam
de kou
Niek ik hou van jou
kleinbier 2
ik fiets van mijn werk vandaan
heb vannacht maar drie uur kunnen slapen
en ben daarom vroeg naar huis aan het gaan
de stemming zit er dus goed in
naar een man met een hond
die op zijn beurt aan een drol staat te ruiken
roep ik
dat is een mooie drol,
dat zie je zo, daar hoef je heus geen hond voor te wezen!
klaar
heb vannacht maar drie uur kunnen slapen
en ben daarom vroeg naar huis aan het gaan
de stemming zit er dus goed in
naar een man met een hond
die op zijn beurt aan een drol staat te ruiken
roep ik
dat is een mooie drol,
dat zie je zo, daar hoef je heus geen hond voor te wezen!
klaar
Rise Rice Rise
het meisje kijkt omhoog
naar de stem die klinkt
alles wordt beter
en ze danst en ze zingt
maar een beetje
hoe verdragen we de macht
die haar zingen omringt
die wat leven wil
als pijn verdringt
Edit Bons, Telor III
http://www.edithbons.nl/
naar de stem die klinkt
alles wordt beter
en ze danst en ze zingt
maar een beetje
hoe verdragen we de macht
die haar zingen omringt
die wat leven wil
als pijn verdringt
Edit Bons, Telor III
http://www.edithbons.nl/
kleinbier
de serveerster lacht
met haar mond
alleen
haar ogen doen niet mee
ze zijn blauw
en koud
en met zijn twee
met haar mond
alleen
haar ogen doen niet mee
ze zijn blauw
en koud
en met zijn twee
1109120500
ik krijg het maar niet uit mijn hoofd
de sirene die stopt
het gehuil
het gerommel
de paniek
de open deur
de agent
het licht op de straat
de overbuurman is dood
dat hoor je
en dan die rare egel
die snuffelend zijn gangetje
langs de huizen gaat
verdriet ik haat je
Abonneren op:
Posts (Atom)