kan alleen in een wereld
waar het binnenste buiten is
en het buitenste binnen
die omgekeerd is
als ware het de ware
die je ooit vergeten bent
waarlijk te beminnen
Bonoboos
zoiets als opnieuw beginnen
kan alleen in een wereld
waar het binnenste buiten is
en het buitenste binnen
die omgekeerd is
als ware het de ware
die je ooit vergeten bent
waarlijk te beminnen
kan alleen in een wereld
waar het binnenste buiten is
en het buitenste binnen
die omgekeerd is
als ware het de ware
die je ooit vergeten bent
waarlijk te beminnen
Het loopt gesmeerd
Op weg naar Groningen, met Rob, Rob, ik en mijn obsessief liefdesverdriet.
Lust For Life genoeg, al hadden we geen idee wat we er mee moesten.
Misschien konden ze er in Appingedam wat mee.
Maar neen, waren ze daar een jaar eerder nog leuk, stil zwijgzaam, stoer afstandelijk, onafhankelijk en de vriendin van de tweelingbroer van Rob, Peter, een heel mooie Groningse, nu werd de hele straat bewoond door heroïne-verslaafden.
Dat hadden ze snel gedaan.
Peter, en zeker zijn heel mooie Groningse, waren niet aan de crack overigens, maar het drukte toch enigszins de stemming.
We zagen het Nederlands elftal het WK verliezen van Argentinië.
Meer viel er niet te beleven.
De op visite zijnde vrienden van Peter konden we geen geld lenen want dat hadden we nodig voor de terugreis.
De door ons opgelapte Fiat gaf halverwege definitief de geest.
Maar gelukkig reden de treinen en bussen toen nog op de goeie ouwe tijd.
Lust For Life genoeg, al hadden we geen idee wat we er mee moesten.
Misschien konden ze er in Appingedam wat mee.
Maar neen, waren ze daar een jaar eerder nog leuk, stil zwijgzaam, stoer afstandelijk, onafhankelijk en de vriendin van de tweelingbroer van Rob, Peter, een heel mooie Groningse, nu werd de hele straat bewoond door heroïne-verslaafden.
Dat hadden ze snel gedaan.
Peter, en zeker zijn heel mooie Groningse, waren niet aan de crack overigens, maar het drukte toch enigszins de stemming.
We zagen het Nederlands elftal het WK verliezen van Argentinië.
Meer viel er niet te beleven.
De op visite zijnde vrienden van Peter konden we geen geld lenen want dat hadden we nodig voor de terugreis.
De door ons opgelapte Fiat gaf halverwege definitief de geest.
Maar gelukkig reden de treinen en bussen toen nog op de goeie ouwe tijd.
overdrijven
kan het zijn
dat de overgebleven stilte
uit jouw verdwenen leven
het mijne is binnen gedreven
dat deze nu aan mij is gelinkt
en zou het kunnen
dat het daardoor is
dat alles nu zo eenzaam klinkt
dat de overgebleven stilte
uit jouw verdwenen leven
het mijne is binnen gedreven
dat deze nu aan mij is gelinkt
en zou het kunnen
dat het daardoor is
dat alles nu zo eenzaam klinkt
hij kon het niet laten
iets neerleggen
en het loslaten
en je er dan bij neerleggen
en nooit meer opstaan
dat is
moeilijk gezegd
zoals het leven was
als het is gedaan
en het loslaten
en je er dan bij neerleggen
en nooit meer opstaan
dat is
moeilijk gezegd
zoals het leven was
als het is gedaan
Derfenis
op de laatste ademtocht
strijkt eenieder
met gekromde klauwen
neer op het vinkentouw
van het gemis
maar gelukkig is ie daar
de Notaris
die desondanks
zijn drankprobleem
brilletje en buik
brilletje en buik
toch precies weet
voor wie
wat is geweest
nu is
voor wie
wat is geweest
nu is
de zestiende
leg ik mijn moeder
op haar linkerzij
ze is rustig zo
even later overlijdt ze
ik zit achter mijn laptop
en klik mijn ogen uit
op haar linkerzij
ze is rustig zo
even later overlijdt ze
ik zit achter mijn laptop
en klik mijn ogen uit
vlijbaan
donder toch op met je gedichten
ik maak er zelf wel een
zoals
vanaf de heuvels
de rivieren lopen
als water naar de zee
zo gaat het met deze woorden
die naar ik slechts kan hopen
door mij verloren
in jou worden herboren
tot een gedicht voor twee
vergif mij
pas als het met vergiftiging
van het gekrenkte ik
van het gekrenkte ik
door alles overheersende verblinding
is gedaan
is gedaan
dan pas
kunnen we
elkaar
weer zien
elkaar
weer zien
en wie weet misschien
neen dat weet ik zeker
neen dat weet ik zeker
kan alleen zo
nu
en
dan
nu
en
dan
vergiffenis ontstaan
Onderwijs
alleen als ik terugga
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
denk ik
omdat slechts daar de strijd
tegen het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
naar het verleden
vind ik rust
en dat komt
denk ik
omdat slechts daar de strijd
tegen het onrustig makend ongewis
in het heden
voorgoed gestreden is
Jarmusch
Louis Hartlooper, 11-2-2017 13:15 uur
Voor mij een oud hippie stel aan de kassa.
Zij:'Zal ik vast wat te drinken halen?'
Hij: 'Ja, een vieux.'
Zij: 'Nu al?'
Even later hoor ik haar aan de bar twee vieux bestellen.
De film is goed en ik kom naar buiten met dit gedichtje:
Met water is het begonnen
Door zonlicht ontwaakt
Is het gaan stromen
Tot aan de zee geraakt
Met water is het begonnen
Maar van sneeuw is het gemaakt
Ok, rijmelarij 1e klas,
maar van die vieux is mooi waar
Voor mij een oud hippie stel aan de kassa.
Zij:'Zal ik vast wat te drinken halen?'
Hij: 'Ja, een vieux.'
Zij: 'Nu al?'
Even later hoor ik haar aan de bar twee vieux bestellen.
De film is goed en ik kom naar buiten met dit gedichtje:
Met water is het begonnen
Door zonlicht ontwaakt
Is het gaan stromen
Tot aan de zee geraakt
Met water is het begonnen
Maar van sneeuw is het gemaakt
Ok, rijmelarij 1e klas,
maar van die vieux is mooi waar
wie
tel het aantal vaders
waarbij je gekoesterd
en geborgen
veilig
en zonder zorgen
op de knie of
op de schouder zat
deel dat
door het aantal moeders
waardoor je
onvoorwaardelijk
werd liefgehad
als dat een een is
heb je mazzel
want dan ben jij dat
waarbij je gekoesterd
en geborgen
veilig
en zonder zorgen
op de knie of
op de schouder zat
deel dat
door het aantal moeders
waardoor je
onvoorwaardelijk
werd liefgehad
als dat een een is
heb je mazzel
want dan ben jij dat
bangst
vanochtend toen ik wakker werd
was er niemand dood
dat viel mee en
er ging een rilling door me heen
van geluk
of toch
van angst
want de start
van de strijd
om het bestaan
start weliswaar
aan moedersschoot
maar wordt gewonnen
door de dood
eerlijk duurt het langst
was er niemand dood
dat viel mee en
er ging een rilling door me heen
van geluk
of toch
van angst
want de start
van de strijd
om het bestaan
start weliswaar
aan moedersschoot
maar wordt gewonnen
door de dood
eerlijk duurt het langst
Troemp
Gisteren liep ik wat verdwaasd door de Zeeman.
Daar liep een zekere Henriette Ottenbros met een vriendin.
Haar monoloog luidde ongeveer als volgt:
ik zeg hem
maar ik heb helemaal niks besteld, zeg ik
en ik zeg tegen hem
want als ik iets besteld had dan had ik het toch gehad ?
maar ik heb dus niks gehad
alleen die rekening dus
zeg ik
maar dat komt omdat de zwager van mijn halfzus zijn broer
ons een cadeau wilde geven en dus iets besteld heb op mijn naam
maar het naar zichzelf heb laten sturen
en toen zegt hij
maar dan moet u een formulier indienen wegens internetfraude
en ik zeg maar neen dat geeft maar gezeik weet je en er is
al zoveel gezeik en
dat is ook zo iets
er ligt hier nog een rekening van 340 euro voor internet gebruik op mijn naam
maar ik gebruik helemaal geen internet...
De winterhandschoenen zijn al weer uitverkocht overigens.
Daar liep een zekere Henriette Ottenbros met een vriendin.
Haar monoloog luidde ongeveer als volgt:
ik zeg hem
maar ik heb helemaal niks besteld, zeg ik
en ik zeg tegen hem
want als ik iets besteld had dan had ik het toch gehad ?
maar ik heb dus niks gehad
alleen die rekening dus
zeg ik
maar dat komt omdat de zwager van mijn halfzus zijn broer
ons een cadeau wilde geven en dus iets besteld heb op mijn naam
maar het naar zichzelf heb laten sturen
en toen zegt hij
maar dan moet u een formulier indienen wegens internetfraude
en ik zeg maar neen dat geeft maar gezeik weet je en er is
al zoveel gezeik en
dat is ook zo iets
er ligt hier nog een rekening van 340 euro voor internet gebruik op mijn naam
maar ik gebruik helemaal geen internet...
De winterhandschoenen zijn al weer uitverkocht overigens.
flieg
reïncarnatie ja graag
maar nooit ontmoet ik iemand
die zich zijn vorig leven herinnert
als dat van een pissebed
of een zielloze mug
een duffe kameel
met twee slappe bulten op zijn rug
neen altijd weer die megalomane
pyromaneske Jeanne d'Arc
maar nooit ontmoet ik iemand
die zich zijn vorig leven herinnert
als dat van een pissebed
of een zielloze mug
een duffe kameel
met twee slappe bulten op zijn rug
neen altijd weer die megalomane
pyromaneske Jeanne d'Arc
Stier
'Hmm, kort lontjeeeuuh' mompelde de
Kreeft.
'Zei je iets?', vroeg de stier
'Neen,tenminste ik geloof het niet, ik
kan het me niet zo gauw herinneren in ieder geval', zei de Kreeft. Hij
schuifelde wat naar achter.
'Weet jij toevallig wat Barcelona dit
weekend heeft gedaan?' Vroeg de Stier weer. De Kreeft had geen idee. 'Ik denk wel dat ze op tijd naar bed is gegaan. Ja dat moet wel want haar
lichten waren uit, eerst waren ze wel aan natuurlijk maar niet zo erg lang.' De Kreeft hoopte maar dat dit was wat
de Stier wilde horen. Deze stopte met herkauwen. 'Ach Barcelona, de
liefde van mijn leven zuchtte hij, maar ja, geen doorzettingsvermogen hè, geen panache, geen brio, geen self-esteem van enigerlij waarde, keine Ausdauer, die der den die kleine Barcelona!' 'Nou ja, maar ze ging toch maar mooi vroeg slapen, dat vind ik best knap, mij lukt het vaak niet. Niet als ik het van plan ben tenminste. Anders val ik altijd wel zo in slaap.'
Stier en Kreeft babbelden nog enige tijd verder. Aan de einder verdween een schip. Daar gebeurde wel van alles. Zo sloeg een Spaanse bootsman met een Engelse sleutel de derde stuurman, ook van Spaanse komaf tot bloedens toe op zijn kop omdat deze hem Puta de Mama had genoemd.
Maar ja. Dat was daar, en wij waren hier, tot nu toe dan.
Want nu gaan we slapen.
Welterusten Barcelona, licht uit.
Maar ja. Dat was daar, en wij waren hier, tot nu toe dan.
Want nu gaan we slapen.
Welterusten Barcelona, licht uit.
jhei
en dan laat je me een gedicht lezen van je
over oude mensen
met een gezamenlijke richting
zonder franje
maar het mooiste gedicht was je
toch echt zelf op je hei
met je korte dappere beentjes
je mooie oranje schoentjes
met daarin ongetwijfeld
tien kordate teentjes
die ik overigens best een keer
stuk voor stuk
wil ontmoeten
alle tien
want al heb ik niks
met voeten
wie er mee weg liep
kan ze niet meer zien
SUB PRIJS
Toen Fedor vanochtend in de spiegel keek zag hij niet zich zelf maar een sprookjesachtig mooie en lieve vrouw die een A4-tje met tekst ophield. Vanwege het spiegeleffect kon hij de tekst niet zo snel ontcijferen maar na wat gepuzzel kon hij er dit van maken:
"Hallo ik ben Annemiek de Middelfee, vanwege je 12 en een half jarig vrijgezel bestaan mag je een wens doen. Maar, let op, ik ben maar de Middelfee dus maak het niet te dol want ik kan wel een beetje toveren maar beloven kan ik niks."
Fedor had van kinds af aan altijd al de wens gehad dat zijn vrienden, die hij niet had overigens, een suprise party voor hem zouden organiseren. Daarom zei hij zacht: "ik zou graag een keer een suprise-party willen hebben op mijn verjaardag." De Middelfee pakte een briefje waar op ze schreef: "! dro ni tmok kO", wreef drie keer over haar poes en weg was ze ! "En doe er een grote liefde bij" fluisterde hij.
De volgende dag was Fedor jarig. Anders dan anders was iedereen op het werk erg vriendelijk tegen hem. Zijn baas kwam zelfs even uit zijn kamer om hem te feliciteren. In de loop van de dag zag hij een paar keer collega"s op samenzweerderige wijze met elkaar staan te smoezen. Als hij dan in de buurt kwam zwegen ze plotseling en keken elkaar veelbetekenend aan. Vriendelijk knikte iedereen dan naar hem tijdens het voorbijgaan.
Tijdens de lunch kwam de lieftallige secretaresse Hannah hem een briefje brengen. Het was een bericht van Renske van de Postkamer, ER LIGT EEN PAKKET IN DE POSTKAMER VOOR JE, WIL JE DAT VOORDAT JE VERTREKT EVEN OPHALEN, HET LIGT IN HET ACHTERSTE SCHAP, DE DEUR STAAT OPEN, IK HAD HET JE WEL WILLEN BRENGEN MAAR IK BEN ZIEK NAAR HUIS WANT IK HEB DIARREE, xxx Renske.
Zoals altijd ruimde Fedor om tien voor halfzes zijn spullen op en vertrok. "Fijne verjaardag, prettige avond en vergeet niet nog even langs de postkamer te gaan" riep Hannah hem na. Her en der klonk een gesmoord gegiechel en iemand proestte het zelfs uit zo leek het. Bij de postkamer aangekomen zag hij de deur op een kier staan. Hij ging naar binnen en terwijl hij bij het achterste schap aan kwam hoorde hij hoe de deur dicht ging en daarna op slot werd gedaan. Er lag geen pakket. Fedor ging terug naar de deur maar die kon van binnenuit niet worden geopend. Een keer riep Fedor "HELP", toen ging hij op de grond zitten wachten.
Om 8 uur hoorde hij iemand de deur van het slot doen en zich daarna snel uit de voeten maken. Hij stond op, opende de deur, ging naar de fietsenstalling pakte zijn fiets en reed naar huis. Toen hij de sleutel in zijn voordeur deed onderdrukte hij met een rilling een groot gevoel van opgewonden verwachting. Hij opende de deur en daarna, met een forse zwaai, de woonkamerdeur. Die was leeg en donker, Fedor deed wat lichten aan maar de kamer bleef leeg. Ook de slaapkamer was leeg als hij altijd was. Tot zijn zeer grote verbazing was er helemaal nergens niks of niemand. Hij ging voor de wastafelspiegel staan en keek naar zijn verbaasd en verbouwereerd gelaat. "Wat een stomme kutfee!!!" riep hij tegen zijn spiegelbeeld. Hij voelde het bloed kloppen in de ader op zijn linker slaap. Boos liep hij daarna de woonkamer in en plofte op de bank: "Godvoordedomme !" maar wacht maar, dit keer zou hij niet alleen blijven op zijn verjaardag, hij ging zich misdragen in het buurtcafé.
Hij stond op en vertrok naar het café. Daar aangekomen zette hij zijn fiets weg en ging naar binnen. Terwijl hij het donkere gordijn van het halletje opzij schoof zag hij even niets in de donkere en stille ruimte achter het gordijn. Maar plotseling ging het licht aan en brak er een gejoel en gejuich los uit de kelen van al zijn collega's en vrienden (als hij die had gehad). "For He's a Jolly Good Fellow" zongen ze in koor. Totaal verrast keek hij in het rond. Zelfs de Middelfee was gekomen zag hij. "Let niet op mij, ik hoor hier helemaal niet thuis !" riep ze vuurrood van verlegenheid terwijl ze als een idioot over haar poes zat te wrijven.
En misschien wel tot zijn allergrootste verbazing hoorde Fedor zichzelf toen zeggen: "Ok, maar nu je hier toch bent, wil je wat drinken ?".
Nog roder werd Annemiek de Middelfee, maar het wrijven stopte en verlegen knikte ze ja.
"Hallo ik ben Annemiek de Middelfee, vanwege je 12 en een half jarig vrijgezel bestaan mag je een wens doen. Maar, let op, ik ben maar de Middelfee dus maak het niet te dol want ik kan wel een beetje toveren maar beloven kan ik niks."
Fedor had van kinds af aan altijd al de wens gehad dat zijn vrienden, die hij niet had overigens, een suprise party voor hem zouden organiseren. Daarom zei hij zacht: "ik zou graag een keer een suprise-party willen hebben op mijn verjaardag." De Middelfee pakte een briefje waar op ze schreef: "! dro ni tmok kO", wreef drie keer over haar poes en weg was ze ! "En doe er een grote liefde bij" fluisterde hij.
De volgende dag was Fedor jarig. Anders dan anders was iedereen op het werk erg vriendelijk tegen hem. Zijn baas kwam zelfs even uit zijn kamer om hem te feliciteren. In de loop van de dag zag hij een paar keer collega"s op samenzweerderige wijze met elkaar staan te smoezen. Als hij dan in de buurt kwam zwegen ze plotseling en keken elkaar veelbetekenend aan. Vriendelijk knikte iedereen dan naar hem tijdens het voorbijgaan.
Tijdens de lunch kwam de lieftallige secretaresse Hannah hem een briefje brengen. Het was een bericht van Renske van de Postkamer, ER LIGT EEN PAKKET IN DE POSTKAMER VOOR JE, WIL JE DAT VOORDAT JE VERTREKT EVEN OPHALEN, HET LIGT IN HET ACHTERSTE SCHAP, DE DEUR STAAT OPEN, IK HAD HET JE WEL WILLEN BRENGEN MAAR IK BEN ZIEK NAAR HUIS WANT IK HEB DIARREE, xxx Renske.
Zoals altijd ruimde Fedor om tien voor halfzes zijn spullen op en vertrok. "Fijne verjaardag, prettige avond en vergeet niet nog even langs de postkamer te gaan" riep Hannah hem na. Her en der klonk een gesmoord gegiechel en iemand proestte het zelfs uit zo leek het. Bij de postkamer aangekomen zag hij de deur op een kier staan. Hij ging naar binnen en terwijl hij bij het achterste schap aan kwam hoorde hij hoe de deur dicht ging en daarna op slot werd gedaan. Er lag geen pakket. Fedor ging terug naar de deur maar die kon van binnenuit niet worden geopend. Een keer riep Fedor "HELP", toen ging hij op de grond zitten wachten.
Om 8 uur hoorde hij iemand de deur van het slot doen en zich daarna snel uit de voeten maken. Hij stond op, opende de deur, ging naar de fietsenstalling pakte zijn fiets en reed naar huis. Toen hij de sleutel in zijn voordeur deed onderdrukte hij met een rilling een groot gevoel van opgewonden verwachting. Hij opende de deur en daarna, met een forse zwaai, de woonkamerdeur. Die was leeg en donker, Fedor deed wat lichten aan maar de kamer bleef leeg. Ook de slaapkamer was leeg als hij altijd was. Tot zijn zeer grote verbazing was er helemaal nergens niks of niemand. Hij ging voor de wastafelspiegel staan en keek naar zijn verbaasd en verbouwereerd gelaat. "Wat een stomme kutfee!!!" riep hij tegen zijn spiegelbeeld. Hij voelde het bloed kloppen in de ader op zijn linker slaap. Boos liep hij daarna de woonkamer in en plofte op de bank: "Godvoordedomme !" maar wacht maar, dit keer zou hij niet alleen blijven op zijn verjaardag, hij ging zich misdragen in het buurtcafé.
Hij stond op en vertrok naar het café. Daar aangekomen zette hij zijn fiets weg en ging naar binnen. Terwijl hij het donkere gordijn van het halletje opzij schoof zag hij even niets in de donkere en stille ruimte achter het gordijn. Maar plotseling ging het licht aan en brak er een gejoel en gejuich los uit de kelen van al zijn collega's en vrienden (als hij die had gehad). "For He's a Jolly Good Fellow" zongen ze in koor. Totaal verrast keek hij in het rond. Zelfs de Middelfee was gekomen zag hij. "Let niet op mij, ik hoor hier helemaal niet thuis !" riep ze vuurrood van verlegenheid terwijl ze als een idioot over haar poes zat te wrijven.
En misschien wel tot zijn allergrootste verbazing hoorde Fedor zichzelf toen zeggen: "Ok, maar nu je hier toch bent, wil je wat drinken ?".
Nog roder werd Annemiek de Middelfee, maar het wrijven stopte en verlegen knikte ze ja.
Abonneren op:
Posts (Atom)